Diecezjalny Dom Formacyjny

Według tradycji Bożogrobcy posiadali placówkę w Nysie, założoną w 1190 roku przez Bolesława Wysokiego. Najprawdopodobniej w 1239 roku, za czasów biskupa Tomasza I założono klasztor przy kościele Maria in Rosis na Starym Mieście.
W 1622 roku biskup Karol arcyksiążę Habsburg przekazał im tereny przy ul. Brackiej, przenosząc ich w to miejsce z Rynku Solnego.

Diecezjalny Dom Formacyjny w Nysie został utworzony w roku 1997 ...
... ale może wszystko od początku ...
... w roku 1099, w Jerozolimie, krzyżowiec, książę lotaryński Gotfryd de Bouillon powołał do życia Zakon Bożogrobców. Wspólnota składała sie z rycerzy i duchownych, "Bracia Krzyżowi Pańskiego Grobu Jerozolimskiego" (Fratres Cruciferi Dominici Sepulchri Hierosolymitani; Kanonicy Regularni Opiekunowie Najświętszego Grobu Jerozolimskiego), prowadzili hospicjum, sprawowali opiekę i posługiwali duszpastersko pielgrzymom licznie odwiedzającym Grób Chrystusa - najważniejsze sanktuarium Jerozolimy. Ich pieczy powierzono również relikwie Krzyża Świętego. W 1114 r. patriarcha jerozolimski Arnold zorganizował kanoników w zakon i nadał im Regułę św. Augustyna.
W 1154 roku w wyprawie do Ziemi Świętej uczestniczył książę Henryk Sandomierski, syn Bolesława III Krzywoustego. W jego orszaku znajdował sie słynny rycerz Jaksa z Kopanicy herbu Gryf. To właśnie on, w 1163 r. sprowadził Bożogrobców do Polski, fundując im klasztor w Miechowie (stąd polski przydomek zakonu - Miechowici). W duchowości i działalności duszpasterskiej Bożogrobcy koncentrowali się głównie wokół kultu Grobu Pańskiego i Krzyża Świętego. Znakiem rozpoznawczym zakonu jest podwójny czerwony krzyż. W Polsce Zakon zajmował sie głównie opieką nad chorymi.
Krzyż Bożogrobców
Chociaż w latach 1483-1489 w większości krajów europejskich zakon został zniesiony, a dobra przejęli kawalerowie maltańscy, to na ziemiach polskich przetrwał do połowy XIX wieku.
Według tradycji Bożogrobcy posiadali placówkę w Nysie, założoną w 1190 roku przez Bolesława Wysokiego. Najprawdopodobniej w 1239 roku, za czasów biskupa Tomasza I założono klasztor przy kościele Maria in Rosis na Starym Mieście.
W 1622 roku biskup Karol arcyksiążę Habsburg przekazał im tereny przy ul. Brackiej, przenosząc ich w to miejsce z Rynku Solnego.

W latach 1708-1713 zakonnicy wznieśli budynek klasztorny, a w 1720 roku rozpoczęli budowę kościoła. W latach 1730-1731 wnętrze kościoła ozdobili swym iluzjonistycznym malarstwem bracia Schefflerowie – wybitni malarze epoki baroku. Przybyli do Nysy z Monachium. W roku 1810 nastąpiła kasata zakonu. W latach 1848-1871 mieścił się w pomieszczeniach klasztoru szpital, który prowadziły siostry boromeuszki. Na przełomie XIX i XX wieku klasztor został rozbudowany o skrzydło północne.

Jednym z dramatycznych skutków II wojny światowej było zniszczenie większości nyskich budynków. Do cudów należy więc zaliczyć fakt, że kościół i klasztor Bożogrobców przetrwały ten czas bez większych uszczerbków. Od 1949 roku w klasztorze mieściło się Wyższe Seminarium Duchowne Śląska Opolskiego, które w 1997 r. przeniesiono do Opola, włączając je w strukturę nowopowstałego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego. W jego miejsce w Nysie utworzono w tym samym roku nasz Diecezjalny Dom Formacyjny.
za : http://www.ddf.nysa.pl/?id=p0601