Rzeka Odra (opolskie)

Podmiana

Florian JesioNowski :)

Wow ;-) Też tam pracowałem, ale dopiero od roku 1977 roku. Pozdr. ;-)

A pan Andrzej Hamada 14 lat od roku 1956 ;-)

Można przypisać też do - b13046 - Urząd Wojewódzki - Urząd Marszałkowski - Starostwo Powiatowe - a dokładniej - wnętrza - b184388

Fotograf zapewne musiał stać na tym biurku skoro taka perspektywa ;-)

do Desperado: poprawione

do foxi: A mój brat od 1980 :)

do foxi: załatwione

do Przemysław Nijakowski: Dziękuję ;-)

Jeżeli to w Opolu, to w którym miejscu ?

Mnie się wydaje, że to UW. Mam osobiste zdjęcie na tle takiej ściany z tym czymś zielonym. Tylko tu chodnik aż po ścianę. Hmmm

do foxi: Opis wielce subiektywny : )

Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu via FB: ℍ𝕚𝕤𝕥𝕠𝕣𝕚𝕒 𝕁𝕖𝕕𝕟𝕖𝕘𝕠 ℙ𝕣𝕫𝕖𝕓𝕠𝕛𝕦
Dzisiaj: „Stoję, stoję, czuję się świetnie”, muz. Marek Jackowski, sł. Olga Jackowska, wyk. Maanam
„Moim pierwszym tekstem, chyba najbardziej awangardowym, było «Stoję, stoję»” – wspominała Kora w „Podwójnej linii życia”. „Wtedy kompletnie nikt nie mógł skumać, o co tu chodzi, oprócz ludzi, którym się to po prostu strasznie podobało. «Stoję, stoję» jeszcze przed nagraniem przyciągało ludzi, którzy byli znudzeni tym, co śpiewano u nas dotychczas. Nikt do tej pory nie śpiewał przez pięć minut o tym, że stoi; opowiadano jakieś historie, najczęściej o miłości. A tu nagle wyleciała facetka i zero o uczuciach. Zupełnie nowa forma, tekst ironiczny i autoironiczny, zarówno słowa, jak melodia i interpretacja. Piosenka «Stoję, stoję» przyciągnęła do nas młodych ludzi, ponieważ dosyć już mieli piosenek o motylku, który zapyla. Z drugiej strony był to tekst, który odzwierciedlał również sytuację polityczną. Oczywiście nie chodziło o stanie w kolejce, aczkolwiek Marek mówił zawsze przed tą piosenką «stoję, stoję, a nawet kawałka sera nie ma tera». Chodziło raczej o to permanentne stanie człowieka, który może chętnie by się położył, może by się zrelaksował, a może popływał w basenie lub ułożył się pod palmą. Chciałby może wreszcie trochę luksusu, ale go nie ma, w związku z tym nie narzeka, tylko stwierdza, że samo to stanie, to na co wszyscy narzekają, jest kapitalne. Taki troszkę tekst, żeby nie narzekać, że trzeba iść ostro do przodu. Tekst przemyślany przeze mnie, coś wyrażający, opisujący jakąś sytuację, moją, twoją, sytuację polityczną, społeczną. Stworzyłam także coś, czego nikt przede mną nie robił, czyli te wszystkie repetycje, to że wkoło Macieju mogłam powtarzać jedno słowo. Teksty o miłości były wtedy bardzo banalne, bez krztyny seksu, takie trucie w bucie cały czas. Ludzie mieli wreszcie polski tekst, z którym mogli się identyfikować”.
Na podstawie: Kora, „Podwójna linia życia”, Warszawa 1992.

do foxi: Całe życie w błedzie :) Mnie się zawsze słowa kojarzyły z klimatami imprezowymi.

Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu via FB: ℍ𝕚𝕤𝕥𝕠𝕣𝕚𝕒 𝕁𝕖𝕕𝕟𝕖𝕘𝕠 ℙ𝕣𝕫𝕖𝕓𝕠𝕛𝕦 Dzisiaj: „Poziomki”, muz. Urszula Sipińska, sł. Inka Korniszewska, wyk. Urszula Sipińska. Jak wspominała Urszula Sipińska: „«Poziomki» powstały w piętnaście minut. Po prostu usiadłam i zagrałam. Potem umówiłam się z Inką w knajpce i przyniosła mi… szesnaście zwrotek! Utwór musiałby trwać kilkanaście minut, a Inka nie chciała słyszeć o żadnych skrótach. Jakoś ją przekonałam, no i w miesiąc «Poziomki» nuciła już cała Polska”. „Poziomki” to piosenka z początkowego okresu działalności artystycznej Urszuli Sipińskiej. Kompozycja znalazła się na mini albumie wokalistki z 1970 r. pt. „Urszula Sipińska”. Było to jej pierwsze wydawnictwo płytowe. W tym samym roku wykonała ten utwór w koncercie „Przeboje sezonu” na VIII KFPP w Opolu. Zdobyła wówczas – jako pierwsza w historii festiwalu – nagrodę Miss Obiektywu (przyznawaną przez fotoreporterów akredytowanych przy KFPP; stworzoną specjalnie dla jednej z najpiękniejszych wokalistek danej edycji imprezy). Na podstawie: Opracowania dołączonego do albumu „Urszula Sipińska. Najcichsza pani”, Warner Music Poland 2016.

Dbałość o szczegóły jest niezwykła, widać nawet dźwig na wyspie, którego resztki zostały usunięte dopiero w ostatnim czasie. Tym bardziej intrygujący jest widok pojazdu, który wydaje się poruszać po szynach. O ile istnieją zdjęcia z lat 70. i 80., na których można jeszcze zobaczyć niektóre z nieistniejących już dziś budynków, tak całości placu nie ma z czym porównać - chyba że ktoś dysponuje takimi historycznymi zdjęciami? Chętnie byśmy zobaczyli.

Czy wiemy coś więcej o widocznej tu kamienicy ?, która współcześnie nie istnieje -

Coś z datowaniem poszło nie tak 🤫

do Jacy: To taki trik - bo gdy wpisuje 2010-2015 nie odhacza mi się zielony znacznik po prawej, wtedy wpisuję 1010-2015 i jest znacznik zielony. Potem wracam do edycji i wpisuje już prawidłowo. Trochę to karkołomne ale skuteczne. Może ktoś ma inny sposób na obejście tej technicznej niedoskonałości. Pozdr.

do foxi: Czyli trafiłem w złym momencie 😅

do foxi: Już powinno być ok z tymi datami po 2010 roku.

do Neo[EZN]: Warto było o tym "głośno" napisać! 🫢

To były zimy.

do OPPELN1945: Nie prowokuj Matki Natury ;-)

Statek pasażerski typ Goplana SP 150, do Opola przez lata był oddelegowywany jeden z sześciu stacjonujacych we Wrocławskiej flocie rzecznej ,na zdjęciu może to być Goplana,Rusałka,Driada,Nereida,Neptun lub Tryton.

do OPPELN1945: ... lub Ariadna. To byłby 7-y.

do pawulon: Na zdjęciu jest statek typu Goplana SP 150 i z pośród 20 takich jednostek nie było takiej nazwy, tu jest spis tej floty i rok budowy:

do OPPELN1945: Ale po Odrze we Wrocławiu pływa Ariadna, i to od dawna. Może to inny typ jednostki, nie znam się na tym. Ale jakby co, to nie mam nic przeciwko żeby popłynęła do Opola ;-)

do pawulon: Tak podobieństwa są,istnieją wieksze jednostki ale i są mniejsze a wszystkie dla przeciętnego pasażera są podobne,jedno nie ulega watpliwości że były śliczne i przyciągały swym nowoczesnym wygladem,nie maja się też czego wstydzić i dzisiaj, było by wspaniale gdyby dziś w Opolu też pływał taki statek, mamy małego opolanina ale to namiastka prwdziwego wycieczkowca jakaś garażowa samoróbka,żeby chociaż był przyzwoicie pomalowany jak na białą flotę przystało,to maleństwo ni jak się nie ma do tych z przeszłosci a podróż z pokładu tak dużego statku wygląda zupełnie inaczej niż z takiej łódki i to właśnie przyciągało Opolan w przeszłości,sam wielokrotnie miałem szczęście pływać Rusałką i Neptunem ,bardzo miło to wspominam.

do OPPELN1945: Tak, dla jasności, typ jednostki to SP-150