Zameczek

To najstarsza, w niektórych partiach XVI w., część dawnego założenia Radziejowskich. W końcu XVIII w. była romantyczną ruiną, którą w XIX w. Jakub Kubicki przywrócił do życia. Zameczek murowany z cegły i kamienia polnego, otynkowany, posadowiony na nieregularnym planie, o nieregularnej bryle złożonej dwóch piętrowych członów posadowionych od północy wyposażonych w wysmukłą, czworoboczną wieżą z drewnianą galeryjką oraz z parterowego, posadowionego prostopadle do reszty członu wyposażonego w cylindryczną wieżę oraz wieloboczną szkarpę. Wszystkie człony zostały przekryte dachami pogrążonymi o połaciach pobitych blachą. Wieże wieńczone dachami ostrosłupowymi krytymi blachą. Wystrój elewacji skomponowany za pomocą nieregularnego, pozornego blankowania we zwieńczeniu oraz dekoracyjnych fryzów znajdujących się pod nim. Otwory okienne dekorowane ostrołukowymi nadprożami oraz zwornikami we zwieńczeniach. W ścianach na modłę romantyczną wmurowano wiele kamiennych elementów rzeźbiarskich oraz detali architektonicznych odnalezionych w gruzach podczas odbudowy w 1802 roku. Na parterze znajdują się trzy obszerne pomieszczenia sklepione kolebkowo z lunetami oraz kolebkowo- krzyżowo. Na parterze umieszczono również kuchnię wyposażoną w barokowy portal z czarnego marmuru zbudowany w końcu XVII wieku. Całość skomponowana w duchu wczesnego neogotyku.
Galeria złożona z przejścia podcieniowego otwartego ostrołukowym arkadowaniem od północy oraz z salą od południa umieszczoną tam w XX wieku na miejscu pierwotnej oranżerii.
źródło : http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/3606/Radziejowice/