Kościół św. Marcina

Kościół parafialny pw. św. Marcina Biskupa zbudowany został w latach 18931899. Budową nowej, murowanej świątyni zajął się ks. Leon Kowalski, a dokończył ją ks. Feliks Braziewicz. Kamień węgielny poświęcił 4 października 1893 r. bp A. Sotkiewicz. Plan kościoła wykonał arch. Napoleon Statowski z Rytwian. Techniczny nadzór nad budową sprawował Wieczorkowski, budowniczy z powiatu sandomierskiego. Murarską pracą kierował Michał Głowacki z Oleśnicy. Kościół został uroczyście poświęcony 29 lipca 1900 r. przez bpa A. Sotkiewicza. W latach 1937-1939 ks. Stanisław Rembowski wymienił pokrycie dachowe z dachówki na blachę. Świątynia została poddana konserwacji po 2000 r.: odnowienie polichromii (2000 r.), remont dachu i wieży kościelnej (2002-2005), renowacja ołtarzy (2008-2010) oraz wymiana posadzki z montażem ogrzewania podłogowego (2012-2016). Świątynia jest neoromańska, zbudowana z cegły na planie krzyża łacińskiego, z wieżą wtopioną w fasadę kościoła i sygnaturką na przecięciu nawy z transeptem. Wnętrze jest trójnawowe, o układzie bazylikowym. Do lewego ramienia krzyża przylega kaplica MB Różańcowej z przełomu XVII i XVIII w., która pozostała z dawnego kościoła. Malowidła ścienne zostały wykonane w latach 1937-1939 przez artystę Wójcika z Łodzi. Wyposażenie kościoła jest neoklasycystyczne, ołtarze oraz prospekt organowy pochodzą z pocz. XX w., drewniana ambona.