Dworzec kolejowy

"Przywilej w sprawie Raczyc. W imię Pańskie. Amen. Ponieważ w zmienności czasów zdarza się, iż ulegają zmianie dzieła ludzi, tak i nie mogą nigdy wytrwać w tym samym stanie, rozum dawnych wieków to wymyślił, iż rzeczy godne pamięci winny być utrwalone z pomocą pisma i świadków. Dlatego ja, Rudeger z Hugowic, wyznaję wszystkim, do których dojdzie niniejsze pismo, że skoro lenno wsi Raczyc prawem kupna od pana mego, pobożnej pamięci przesławnego władcy i księcia Bolka, przeszło na mnie i na moich prawnych następców, Sułko, Mikołaj i Więcław, bracia rodzeni, oraz ich stryjeczni bracia Eberhard i Teoderyk, a także Stanko z bratem swym Jeszkiem i pewien rzeźnik, imieniem Henning, dziedziczni posiadacze wspomnianej wsi Raczyce, zdrowi na ciele i umysle (...) wyznał, iż tę wieś swoją Raczyce panu opatowi Piotrowi i konwentowi z Henrykowa za 212 grzywien używalnej monety sprzedali na wieczyste posiadanie z pełnym prawem i wszelkimi pożytkami, jakie oni sami i ich dzieci mieli tamże lub mieć mogli w rolach, łąkach, ogrodach, sadzawkach rybnych, gajach i innych jakich bądź przedmiotach (...)" [ok. 1309 r.].
Księga Henrykowska, str. 81. Tłum. Roman Grodecki.

Za fotokoty zawsze + ;)

Za architekturę, za koty i... za ornament :)

Trzeciego (uciętego) zobaczyłam dopiero teraz i szybko poprawiam podpis pod fotką :)

No i dobrze, bo to jest (była) zagadka - znajdź jeszcze jednego. Napisałem za to i za tamto, gdyż przypomniała mi się musztarówka z wypisanymi w języku rosyjskim toastami. Przywiozłem ją z litewskiego muzeum pod Druskiennikami, ale to tak na marginesie :)