|
|  | powiat sulęciński |
Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2217%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22lubuskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22333%22%3Bi%3A1%3Bs%3A12%3A%22sul%C4%99ci%C5%84ski%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2249942%22%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Pni%C3%B3w%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Dwór został wzniesiony prawdopodobnie w końcu XVIII lub na początku XIX wieku przez rodzinę von Sydow. Początkowo był to budynek piętrowy, nakryty dachem dwuspadowym z naczółkami, założony na planie prostokąta, elewacją frontową zwrócony na północ. Jego rozbudowa przebiegała w dwóch fazach: początkowo dostawiono część zachodnią z klatką schodową w centrum, a następnie w końcu XIX wieku(?) przedłużono ją o skrzydło południowe z dużą salą o charakterze reprezentacyjnym. Obecnie dwór ma kształt litery L, na który składają się trzy części: korpus, dobudówka i skrzydło boczne. Budynek posadowiono na fundamentach z kamienia polnego i cegły. Ściany wzniesiono z cegły, jedynie część ścian działowych piętra wykonano w konstrukcji ryglowej z wypełnieniem ceglanym. Pierwotne pokrycie dachu dachówką ceramiczną karpiówką, zastąpiono w czasach współczesnych blachą stalową. W elewacji frontowej można wydzielić dwie części: korpus i ryzalit przybudówki. Korpus ma układ symetryczny, dziewięcioosiowy, podzielony horyzontalnie gzymsami kordonowym i podokiennym, z wejściem poprzedzonym czterokolumnowym portykiem o niskim frontonie. Ryzalit przybudówki po stronie zachodniej elewacji posiada obrzeża boniowane oraz drzwi wejściowe. Elewacja zachodnia również jest dziewięcioosiowa, lecz asymetryczna, środkowy ryzalit oraz obrzeża elewacji boniowane. Budynek jest częściowo podpiwniczony – w części korpusu, pod całą dobudówką i częścią skrzydła bocznego, gdzie zaobserwować można sklepienia ceramiczne Kleina łukowe i proste.
W okresie powojennym, w latach 50. i 60. XX wieku prowadzono w budynku prace modernizacyjne, polegające na rozebraniu głównych schodów, wymianie stolarki i zamurowaniu dwóch otworów wejściowych. W 1992 roku prowadzono kolejny remont, który pozwolił na zagospodarowanie pomieszczeń na parterze, przełożono pokrycie dachowe i pomalowano elewacje. Źródło:
więcej 
|
proszę czekać...
|