Cmentarz garnizonowy

Utworzenie w 1835 roku cmentarza związane było z rozwojem zmilitaryzowanego miasta w obrębie potężnej twierdzy i funkcjonowaniem garnizonu . Przyczyniło się to do napływu urzędników administracji wojskowej, oficerów i żołnierzy a także jeńców wojennych. Przez kolejne lata na cmentarzu chowani byli zarówno wojskowi i członkowie ich rodzin, a także urzędnicy i policjanci, a w latach wojen - jeńcy wojenni. Traktowany był jak cmentarz komunalny, stąd pochówki różnych wyznań: katolików, protestantów, prawosławnych i Żydów oraz osób różnych narodowości. Wynika to również z tego, iż pozostałe cmentarze na terenie miasta były wyznaniowe – w tym wypadku katolickie, co utrudniało pochówki osób o innym wyznaniu. Na uwagę zasługuje fakt, że na jednym cmentarzu z jednakowym szacunkiem, obok wysokich rangą urzędników i oficerów pruskich, a później niemieckich, chowani byli także zmarli jeńcy wojenni wojsk przeciwnych. Cmentarz po 1945 roku nie był użytkowany a w 1955 roku został zamknięty . Na cmentarzu garnizonowym zostało pochowanych. wielu członków pruskich, śląskich, czy wielkopolskich rodów szlacheckich. Byli to oddelegowani do Nysy oficerowie armii oraz ich rodziny. Na wysoką rangę miasta – twierdzy, wskazuje ilość pochowanych wysokich stopniem oficerów w tym generałów. Według udokumentowanych danych na cmentarzu garnizonowym zostało pochowanych 6 generałów.

i.nysa.pl