Szpital

W 1923 roku miasto przejęło od wojska zabudowania lazaretu garnizonowego i urządziło tam szpital powiatowy. Z tamtego kompleksu budynków zachowały się do dzisiaj tylko obecny dom mieszkalny przy ulicy Drwęckiej i gmach mieszczący internat SOSW im. Marii Konopnickiej przy ulicy Grunwaldzkiej.

W latach 30. XX wieku szpital okazał się za mały dla rozwijającego się miasta, poza tym nie spełniał już wymogów nowoczesnej medycyny. Dlatego w 1935 roku przystąpiono do budowy nowego szpitala na 400 łóżek przy dzisiejszej ulicy Jagiełły. Budowę ukończono w 1938 roku.

W 1945 roku szpital został przejęty przez wojska sowieckie. Na pobliskim przedwojennym Placu Chwały (Ehrenplatz) urządzono cmentarz żołnierzy, zmarłych w szpitalu z powodu ran odniesionych w bitwach toczących się w okolicach Ostródy, między innymi podczas zdobywania Morąga. Dzisiaj znajduje się w tym miejscu cmentarz-mauzoleum żołnierzy radzieckich.


Polskie władze Ostródy, decyzją starosty Cendrowskiego, w tym samym roku przystąpiły do tworzenia szpitala cywilnego, dla mieszkańców miasta i powiatu. Na lokalizację wybrano budynek dzisiejszej Szkoły Podstawowej Nr 2 przy ulicy Olsztyńskiej. Pierwszym dyrektorem placówki został Edward Oździński, pełniący równocześnie funkcję lekarza powiatowego. W listopadzie 1945 roku przyjęto do pracy lekarza pediatrę Janinę Laudańską, a na kierownika do spraw lecznictwa kolejowego i otwartego powołano lekarza Wacława Snarskiego.

Z końcem 1945 roku wojska sowieckie opuściły szpital przy ulicy Jagiełły, w trakcie wyprowadzki tradycyjnie podpalając budynek. Pożar na szczęście szybko ugaszono. Po niezbędnym remoncie, wkrótce przeniesiono tutaj szpital z ulicy Olsztyńskiej.
W 1948 roku oddano do użytku liczący 20 łóżek pawilon szpitala zakaźnego.
Za:

http://www.naszaostroda.pl/ind...istoria/595-ostrodzki-szpital<

br />