†

Dwór królewski

Podróżny dwór gotycki określany w XIV wieku jako kuria, zbudowany przypuszczalnie pod koniec panowania króla Kazimierza Wielkiego lub w początkach panowania Władysława Jagiełły, jako miejsce "stacji" czyli miejsca postoju w czasie podróży po kraju. Po raz pierwszy wzmiankowany w 1369 roku jako "curia nostra in Radoschice". Bywał na nim Władysław Jagiełło, który często przebywał trasę z Kujaw i Wielkopolski przez Konin, Koło, Łęczycę, Wolbórz, Inowłódz, Opoczno (lub Przedbórz, Sulejów, Radoszyce, Chęciny, Wiślicę do ulubionego przez króla Nowego Miasta Kor­czyna). Kolejna wzmianka o obiekcie w Radoszycach pochodzi z 1414 roku. Dwór królewski stał na nie­wielkim naturalnym wzniesieniu, otoczonym parkanem (w obrębie którego znajdowały się budynki drewniane) oraz naturalnymi prze­szkodami wodnymi, mokradłami i sztucznymi sadzawkami-fosami. Dwór był założeniem na planie wydłużonego prostokąta o wymiarach 10,75 x 32,50 m, podzielonym na cztery pomieszczenia w jednym trakcie. Na podstawie opisu z 1650 roku zakładać można, że znajdował się tam wieżowy ryzalit podzielony na trzy kondygnacje, a mianowicie „sklep”, „kapliczkę”, nad którą zaś położona była „salka”. Ostatnim królem korzystającym z dworu był Zygmunt II August w 1549 i 1553 roku. Później zamek przekształcono w folwark, który stał się siedzibą starosty i był nią do końca swojego istnienia. W latach 1768-1789 budynek został rozebrany, pozostała po nim tylko istniejąca do dziś tzw. "winiarnia".