Osiedle komunalne Kłobucka

Osiedle przy ulicy Kłobuckiej było budowane długo – o kilka lat dłużej niż planowano. Teraz jednak proces ten dobiegł końca i można już zobaczyć efekty. Realizacja jest tym ciekawsza, że to wciąż jedno z nielicznych wzniesionych w stolicy osiedli komunalnych, a więc wybudowanych przez lokalne władze i przeznaczonych dla osób, których nie stać na zakup własnego mieszkania na wolnym rynku.
Osiedle powstało w okolicy, która dopiero przechodzi metamorfozę. Położony na południu Warszawy teren jeszcze niedawno zajęty był przez duże fabryki i małe zakłady, magazyny, obiekty na różne sposoby związane z przemysłem. Przy ulicy Kłobuckiej znajduje się także więzienie. Od kilku lat – po tym, jak większość tutejszych zakładów przestała istnieć – stare zabudowania zastępowane są przez biurowce hotele, budynki mieszkalne. Na tym terenie wybudowano też osiedle komunalnych bloków.
Budynków jest dziewięć (pierwotnie miało być pięć, znacznie większych, rozbito je jednak na mniejsze, bardziej kameralne bryły, aby uniknąć wrażenia przytłoczenia), w sumie mieszczą sporo ponad 200 mieszkań. Pod budynkami powstał parking podziemny, wokół nich zaś – skromna osiedlowa przestrzeń publiczna, w tym plac zabaw i boisko. Na parterze położonego od strony ulicy budynku przewidziano pomieszczenia usługowe.
Dziś budynki coraz lepiej wpisują się w modernizujące się otoczenie. Osiedle ma układ promienisty: założono je na planie wycinku koła z dwoma blokami zbiegającymi się w rogu działki oraz pozostałymi, rozchodzącymi się od nich promieniście na boki. Architekci (osiedle projektowały dwie pracownie: CITY Architekci oraz Portal Pracownia Projektowa) zdecydowali się nadać im dość odważne formy. O ile budynki, powstałe w głębi osiedla otrzymały tradycyjne kształty o jasnych elewacjach, o tyle domy, wyrosłe wzdłuż ulicy mają elewacje... czarne. Tym, co łączy wszystkie bloki, są rozmieszczone nieregularnie na fasadach domów pomarańczowe, nierzadko kilkukondygnacyjne nisze.
Tak oryginalnie wykończone elewacje od cztero- do ośmiokondygnacyjnych bloków zdecydowanie wyróżniają osiedle z otoczenia, zwracają uwagę przechodniów. Są dowodem, że osiedle komunalne, a więc powstające z publicznych funduszy i nie nastawione na zysk, jak to ma miejsce w przypadku „deweloperki”, też może być ciekawe pod względem architektonicznym, niebanalne i nie nudne.

Powierzchnia całkowita (9 budynków): 31 506,23 m2
Powierzchnia użytkowa mieszkań: 13 793,13 m2
Powierzchnia użytkowa usług (budynek I): 1 050,04 m2

Źródło:

http://www.sztuka-architektury.pl/<

br />