Schron nr 4 - tradytor jednostronny

Rok 1939 przyniósł gorączkowe przygotowania Głównego Inspektoratu Sił Zbrojnych Wojska Polskiego do obrony przed spodziewanym atakiem ze strony III Rzeszy. Prace, zmierzające do zabezpieczenia przed atakiem zachodnich granic Polski, rozpoczęto w czerwcu 1939 roku. Rozkaz dotyczący budowy umocnień wydał marszałek Edward Rydz Śmigły w dniu 24 czerwca 1939 roku.
Zakres prac obejmował głównie wznoszenie polowych schronów żelbetowych. Schrony miały być wyposażane w ciężkie karabiny maszynowe z celownikiem ustawianym na dwa kilometry. CKM-y ustawiane były na drewnianych stołach o wysokości 90 cm.
Kamień używany do budowy schronów był przywożony z kamieniołomów w Klesowie i Janowej Dolinie na Kresach Wschodnich.
Budowę schronu rozpoczynano od wykopania rowu o głębokości około 0,8 metra przeznaczonego na płytę fundamentową. Wylewana z betonu płyta miała grubość około 20 cm. Fundament izolowano papą i wznoszono szalunek z drewna. Następnie ustawiano pionowe pręty o średnicy 1 cm i 2 cm. Konstrukcję wzmacniano siatkami zabezpieczającymi przed odpryskami betonu w przypadku ostrzału.
Szczególne znaczenie miało wylewanie stropów, zbrojonych kilkoma rzędami siatek. Obok schronów kopano rowy przeciwpancerne, wznoszono zasieki, potykacze i inne przeszkody z drutu kolczastego.
Grubość ściany czołowej dochodziła do 1,2 metra, strop i ściany boczne osiągały 1 metr - tylna ściana 0,55 metra. Uzbrojenie schronu stanowiły ckm Browning kaliber 7,92 mm ustawiany na drewnianym stole. Izba bojowa schronu jednostronnego posiadała powierzchnię 3,5 metra kwadratowego. Strzelnica tradytorowa była skierowana do przedpola pod kątem 60 stopni.
Okna strzelnic posiadały specjalne schodki chroniące załogę schronu przed rykoszetami pocisków przeciwnika.
Prace na tej pozycji latem 1939 r. wykonywała kompania saperów KOP "Hoszcza", pluton pionierów z Pomorskiej BK, żołnierze 35 pp oraz bON Czersk. Oprócz podwójnej linii okopów i zasieków w lasach wyrąbano także przesieki do prowadzenia ognia z broni maszynowej. Całość dopełniały nieliczne miny i przeszkody p-panc. Jedynie na południowym końcu odcinka wzdłuż potoku Wytrych wybudowano 6 schronów żelbetonowych. Obiekt nr 1 został rozsadzony po 1964 r., ruina czytelna.
Wieczorem w dniu 01.09.1939 r. po całodziennych ciężkich walkach i odparciu kilku natarć poprzedzanych silnym przygotowaniem artyleryjskim zgrupowanie 35 pp zostało rozkazem dowództwa wycofane z zajmowanej pozycji za rzekę Brdę.