Park im. Tadeusza Kościuszki

Park Kościuszki urządzono w latach 1866-67 w związku z budową gmachu Komisji Województwa Sandomierskiego. Główną aleję wytyczono na osi prowadzącej od gmachu KWS w kierunku dzisiejszego kościoła katedralnego. Między alejami wprowadzono wg. angielskich założeń ogrodowych kręte ścieżki. Obsadzono go rzadkimi, starannie dobranymi gatunkami drzew. Do parku prowadziły trzy bramy z ulic (obecnych) Żeromskiego, Słowackiego i Sienkiewicza. Porządku pilnował struż, który dzwonkiem obwieszczał wieczorne zamknięcie bram. W latach 1870-75 w parku usypano niewielkie wzgórze, na którym wybudowano ruiny wieży zamkowej. We wrześniu 1909 r. otrzymał elektryczne oświetlenie. 23.03. 1916 r. w rocznicę przysięgi złożonej przez Tadeusz Kościuszkę na krakowskim rynku, na filarze bramy od ul. Sienkiewicza wmurowano tablicę pamiątkową i nadano parkowi imię Tadeusza Kościuszki. Wcześniej nazywany był Parkiem Anuczinowskim ( od nazwiska gubernatora Dmitrija Anuczina), Nowym Ogrodem, Ogrodem Saskim. W latach 20 –tych ubiegłego wieku postawiono w nim altanę oraz kawiarnię nazwaną później „Latona”. W czasie okupacji niemieckiej park dostępny był tylko dla Niemców. W lutym 1945 r. na terenie parku od strony ul. Żeromskiego pochowano 34 żołnierzy radzieckich poległych w walkach o wyzwolenie Radomia i ustawiono obelisk (w 1993 r. prochy i obelisk przeniesiono na cmentarz przy ul.Warszawskiej). W latach 50 –tych w pobliżu głównej alei wybudowano muszlę koncertową, która później spłonęła. W 1963 r. rozebrano bramy prowadzące do parku oraz ogrodzenie, potem także romantyczne ruiny wieży. W 2006 w pobliżu miejsca dawnego pochówku żołnierzy radzieckich odsłonięto pomnik Jana Kochanowskiego. W latach 2010 – 12 przeprowadzono rewitalizację parku.

RafałT za „Encyklopedią Radomia” J.Sekulskiego