Kamienica Loitzów, zwana też "Domem Szwajcarskim" - od narodowości ostatnich właścicieli, którzy prowadzili tu cukiernię. Zbudowana w 1547 roku, w stylu późnogotyckim i renesansowym. Pierwotnie był to rodzaj dworu wielokondygnacyjnego i wieloczłonowego z zewnętrznym dziedzińcem. W czasie II Wojny Światowej obiekt został poważnie zniszczony. Odbudowany w latach 50-tych, w części zrekonstruowany. Obecnie jest to budynek murowany, czterokondygnacyjny, z wieżą pośrodku elewacji wschodniej, pokryty dachem siodłowym, a 5-piętrowa klatka schodowa dachem namiotowym. Oryginalna klatka schodowa, zdobiona piękną i bogatą ornamentyką ścian (szczególnie górna część klatki i portal) - późny gotyk - wczesny renesans. W wieży znajdują się charakterystyczne okna o skośnych parapetach i nadprożach. Na dachu chorągiewka z gryfem i datą odbudowy zabytku. Podczas II Wojny Światowej budowla spłonęła, pozostały tylko ściany zewnętrzne. Odbudowana w 1955 roku, łącznie z zespołem okolicznych domów, spichlerzem i wagą z XV w. Obecnie kamienicę zajmuje Liceum Sztuk Plastycznych im. Constantina Brancusi.
