Centrum Usług Satelitarnych

W Psarach mieściło się jedyne w Polsce Centrum Usług Satelitarnych należące do TP SA. Pierwszą stację satelitarną otwarto w Psarach w 1974, pracującą w ramach systemu Intersputnik, w 1982 otwarto stację pracującą również w ramach dawnej organizacji Intelsat, centrum nosiło wówczas nazwę Centrum Łączności Satelitarnej. W następnych latach otwarto również stacje działające w systemach Inmarsat i Eutelsat. W Centrum działało siedem anten:

radioteleskop systemu Intelsat, o średnicy czaszy 32,5 m[2] i masie 300 ton[3],
radioteleskop o średnicy czaszy 16 m[2],
3 radioteleskopy o średnicy czaszy 13 m[2],
radioteleskop o średnicy czaszy 12 m[2],
radioteleskop o średnicy czaszy 9 m[2].
Pod względem precyzji oraz niezawodności działania instrumenty spełniały najwyższe światowe standardy[2]. W końcowym etapie działalności była to jedna z najnowocześniejszych stacji satelitarnych na świecie, w Europie uznawana za najnowocześniejszą obok podobnej jednostki w Niemczech i Anglii[potrzebne źródło].

W związku z gwałtownym spadkiem zapotrzebowania na przesyłanie połączeń głosowych za pośrednictwem satelity, wywołanym przez rozwój międzynarodowych sieci światłowodowych, w 2010 roku Telekomunikacja Polska zdecydowała o likwidacji Centrum Usług Satelitarnych. Miało zostać początkowo przejęte przez spółkę sprzedała EmiTel[4] i planowano wybudowanie najwyższego w kraju przekaźnika dla potrzeb naziemnej telewizji cyfrowej[5], lecz do przejęcia nie doszło. 31 lipca 2010 Centrum zostało zlikwidowane, po czym 11 października 2010 rozpoczęto złomowanie anten[2]. Radioteleskop 16-metrowy oraz zawieszenie 12-metrowego radioteleskopu ma trafić do Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego[6][3]. Zezłomowania uniknęły jeszcze: antena 9 m, która ma trafić do prywatnego obserwatorium astronomicznego w Rzepienniku Biskupim[2] oraz dwie anteny 13-metrowe, z czego jedna została wykupiona przez Marka Peliana do wykorzystania w jurajskim parku nauki[2], a druga przez Kazimierza Błaszczaka, w podobnych celach[2].
źródło: wikipedia