Winnica

"Winnica", tak nazywała się osada składająca się z budynku mieszkalnego, obory, stodoły i pieca chlebowego. Pod budynkiem mieszkalnym znajdowała się piwnica a idąc głębiej po schodach dochodziło się do drugiej dużej piwnicy. Jeszcze w latach trzydziestych XX w. przy budynku mieszkalnym znajdował się duży zadaszony taras zwany salą gdzie za zgodą hrabiego odbywały się zabawy. Przy osadzie na południowo - wschodnim stoku uprawiano winogrona do wyrobu wina na użytek hrabiego Czarneckiego. Wino to leżakowało w beczkach w istniejącej do dziś piwnicy. Nieopodal znajdowała się lodownia po której do dziś pozostał tylko duży wykop. Problemem mieszkańców była woda, niedostępna na wzgórzu. Czerpano ją żurawiem z oddalonej o 300 m. obmurowanej cegłą studni. W okresie międzywojennym prowadzono w osadzie wolierową hodowlę bażantów. W latach siedemdziesiątych XX w. rozebrano wszystkie zabudowania, pozostała tylko piwnica na wino oraz rosnące tu stare lipy, dęby i kasztanowiec. Ciekawostką tego miejsca jest fakt, że na pobliskim najwyższym punkcie w okolicy o wysokości 105 m.n.p.m. stała wybudowana przez Niemców w czasie okupacji drewniana wieża obserwacyjna o wysokości 25 m., która została rozebrana w połowie lat pięćdziesiątych XX w. z powodu zgnilizny drewna.
Powyższa informacja na podstawie materiałów dostępnych w kasie wieży widokowej.