Stadion im. Edmunda Szyca

Stadion im. Edmunda Szyca (wcześniej im. 22 lipca) - stadion kopcowy usytuowany w Poznaniu, w północnej części Wildy na osi ul. Maratońskiej. Obecnie przeznaczony do rozbiórki.

Stadion wzniesiono w 1929 roku z okazji Powszechnej Wystawy Krajowej dla Warty Poznań. W okresie okupacji stał się miejscem egzekucji Żydów, zmuszanych uprzednio do niewolniczej pracy. W latach 1950-1957 stadion przebudowano powiększając liczbę miejsc dla publiczności do 60.000, oraz nadając mu nazwę Stadion im. 22 lipca. W 1972 roku podczas awansu do I ligi Lecha Poznań na meczu z Zawiszą Bydgoszcz 25 czerwca pojawiło się 60 tys. osób, pobito wówczas rekord Polski w frekwencji na meczu drugoligowym (możliwe, że to także rekord Europy). Zaś w 1974 roku, z okazji zorganizowanych tu centralnie dożynek stadion zmodernizowano, a rok później, w 1975 roku planowano założyć sztuczne oświetlenie o natężeniu 1.500 luksów, lecz tych zamierzeń nie zrealizowano.

Po 1989 roku nazwę stadionu przemianowano na Stadion im. Edmunda Szyca - jednego z założycieli klubu Warta Poznań. Jednocześnie przemiany ustrojowe sprawiły, że KS Warta utracił jednego z głównych sponsorów - HCP, który przez wiele lat utrzymywał obiekt. Problemy finansowe sprawiły, że stadion popadł w ruinę, a w 1998 roku, w niejasnych okolicznościach, stadion został sprzedany. Dziś jest przeznaczony do rozbiórki. Obecnie Warta rozgrywa mecze na stadionie miejskim w Poznaniu.

Rekordy frekwencji padały tu w latach 70. XX wieku na meczach Lecha Poznań.

Na tym obiekcie dwukrotnie rozegrany został finał Pucharu Polski w 1965/66 Legia Warszawa - Górnik Zabrze 2:1 pd. oraz w sezonie 1972/73 Legia Warszawa - Polonia Bytom 0:0 pd. k. 4:2

Reprezentacja Polski gościła na stadionie 10-krotnie w latach 1931-1980, odnosząc 6 zwycięstw, 2 remisy i 2 porażki. Bilans bramkowy: 24:10

Źródło [

http://pl.wikipedia.org/wiki/Stadion_im._Edmunda_Szyca

Wikipedia]