†

Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy

Cerkiew świętego Mikołaja Cudotwórcy w Radomsku – niezachowana do dziś cerkiew prawosławna w Radomsku mieszcząca się przy zbiegu dzisiejszej ulicy Staszica z ulicą Narutowicza została zbudowana w latach 1909 - 1912 według projektu warszawskiego architekta inż. Waldemara Piotra Aleksandra Feddersa w stylu rosyjskiego bizantynizmu. Wzniesiono ją z wysokiej jakościowo korwinowskiej cegły, znanej ze swej wyjątkowo dużej odporności na warunki atmosferyczne. Świątynia posiadała dwie cebulaste kopuły, które zwieńczały kute krzyże łacińskie przyozdobione u dołu półksiężycami, symbolizującymi zwycięstwo chrześcijaństwa nad pogaństwem. Na zewnątrz obiekt był dekorowany gzymsami, pilastrami i kolumienkami z szydłowieckiego piaskowca. Plac cerkiewny ogrodzony był kutym metalowym ogrodzeniem na kamiennym fundamencie. W środku radomszczańskiej cerkwi znajdował się ikonostas z bejcowanego dębu, którego wykonała moskiewska firma Witaljew i Słonow. Uroczysta konsekracja cerkwi odbyła się 28 grudnia 1912 roku.
Po wybuchu I wojny światowej i niepowodzeniach armii Imperium Rosyjskiego na jej frontach większość prawosławnych mieszkańców Radomska ewakuowała się w ramach tzw. Bieżeństwa w głąb Rosji, co wiązało się z zamknięciem cerkwi. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 świątynię zajął Polsko-Amerykański Komitet Pomocy Dzieciom, w wyniku czego cerkiew zbezczeszczono i zamieniono na kuchnię i jadalnię. Następnie w budynku cerkwi urządzono kościół garnizonowy. Jednak ze względu na swą biazntyjską architekturę stylowy obiekt świątyni prawosławnej potraktowano jako relikt zaborów i w 1925 roku cerkiew została zburzona na mocy decyzji władz wojewódzkich w Łodzi akcji rewindykacji cerkwi prawosławnych. Materiał z rozbiórki cerkwi św. Mikołaja sprzedano mieszkańcom miasta.