Kościół filialny Najświętszego Serca Pana Jezusa

Kościół wybudowany został w 1803 roku i zlokalizowany jest pośrodku miejscowości na niewielkim wyniesieniu terenu. Świątynia znajduje się w sąsiedztwie dwóch cmentarzy wiejskich. Jest to budowla wzniesiona z łamanego kamienia i cegły, pierwotnie o tynkowanych elewacjach, zdobionych lizenami oraz opaskami otworów okiennych i drzwiowych. Kościół założony został na planie prostokątnym z nadbudowaną po stronie zachodniej czworoboczną wieżą dzwonniczą. Elewacje podłużne zakomponowano jako czteroosiowe, wschodnia jako dwuosiowa. Korpus nawowy nakryty jest dachem trzyspadowym, natomiast wieża dzwonnicza dachem czterospadowym. Wejście do świątyni znajduje się w elewacji zachodniej i południowej. Na uwagę zasługuje oryginalna stolarka drzwiowa wraz z okuciami. Wewnątrz zachowała się historyczna ambona i chrzcielnica oraz ławki. Kościół poświęcono w obrządku rzymsko-katolickim 3 maja 1948 roku. W trakcie ostatniej modernizacji wnętrze świątyni straciło swój oryginalny charakter w wyniku budowy murowanego pomieszczenia zakrystii.