Pub Kino

Od dnia 14 września 1991 roku otwarto kawiarenkę w której odbywały się dyskoteki, które przez swoją odmienność od organizowanych do tej pory stały się w opinii jej uczestników najlepszymi imprezami tego typu w mieście. Oprócz muzyki najnowszej, prezentowana była muzyka, którą każdy powinien znać a przynajmniej się w niej orientować. Na każdej był prezentowany co przynajmniej jeden blok tematyczny, obejmujący bądź to rodzaj muzyki, bądź okresy charakterystyczne dla muzyki rozrywkowej. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się bloki muzyczne poświęcone muzyce polskiej, gdzie dla jednych było przypomnieniem dobrych nagrań a dla młodszej części uczestników spojrzeniem na twórczość i kierunki kompozytorów i wykonawców muzyki polskiej.
W 1995 roku OPRF w Łodzi sprzedał budynek w którym mieściło się kino prywatnemu właścicielowi. Ten jednak przedłużył dzierżawę z MDK, co nie miało większego wpływu na działalność imprezową kina. Od 1997 r. każdy poniedziałek można było obejrzeć filmy ambitne, niekonwencjonalne, intelektualne w ramach promocji kina „Przyjdź, zobacz, oceń !!! Może będzie to Twoje kino... . ( bilety i atrakcyjne cenowo karnety na cały miesiąc).

W 1998 roku ze względów ekonomicznych w budynku zmniejszono powierzchnię dzierżawioną i zlikwidowano kawiarnię. Mariusz Kupis - właściciel obiektu wymówił MDK dzierżawę „Piasta” od 01 września 1998 r. bez umotywowania decyzji. „Właściciel obiektu zapewnia, że zmiana polega tylko na ostatecznym sprywatyzowaniu kina samorządowego.W kręgu zbliżonych do sieradzkiej kultury mówi się, że gdyby w 1995 r. Zarząd Miasta nie przegapił okazji zakupu go, nie byłoby problemów z tą placówką. Nowy właściciel wyremontował obiekt, przymierzał się do uruchomienia kawiarni. Na rozbudowę nie dano mu pozwolenia. Hol wydzierżawił więc na sklep z odzieżą używaną pochodzenia zagranicznego. Niby wszystko wynika z podstawowych zasad obowiązujących na rynku tzw. polskiego kapitalizmu, ale jednak budzi niepokój” .

Jak się okazało niepokój ten był słuszny, o czym świadczyć może kolejny artykuł z 2000 roku : „Kiedy sieradzkimi kinami zawiadywał Miejski Dom Kultury, każda wpadka, czy potknięcie były natychmiast wytykane palcami. Stary repertuar ? Już notatka w prasie. Zimno na widowni ? Już interwencja u władz. kiepskie zaopatrzenie w kawiarence? Krytyka zapewniona. Wydawało się, że kiedy kina sieradzkie staną się własnością prywatną, a zatem dotknie je syndrom gospodarki rynkowej, będą nowoczesnymi placówkami kultury. A tu - proszę bardzo – niespodzianka z a niespodzianka. Niemożliwe ale prawdziwe. Owszem, plakaty można sobie stare w witrynie pooglądać i kartkę odręcznie napisaną poczytać - kino nieczynne. Czas przyzwyczaić się do wizji autokarowych wycieczek do kina w Zduńskiej Woli.” ( miejscowość oddalona o 15 km od Sieradza ).