Kościół św. Wojciecha i Matki Boskiej Różańcowej

W r. 1600 na miejscu obecnego kościoła stała kaplica. W r. 1640 wybudowano większą kaplicę z fundacji Macieja Gąsiorowskiego. W r. 1750 nastąpiła budowa kościoła z fundacji ks. Pawła Łosieckiego. Kościół obecnie istniejący, pw. św. Wojciecha (poprzedni nosił to samo wezwanie), powstał po przebudowaniu dawnego w r. 1859, a w r. 1860 poświęcony przez dziekana zamojskiego, ks. Lenkiewicza, odnawiany w w. XIX i w okresie międzywojennym. W r. 1959 przeprowadzono jego kapitalny remont (nowe dębowe podwaliny, wymiana spróchniałych belek u dołu). W r. 1961 dobudowano większy przedsionek. W r. 1973 nastąpiła rozbudowa kościoła wg planów inż. Czesława Dernałowicza z Lublina. W latach 1974-1975 pomalowano kościół z zewnątrz i od wewnątrz.
Kościół drewniany, jednonawowy, przy prezbiterium zakrystia, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę. Ołtarz główny jest drewniany w stylu barokowym, a w nim obrazy św. Antoniego i św. Wojciecha (mal. Stelmaski, r. 1906). Ponadto są 2 ołtarze boczne: w jednym obraz NMP Niepokalanego Poczęcia (kopia Murilla), a w drugim - św. Tekli i św. Mikołaja (mal. Stelmaski, r. 1907). Na chórze muzycznym znajdują się stare organy, remontowane w r. 1957 przez Wojciecha Grzankę z Tuchowa (dodano nowe głosy). Chrzcielnica pochodzi z r. 1966. Ponadto w kościele jest kilka starych obrazów (np. ks. Pawła Łosieckiego, Przemienienia Pańskiego, MB Krasnobrodzkiej). W zakrystii są przechowywane stare naczynia i szaty liturgiczne.
Obok kościoła wybudowano drewnianą dzwonnicę, 2 dzwony wykonano po II wojnie światowej w firmie Felczyńskiego w Przemyślu.