Park pałacowy

Park z 2 poł. XIX wieku o pow.8,85 ha. Do pałacu prowadzi aleja dojazdowa utworzona z 38 lip drobnolistnych. Największe walory przyrodniczo-krajobrazowe posiada wschodnia część parku po lewej stronie alei dojazdowej. Tu znajduje się staw, otoczony wierzbami białymi oraz jesionami. W jego północnej części jest wyspa, którą kiedyś zdobiła postać kobiety wykonanej z białego marmuru. W południowej części parku znajduje się grobowiec ostatnich dziedziców Sypniewa – Wilckensów, wybudowany w trzeciej ćwierci XIX w. Zbudowany jest z czterech eklektycznych kolumn zwieńczonych stylizowanymi korynckimi głowicami osadzonymi na 4 filarach opartych na trzystopniowym członie dolnym. Z parkowych budowli oprócz palmiarni, w której mieszczą się mieszkania lokatorskie zachowały się jeszcze: kamienny zegar słoneczny z 1820 r., stół kamienny z ławkami oraz tzw. lodziarnia w kształcie kurhanu./źr.Rewaloryzacja Części Zespołu Pałacowo - Parkowego w Sypniewie/Armin Liszka