Obóz pracy przymusowej

Arbeitslager Fünfteichen rozpoczął działalność 1 października 1943 roku jako filia KL Groß-Rosen. Osadzeni tu więźniowei pracowali w zakładach zbrojeniowych koncernu Kruppa - Berthawerk w Jelczu-Laskowicach. Obóz składał się z 32 baraków dla więźniów, 5 baraków umywalni, baraku pralni-dezynfekcji, kuchni obozowej, kantyny, kancelarii, 5 baraków szpitala obozowego (tzw. "rewir"), przeznaczono także miejsce na plac apelowy oraz dwa baseny przeciwpożarowe. Poza terenem obozu, ogrodzonym potrójnym płotem, zlokalizowano pierścień wieżyczek oraz bunkrów strażniczych, budynek komendantury, budynek koszarowy SS, umywalnie dla strażników oraz magazyny. Baraki dla więźniów były drewniane, mogły pomieścić po 200 osób każdy, składały się z pomieszczenia wspólnego po środku i dwóch sypialni, mogacych pomieścić po 100 osób po bokach. Pod koniec 1944 roku w północnej części obozu wybudowano jeszcze rząd 7 murowanych baraków dla więźniów. 21 stycznia 1945 roku w związku ze zbliżającym się frontem rozpoczęto pieszą ewakuację więźniów. W rewirze pozostawiono jedynie grupę osób niezdolnych do podjęcia marszu. 23 stycznia 1945 roku obóz został wyzwolony przez żołnierzy Armii Radzieckiej.

Do dziś z infrastruktury obozowej przterwało: mocno przebudowany budynek komendantury (obecnie mieszkalny), przebudowany barak SS (obecnie garaż/magazyn) oraz 6 z 7 murowanych baraków dla więźniów, z czego 4 są użytkowane. Na terenie obozu widoczne są także pozostałości kuchni obozowej oraz obu basenów przeciwpożarowych.