D14008

Jest to fragment ul. Wiejskiej z wiaduktem kolejowym nad ulicą i rzeką Jedlicą.

Proszę o zaznaczenie Molestowic na mapce

do Dana : Proszę, już jest. ;-)

do blaggio.: Sprawdziłam - rzeczywiście jest !!!

Współrzędne tego miejsca: GPS: 50.69857200608995, 17.563516799084276

Chyba raczej Dąbrowa (Doubrava).

Potwierdzam to Dąbrowa.

Link na dokladną lokalizacjie

do ritterswalder: Jak opisalem wcześniej obecnie sa tereny bez zabudowy i niepozostaje nam w tej chwili nic innego jak wierzyć opisu esskiego. Stare miasto bylo miedzo Dabrawa i Fryśtatem. Raczej zabudowa kolonijna. Obecnie tam stoji paru domów i tereny sa albo zalane woda, albo nalotowa wegetacija.

do ritterswalder: Masz racjie, po lewej jest obecna Orlowa. po środku Dabrowa i po prawej Karwina Doly. Widoczna zabudowa jest górnicza kolonia kolo obecnej KWK Jan Karol.

Kolonia juź nie istnieje.

Doeditowane pod Dąbrową

Doeditowalem pod owczesną fabrike

Na zdjęciu mamy część miejscowości Piotrowice koło Karwiny (lewa strona) i część Gołkowic (prawa strona). Północ jest po prawej stronie. Widać linię kolejową z Zebrzydowic do Bohumina oraz drogę z Piotrowic do Zawady. Meandrująca rzeka to Piotrówka. Lokalizacja:

Na zdjęciu dzisiejsza ulica Pawia od numeru 44 (po prawej stronie zdjęcia) do 110 (z lewej, tuż przed zakrętem drogi prowadzącej do Studzionki).

Na zdjęciu widoczne (w dolnej części zdjęcia na środku) zabudowania kolonii Adelaida. Po prawej droga wiodąca z Wisły Małej do Studzionki (u góry zdjęcia).

Za jakiś tam tydzien lub miesiąć, skany te nie będą jedynymi w Polsce. nie mam subskrypcji w GW, więc nie widzę całęgo tekstu.

do esski : IPN kupił zbiór zdjęć ale nie jest podane z jakiego konkretnie archiwum.

do esski : Lotnicze zdjęcia Dolnego Śląska z 1944 r. kupił od Amerykanów IPN. Na nich Riese, Breslau, obiekty Gross-Rosen

Dolny Śląsk pod koniec II wojny światowej był schronem dla przegrywających na wszystkich frontach Niemców, gdyż najtrudniej było tu dolecieć alianckiemu lotnictwu.

Licząc na obiecywaną przez Hitlera „Wunderwaffe”, Niemcy skupiali na tym bezpiecznym dla nich obszarze obiekty, które miały strategiczne znaczenie. To właśnie tutaj swoje zakłady przenosiły największe koncerny. Tutaj Niemcy zwozili zgrabione dzieła sztuki.

Także tutaj rozpoczęto realizację planów zbudowania podziemnej siedziby dla Führera. Obiekty drążono w skale rękami więźniów pobliskiego obozu koncentracyjnego Gross-Rosen (Rogoźnica koło Strzegomia). Dolny Śląsk pokrył się w 1944 r. siecią podobozów, które tworzono przy wszystkich większych zakładach.
Zdjęcia już pomagają

Po latach miejsca kaźni oraz męczeńskiej pracy więźniów zaczęły znikać i popadać w zapomnienie. Dziś znalezienie wielu z nich stanowi spory problem. Pod koniec ubiegłego roku po publikacjach „Gazety Wyborczej” wojewoda dolnośląski powołał zespół złożony m.in. z ekspertów z IPN i Akademii Wojsk Lądowych, który zajmuje się upamiętnieniem tragicznych losów więźniów obozu i podobozów Gross-Rosen. – Dzięki zdjęciom, które zakupiliśmy, możemy zidentyfikować położenie tych obozów – mówi Katarzyna Pawlak-Weiss.

Fotografie wykorzystano już przy okazji kilku konkretnych spraw. W tym roku do IPN zwrócił się np. klub piłkarski z Miłoszyc, który poprosił o wyjaśnienie, czy na terenie stadionu mieściły się baraki obozowe. Chodzi o filię KL Gross-Rosen o nazwie AL Fünfteichen. Obóz powstał z inicjatywy koncernu Kruppa. Miał dostarczać darmową siłę roboczą do fabryki zbrojeniowej Berthawerk w Markstädt (Laskowice Oławskie), której koncern był właścicielem. Choć był to jeden z większych podobozów, dziś nie jest dokładnie znana jego lokalizacja, a teren nie został przebadany.

– Na podstawie zdjęć lotniczych wykluczyliśmy, by na terenie stadionu mieściły się baraki. Można natomiast dzięki tym fotografiom określić dokładne miejsce filii AL Fünfteichen – mówi wicedyrektorka IPN.
Baraki przy Sołtysowickiej

Zdjęcia wykorzystano też do identyfikacji największego obozu pracy we Wrocławiu – AL Burgweide. Wiadomo, że baraki mieściły się przy al. Poprzecznej 11a (boczna dzisiejszej ul. Sołtysowickiej). Przebywało w nich od 4 tys. do 10 tys. więźniów różnej narodowości, w większości Polaków. – Pracowali w cukrowni i innych miejscowych zakładach, a w czasie oblężenia Festung Breslau, gdy ludność cywilna została ewakuowana, przy budowie barykad – mówi dr Pawlak-Weiss.

Dzięki zdjęciom od Amerykanów wiadomo już, że widoczne dziś pozostałości zabudowy w tym miejscu nie są historyczne, że układ baraków obozowych w 1944 r. był zupełnie inny. Nie zmienia to faktu, że miejsce jest bez wątpienia terenem poobozowym i ze względu na pamięć o ofiarach należy otoczyć je szacunkiem.

To bardzo ważna informacja, oznacza bowiem, że budynki przy Sołtysowickiej będą mogły zostać rozebrane.

Zgodnie z planem zagospodarowani przestrzennego mają tu powstać bloki wielorodzinne, ale plan dopuszcza także budowę małej galerii handlowej z usługami, obiekty kultury, placówki edukacyjne, poradnie zdrowia oraz lokale rozrywkowe.

Wywołało to kontrowersje, bo część radnych wnosiła o objęcie obiektów ochroną.

– Obiekty będzie można rozebrać, ale władze miasta zobowiązały się utworzyć skwer pamięci, który upamiętni obóz – mówi dr Pawlak-Weiss.
Riese na zdjęciach

W kupionym od Amerykanów zbiorze znajduje się też prawdziwy rarytas – archiwalne zdjęcia kompleksu Riese. To unikatowe fotografie. Dzięki nim dokładnie będzie można wskazać, gdzie koszarowano poszczególne komanda więźniów budujących podziemny obiekt. – W sieci krążyły już jakieś niewyraźne kopie bez wskazania źródła – mówi wicedyrektor IPN. – My w tej chwili dysponujemy kopiami fotografii z archiwum amerykańskiego, które posłużą do badań historycznych tego terenu.

Niestety, na alianckich zdjęciach nie ma samego obozu KL Gross-Rosen. Przez lata PRL obozem na dawnych ziemiach niemieckich nie zajmowano się w takim stopniu, jak obozami na ziemiach polskich, dlatego też wiedza na jego temat jest dużo skromniejsza.

do mamik: Nikt poza NARA tego nie przechowuje, To są negatywy, Każda rolka w jednym egzemplarzu. IPN nie kupił zdjęć, zakupił skany tych negatywów, na wydanie negatywów nie mają co liczyć.

do mamik: To co ja wrzuciłem, to co tu widać, zostało opublikowane w wydaniu GW, Jestem ciekaw, kto im skanował, na pracowników NARA nie ma co liczyć, zaś licznie obecni w NARA "researchers" pobierają dość nie lichy grosz za swoje prace, Takie zamówienie , na tysiące skanów, z miła przyjemnością przyjmą każdego dnia.