Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego

Kościół p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego z 1 poł. XVI w. Wieża pochodzi z XVIII w. Remontowany w 1878 i 1905 r. – dobudowa obecnej zakrystii. W 1959 r. odsłonięto starą, renesansową polichromię z 1542 r.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany w stylu późnogotyckim. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchta z boku nawy. Wieża konstrukcji słupowej od frontu, o ścianach pochyłych ku górze i izbicą. Zwieńczona blaszanym hełmem barokowym z latarnią. Stromy dach jednokalenicowy, kryty blachą z wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną baniastym hełmem blaszanym z latarnią. Zachowane okna, zwieńczone późnogotyckimi łukami w kształcie tzw. oślich grzbietów, oraz dwa portale z XVII w. Wewnątrz stropy płaskie z zaskrzynieniami w nawie, ozdobione dekoracją imitującą kasetony. Chór muzyczny wsparty na słupach o prostym parapecie. Belka tęczowa z późnogotycką rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego z 1 poł. XVI w. Zachowane fragmenty renesansowej, figuralnej polichromii z 1542 r. ze scenami z życia Świętego Stanisława. Na parapecie chóru umieszczono deski, pochodzące ze stropu świątyni z fragmentami gotyckich malowideł szablonowych z 1 poł. XVI w. Ołtarz główny manierystyczny z 2 poł. XVI w. o formie tryptyku. Ołtarze boczne barokowe z 2 poł. XVII w. Ambona barokowa z 2 poł. XVII w. Chrzcielnica kamienna, późnogotycka z 1 poł. XVI w. z drewnianą pokrywą z 1861 r. i herbami Topór i Gierałt. Dwie kropielnice kamienne z XVII w. W ołtarzu bocznym renesansowa płyta nagrobna Janiny Poradowskiej. Dzwonnica murowana z 1955 r. z dwuspadowym dachem krytym blachą

kosciolydrewniane.pl