Polsko-słowacka granica państwowa istnieje od 1 stycznia 1993 r., czyli od momentu podziału Czeskiej i Słowackiej Republii Federacyjne na dwa samodzielne państwa, i jej przebieg pokrywa się z przebiegiem granicy polsko-czechosłowackiej sprzed podziału. Z kolei powojenna granica polsko-czechosłowacka w tej części ostatecznie wytyczona została zgodnie z przebiegiem przedwojennej granicy polsko-czechosłowackiej obowiązującej do 1938 r. (z dwoma wyjątkami) . Po podpisaniu w dniu 29.06.1945 r. umowy o granicy czechosłowacko-radzieckiej wschodni koniec granicy z Czechosłowacją wyznaczył obecny trójstyk granic polsko-słowacko-ukraiński.
Po zakończeniu działań wojennych Polska pod naciskiem Związku Radzieckiego nie zajęła terenów przejętych po korektach granicy w 1938 r., choć nie zrezygnowała z roszczeń. Dopiero w dwustronnym porozumieniu podpisanym 13 czerwca 1958 r. ostatecznie ustalono przebieg granicy z uwzględnieniem dwóch zmian z 1938 r. - oddanie Czechosłowacji terenu na lewym brzegu Popradu na wysokości Międzybrodzia w zamian za teren pomiędzy Solinką i Balnicą, przez który przebiega leśna kolejka bieszczadzka. W 1976 r. doszło jeszcze do odstąpienia Polsce terenu w pobliżu budowanej wtedy zapory wodnej w Sromowcach Wyżnych w zamian za teren na wysokości wsi Wołkowa pobliżu Muszyny.
W 2005 r. dokonano trzech drobnych korekt granicy polsko-słowackiej w rejonie Jaworzynki, Sromowiec Niżnych i Przełęczy Dukielskiej.
