Szkoła Podstawowa nr 3

Rys historyczny szkoły  

Jobstschule – Szkoła przy ul. Limanowskiego. Nazwa Jobstschule pochodzi od dawnej, średniowiecznej kaplicy św. Jobsta, która znajdowała się w pobliżu dzisiejszego Stargardzkiego Centrum Kultury

Rok budowy: 1896

W latach 1905–1906 wzniesiono nowy gmach, który wraz z istniejącym budynkiem szkoły tworzył kompleks edukacyjny. Oba obiekty były niemal identyczne pod względem architektonicznym i funkcjonalnym. W 1914 roku oba budynki zostały połączone wspólnym łącznikiem, co ułatwiło przemieszczanie się uczniów i nauczycieli między nimi. (Info Sławek Alex)
Projektant: Heinrich Deneke – znany stargardzki architekt, autor m.in. wieży ciśnień oraz prac konserwatorskich przy Kolegiacie.
Nazwa historyczna: Jobstschule (Schröderschule, Jobst Vorstadt-Schulen)

Architektura

Kompleks wzniesiono z czerwonej i żółtej cegły w stylu nawiązującym do architektury industrialnej. Liczyła się przestrzeń i funkcjonalność – obszerne, wysokie sale lekcyjne i szerokie korytarze.

• Układ: dwa skrzydła – lewe dla chłopców, prawe dla dziewcząt – połączone centralną salą gimnastyczną.

• Komunikacja: w każdym skrzydle znajdowały się dwie klatki schodowe z małościeralnego granitu. Do dziś zachowały się oryginalne elementy balustrad: pionowe odlewy z żeliwa, drewniane poręcze osadzone na kutyh częściach bocznych.

• Posadzki: korytarze wyłożono flizami ceramicznymi z fabryki Villeroy & Boch w Mettlach (Saara) – część z nich przetrwała do dziś.

• Sala gimnastyczna: centralna, wysoka, nieistniejące już balkony służyły jako przebieralnie dla uczniów.

Program i funkcja szkoły

Jobstschule była jedną z trzech szkół podstawowych (Volksschulen) w Stargardzie.

• Volksschule – jednolita dla wszystkich dzieci szkoła powszechna, wprowadzona w Prusach na początku XIX w., finansowana przez gminy.

• Nauczanie obejmowało: czytanie, pisanie, arytmetykę, religię, śpiew, a także podstawy przyrody, historii lokalnej i geografii.

• Istniał podział na klasy chłopięce i dziewczęce – dziewczęta miały zajęcia z gospodarstwa domowego i szycia, chłopcy z rzemiosła i gimnastyki.

• Budynek ogrzewany był nowoczesnym wówczas systemem – nieskośnieniowym aparatem parowym (Niederdruck-Dampfheizung).

W okresie wojen

• I wojna światowa: budynek pełnił rolę Królewskiego Lazaretu Rezerwowego (Königliches Reservelazarett Jobstschule).

• II wojna światowa: szkoła została włączona w strukturę szpitala polowego. Leczeni byli tutaj zarówno żołnierze niemieccy, jak i jeńcy wojenni.

• 1945 r. i tuż po wojnie: budynek wykorzystywany był przez Sowietów – osoby chore ze Schröderschule kierowano do izby izolacyjnej w szpitalu.

📌 Jobstschule w Stargardzie to przykład nowoczesnej szkoły pruskiej końca XIX wieku, łączącej funkcjonalną architekturę z nowatorskimi rozwiązaniami technicznymi. Budynek zachował wiele oryginalnych elementów i stanowi dziś ważne świadectwo historii miasta.

Opracowanie (Wojtek Szuba)