Grudzieniec 8

Willa powstała w 1905, a więc jeszcze przed włączeniem Sołacza do Poznania (1908) i przed parcelacją z przeznaczeniem na kolonię willową zaprojektowaną przez Josepha Stübbena. Obiekt został zrealizowany dla budowniczego Waltera Czygana. Sztukaterię wykonał Sante Zanetti. Według Piotra Korduby z Instytutu Historii Sztuki UAM willa stanowi najlepszy w Poznaniu przykład secesji w budownictwie jednorodzinnym - elewacja prezentuje bardzo bogaty zestaw dekoracji: pomarańczy, gałązek, liści i owoców. Każda z kondygnacji miała inne przeznaczenie: na parterze znajdowały się pokoje gościnne, gabinet, jadalnia i salon, na piętrze sypialnie i pokój naukowy, w przyziemiu kuchnia, pokoje dla pokojówek, kucharek i niań. Osobny budynek w ogrodzie mieścił mieszkanie ogrodnika wozownię i stajnię, w okresie międzywojennym zamienioną na garaż. Budynek zmieniał właścicieli dość często. W 1935 zakupił go Wiktor Czysz - pionier skautingu w Wielkopolsce, handlowiec skórami, powstaniec wielkopolski i radny Poznania. Obecnie obiekt należy do spadkobierców Czysza[1]. Pozostali właściciele willi to:
Heinz Hoffmeyer - właściciel Złotnik (od 1909),
Kazimierz Jarociński - hurtownik tekstylny (od lat 20. XX wieku).
Budynek ochronił przed rozbiórką w latach 70. XX wieku Feliks Maria Nowowiejski, syn kompozytora Feliksa Nowowiejskiego, który mieszkał w pobliżu. Planowano tu szeroką arterię komunikacyjną.
Za:

https://pl.wikipedia.org/wiki/...y_ul._Grudzieniec_8_w_Poznaniu