Młyńska 14

Budynek Piekarni a właściwie małej fabryczki .Właściciele to Franz Zineker i Martin Hanusa .Specjalnością był wypiek „ Echt Warmbrunner Backwerk „ oraz makaron jajeczny w który zaopatrywały się wszystkie karkonoskie schroniska .
Z prawej strony ,jest garaż , z drewnianymi drzwiami , o pewnej tajemnicy :-).Tygodnik Nowiny Jeleniogórskie zmieścił na pierwszej stronie taką informację .

Fantastyczny skarb w Sobieszowie .

Przez 15 lat w jednym z domów przy ul. Młyńskiej w Sobieszowie znajdowała się na strychu niewielka komórka zabita deskami i nie zwracająca niczyjej uwagi . ( czyli w garażu ,skrytka w ścianie od strony Wrzosówki ,wilgoć zniszczyła wszystkie zgromadzone tkaniny )
W początkach lutego bieżącego roku zainteresowali się zamieszkujący w tej posesji
bracia Harasimowiczowie .Po wyważeniu desek , w zakurzonym pomieszczeniu
znaleziono duże ilości zmagazynowanej biżuterii ,bielizny pościelowej ,materiałów .
Między innymi było tam 5 zegarków ( w tym cztery złote ) , 2 obrączki ,liczne
złote i srebrne naszyjniki ,srebrne marki niemieckie .
O znalezionym skarbie dowiedział się sąsiad Harasimowiczów - Kubiak .
Pracował on u byłego właściciela Niemca jako czeladnik piekarniczy bodaj od 1939 roku .Przed wkroczeniem Armii Czerwonej wyjechał on do rodzinnego miasta Poznania. Gdy wrócił do wyzwolonej Jeleniej Góry byłego właściciela już nie było.
Teraz dowiedziawszy się o znalezionym „ skarbie „ zażądał oddania go twierdząc , że należy się w całości tylko jemu . Ponieważ pertraktacje nie przyniosły rozwiązania zadowaląjącego obydwie strony o odkrytych rzeczach zameldowano
posterunkowi MO ( Policję )
Cały „ skarb „ mający według wstępnej i niefachowej oceny wartość około 30 tysięcy złotych , przejęty został przez MO i wkrótce przekazany zostanie na sprzedaż licytacyjną do Wydziału Finansowego PRN .
( Powiatowa Rada Narodowa - odpowiednik dzisiejszego Starostwa ,
30 tysięcy złotych to około 20 średnich pensji )

Pewnie MO piło przez tydzień za poniemieckie fanty. Czeladnik pewnie nie był robotnikiem przymusowym skoro wyjechał do Poznania i wrócił po wyzwoleniu.

Myślałam, że te koszmarne "wystawki" na dachu to radosna twórczość powojenna, jednak nie...