Szyb Lech

Szyb "Maxschacht" zgłębiono w 1868 r. używając po raz pierwszy, dynamitu z przybitką wodną. Osiągnął wówczas głębokość 66 m. Wzniesiona wówczas wieża posiadała konstrukcję murowaną z cegły i prezentowała typ masztowy. W 1890 w związku ze znacznym pogłębieniem szybu zbudowano nowe nadszybie oraz nową maszynownię, w której zainstalowano maszynę parową napędzającą bębnowy wyciąg szybowy również typu bliźniaczego lecz o mocy rzędu 250 KM. Do powstania w roku 1879 szybu "Bahn" (późniejszy "Piast I") był głównym szybem wydobywczym kopalni "Ruben". Po 1945 został przemianowany na szyb "Lech" i był szybem zjazdowym ludzi, pomocniczym szybem wydobywczym węgla i łupka ogniotrwałego oraz wentylacyjnym wdechowym. Jego głębokość wynosiła 360 m., posiadał przekrój kołowy 4,2 m., prowadzony był w obudowie betonowej, posiadał prowadniki czołowe modrzewiowe. W 1975 szyb "LECH" stał się głównym szybem wentylacyjnym pola "PIAST". W związku z likwidacją eksploatacji węgla w polu "PIAST" funkcje szybu były od 1991 systematycznie ograniczane, aż do jego unieruchomienia w 1998 r. Do dziś jest częścią Muzeum Górnictwa w Nowej Rudzie.