Synagoga

Murowaną synagogę przy ul. Kościelnej zaczęto budować w Burzeninie w latach 30-tych XX w. Obok powstał także cheder. W niektórych publikacjach o Burzeninie błędnie podaje się informację, że synagoga ta powstała w połowie XIX w. Inne publikacje podają rok 1930 jako czas jej powstania. Dokumenty z lat 40-tych XX wieku bezspornie określają, że synagoga w chwili wybuchu wojny była w stanie surowym. Nigdy prawdopodobnie nie pełniła funkcji kultowych, choć była własnością Gminy Wyznaniowej. Synagoga będąc w budowie, nie posiadając pełnego wyposażenia, mogła pełnić jedynie funkcję prowizorycznego miejsca kultu.
Istniejącą do dziś bożnicę zbudowano sposobem gospodarczym z pustaków i cegły oraz pokryto dachówką. Budynek wzniesiono na planie prostokąta o wymiarach: 10 m szerokości, 19 m długości oraz 6 m wysokości. Na przedwojennych zdjęciach zachował się obraz budynku z wysokim dachem o trzech spadach, o nieotynkowanych ścianach z wysokimi, półkoliście zakończonymi oknami. Synagoga tradycyjnie była orientowana.
W trakcie walk w 1939 r. budynek został uszkodzony przez pocisk, a w czasie okupacji zdewastowany przez Niemców.
Po zakończeniu wojny synagoga jako mienie opuszczone ulegała dalszej niszczeniu. W 1946 r. władze określiły ją jako "bezużyteczną"(zdewastowana w 70%).
W dniu 14.04.1952 r. Minister Gospodarki Komunalnej wyraził zgodę na przejęcie budynku przez "Samopomoc Chłopską" w Burzeninie, która po gruntownej przebudowie urządziła tam warsztaty. Obniżono wtedy dach, a od frontu i od tyłu dobudowano piętrowe obiekty, przemurowano otwory okienne. W budynku firma "Sztuka Sieradzka" uruchomiła produkcję włókienniczą. Pismo Ministra potwierdza także, że synagoga w chwili wybuchu wojny była w stanie surowym. W 2007 r. budynek stał opuszczony