Najwcześniejszą informacją dotyczącą historii nieruchomości jest sporządzony w 1913 roku plan sytuacyjny sąsiedniej nieruchomości przy ulicy Przemysłowej 4, który wymienia Josefa Wolfrida jako właściciela Przemysłowej 6. Najprawdopodobniej Wolfrid kupił działkę od Edwarda Siwińskiego (w 1895 roku po śmierci Emanuela Grafa jego syn Władysław Graf wydzielił z majątku Tatary część Łąki Tatary, rozpoczęła się sprzedaż działek tzw. łąki kośnej, które uzyskały własną numerację hipoteczną, tereny wzdłuż szosy Zamojskiej zakupił Edward Siwiński następnie sprzedając je jako działki budowlane).
W 1936 roku nieruchomość odziedziczyła po Josefie Ruchla Wolfrid, przy czym jako datę rozpoczęcia użytkowania domu podała rok 1905. Podczas przeprowadzonej w 1936 roku ankiety dotyczącej budynku odnotowano istnienie na działce dwóch murowanych, jednopiętrowych budynków mieszkalnych. Budynek główny zajmował całą szerokość działki i posiadał jednotraktową oficynę wzdłuż północnej granicy działki. Na środku działki stał wolnostojący, parterowy budynek. Budynki nie były skanalizowane a zelektryfikowane były tylko częściowo.
W 1940 roku właścicielami nieruchomości byli Josef Mojżesz i Rebeka Wolfridowie.
W 1943 roku nieruchomość przeszła na własność rodziny Bartosiewiczów, a następnie Ludwika i Anieli Sulejewskich, kolejno Marciniaków i Marii Moli.
W 1947 roku nieruchomość została przejęta przez Zarząd Nieruchomości Komunalnych, od wschodu działka uległa skróceniu na rzecz przedłużenia ulicy Farbiarskiej. Od tego momentu budynek uzyskałpodwójny numer.
teatrnn.pl
