Jezioro Niesłysz

Niesłysz (niem. Gr. Nischlitzsee) – największe jezioro Pojezierza Łagowskiego na Równinie Torzymskiej, w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Lubrza.

Jezioro pochodzenia poligenetycznego. Północna część pochodzenia rynnowego, a południowa morenowego. Powierzchnia – 496,6 ha, długość – 4,7 km a szerokość – 1,7 km. Maksymalna głębokość sięga do 35 m.

Linia brzegowa jeziora jest dobrze rozwinięta, brzegi przeważnie wysokie, porośnięte lasem. Wiele zatok, stanowiących o nieregularnym, ciekawym kształcie jeziora. Na jeziorze znajdują się trzy wyspy o łącznej powierzchni 10,4 ha.

Wyspy i brzegi jeziora są miejscami lęgu ptactwa (m.in. żurawi, czapli, łabędzia niemego, bielika). W wodach jeziora żyje wiele gatunków ryb (m.in. płoć, leszcz, ukleja, szczupak, okoń, węgorz, sielawa).

Na półwyspie we wschodniej części jeziora znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko datowane na VII/VIII wiek. W 2010 archeolodzy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu odkryli pozostałości najstarszego na ziemiach polskich mostu datowanego na l poł IX w. o rozmiarach ok. 100 × 4 m, wykonanego z drewna dębowego. Most ten łączył ląd z, będącą m.in. miejscem kultu, wyspą na jeziorze[1][2].

Nad jeziorem znajdują się liczne ośrodki turystyczno-wypoczynkowe: Niesulice, Przełazy, Krzeczkowo. W odległości 10 km na wschód od jeziora znajduje się miasto Świebodzin.