Architektura kościoła
Kościół Zwiastowania NMP zbudowany jest z kamienia, tynkowany, jednonawowy, orientowany, na rzucie prostokąta, z prezbiterium węższym i nieco niższym od nawy, zamkniętym prostą ścianą. Jest to kościół późnorenesansowy, wzorowany na kościele Dominikanów w Klimontowie. Sklepienia kolebkowo - krzyżowe, upiększone stiukami o motywach geometrycznych. Kruchta łączy kościół z kaplicą loretańską i krużgankami klasztornymi. Nad kruchtą wznosi się czworoboczna wieża, a w górnej części ośmioboczna. Pod hełmem powieszone są trzy dzwony. Na szczytowej ścianie prezbiterium - trzy malowidła przedstawiają Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus, św. Franciszka z Asyżu, a w miejscu dawniejszej kompozycji św. Antoniego, namalowano w XIX wieku postać św. Alfonsa de Liguori.
Imponująco prezentuje się ołtarz główny świątyni. W centrum złocistego retabulum mieści się obraz Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Kompozycja przedstawia Matkę Bożą na klęczniku z rękami złożonymi do modlitwy, przed Nią stoi Archanioł Gabriel z lilią w lewej ręce, natomiast prawą ręką wskazuje na Ducha Świętego unoszącego się w postaci gołębicy. W arkadowym zwieńczeniu umieszczony jest Bóg Ojciec na obłokach z berłem i kulą ziemską w ręku.
Obraz otaczają cztery kolumny, a między nimi figury głównych patronów Polski - św. Wojciecha i św. Stanisława biskupów. Na gzymsach zewnętrznych kolumn stoją postacie św. Franciszka z Asyżu i św. Antoniego z Padwy. Poniżej obrazu znajduje się tabernakulum w bogatym obramieniu z kielichem i hostią na drzwiczkach. Ponad nim złocisty tron do wystawienia Najświętszego Sakramentu, zakończony półokrągłym daszkiem z wisiorkami. Na mensie ustawiono sześć rokokowych kandelabrów snycerskiej roboty. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się obraz Chrystusa Dobrego Pasterza, namalowany na płótnie, w 1917 r. Przez K. Klopperga.
Dwa ołtarze boczne, pomiędzy prezbiterium a nawą zostały połączone architektoniczną dekoracją tęczy, na której umieszczono Pasję Chrystusa z grupą rzeźb barokowych: Matki Bożej Bolesnej, św. Jana Ewangelisty, św. Antoniego z Padwy i św. Bonawentury. U stóp krzyża pelikan z pisklętami i herbem Gryf, mówiący o fundatorach.
W ołtarzu prawym widnieje obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, a na zasuwie św. Anny Samotrzeć. W ołtarzu lewym - obraz św. Antoniego przyjmującego z rąk Matki Bożej Dzieciątko Jezus, a na zasuwie obraz św. Franciszka, namalowany przez brata Szymona Hermanowicza Zakonu Bernardynów. W prawej kaplicy ołtarz z figurą Serca Bożego i wysuwanym obrazem św. Józefa. Po bokach - herby Pobóg i Ostoja, a poza kolumnami dwie figury świętych proroków Izajasza i Jeremiasza. W górnej kondygnacji - obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, w otoczeniu dwóch postaci: św. Jana Ewangelisty i św. Piotra Apostoła. Poniżej, nad mensą ołtarza, ustawiono figurkę Dzieciątka Jezus w czerwonej kapie.
Po drugiej stronie nawy, znajduje się barokowa ambona w kształcie okrętu z pierwszej połowy XVII wieku. W zwieńczeniu - gołębica, symbol Ducha Świętego. Liny z "gniazd bocianich" podnoszą żagle ze sznurową drabinką, które tworzą rodzaj baldachimu. Z dachu baldachimu anioł spogląda na pokład, a dwa anioły putta z boku trzymają żagle. Na boku burty, obok sieci rybackiej i wioseł, umieszczono stułę, tiarę papieską i klucze, jako symbole władzy Kościoła.
Po prawej stronie ambony ustawiona jest drewniana chrzcielnica z XVII wieku. Nad nią płaskorzeźba przedstawia św. Jana udzielającego chrztu Panu Jezusowi.
Z lewej strony ambony stoi ołtarz boczny, dedykowany patronom rolnictwa. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się osiemnastowieczny obraz patronki żniwiarzy św. Notburgi (ok. 1265-1313). Poniżej znajduje się wizerunek św. Izydora Oracza, patrona rolników (ok. 1080-1130). Na zasuwie mieści się obraz przedstawiający św. Stanisława Kostkę, przyjmującego Komunię z rąk anioła. Po bokach ołtarza stoją figury św. Jana Nepomucena, patrona dobrej spowiedzi oraz św. Benedykta, opata, patrona szczęśliwej śmierci.
Po przeciwnej stronie nawy znajduje się barokowy ołtarz Chrystusa Ukrzyżowanego, z cierniową koroną wykonaną ze srebra. Po bokach krzyża znajdują się późnobarokowe figury Matki Bożej Bolesnej i św. Jana Ewangelisty. Na łuku retabulum - postać Boga Ojca z berłem i kulą ziemską. Pod krzyżem znajduje się tabernakulum, w którym przechowywane są relikwie Krzyża Świętego.
Sanktuarium posiada również pięknie rzeźbiony relikwiarz św. Tekli w stylu rokokowym. Święta ta była uczennicą św. Pawła Apostoła, od którego przyjęła chrzest. Zginęła śmiercią męczeńską w czasie prześladowań. Czczona była powszechnie w Polsce jako orędowniczka w czasie pożarów i zarazy.
Nad wejściem do kościoła, na murowanej arkadzie, zbudowano muzyczny chór, z drewnianym parapetem. W środkowym polu znajdują się godła Polski i Litwy: Orzeł w koronie i Pogoń, a poniżej krzyż z kotwicą. Na dolnym gzymsie wielki orzeł ze skrzydłami rozpostartymi do lotu, trzymający w dziobie krzyż. Na środku muzycznego chóru znajdują się organy z 1 pół. XVII w., z rzeźbami króla Dawida i św. Cecylii.
źródło:
więcej  |
