Osiedle "Szczęść Boże"

Plany budowy tego osiedla dla górników pochodzą z listopada 1935. Domki rozmieszczone zostały tarasowo na zboczu wzniesienia Niedźwiadki, wokół dawnego kamieniołomu. Na osiedlu przewidziano 9 typów domów mieszkalnych - łącznie 178 budynków na działkach o powierzchni od 745 do 1630m² (większość z nich oscylowała wokół 1000m²). Osiedlowe ulice otrzymały nazwy nawiązujące do bohaterskich plemion germańskich z czasów przedchrześcijańskich, tj.:
- Gotów, czyli jedno z największych i najważniejszych plemion wschodniogermańskich, mówiącego językiem gockim, zasiedlającego pierwotnie południową części Półwyspu Skandynawskiego (Gotenweg - teraz Weteranów),
- Silingów żyjących w Starożytności prawdopodobnie na Dolnym Śląsku, którzy w 5 wieku n.e. dołączyli do Wandalów biorąc udział w podboju rzymskiej Iberii i północnej Afryki, a potem w zdobyciu Rzymu, przyczyniając się do upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego (Silingerweg - teraz Fałata);
- Cymbrów, którzy pod koniec II wieku p.n.e., zostali przez gwałtowny przypływ „wygnani” ze swojej ojczyzny - północnej części półwyspu Jutlandzkiego i udali się na południe Europy, gdzie m.in. złupili Galię – ostatecznie zostali rozbici przez Mariusza Gajusza w 101 roku p.n.e. po czym zniknęli z kart historii (Cimbernweg - teraz Niegolewskiego);
- Teutonów zamieszkujących pierwotnie tereny nad Łabą, na południe od Półwyspu Jutlandzkiego, którzy w roku 105 p.n.e. wspólnie z Cymbrami i Ambronami pobili dwie armie rzymskie (zginęło ponad 100 tys. Rzymian) (Teutonenweg - teraz Simiradzkiego).
Pochodzenia nazwy piątej osiedlowej ulicy (Widukindweg - teraz Kochanowskiego) nie udało mi się jednoznacznie ustalić. Być może chodzi o wodza pogańskich Sasów w drugiej połowie VIII wieku – Widukinda.
Opracowano na podstawie: „Durch Waldenburgs Straßen, Max Kleinwächter, Waldenburg (Schles.) 1937”, wikipedii oraz informacji własnych.