Zespół dworski

Cianowice z końcem XIX wieku stały się własnością rodziny Dobieckich. To właśnie z ich fundacji został wzniesiony tutejszy pałac, na podstawie projektu znanego architekta Teodora Talowskiego. W czasie działań wojennych związanych z I Wojną Światową pałac został spalony i popadł w ruinę. Odbudowano go następnie w roku 1936. Jest to budowla wzniesiona z cegły, tynkowana, o nieregularnym planie zbliżonym do prostokąta. Piętro zostało częściowo nadbudowane po II wojnie światowej. Dominującym elementem w architekturze dworu jest umieszczona w północno-wschodnim narożniku ośmioboczna wieża, wyższa o jedną kondygnację od całego budynku, w dolnej partii oszkarpowana oraz zwieńczona krenelażową balustradą. Od południa wejście do budynku poprzedza filarowy portyk o ostrołukowo zakończonych arkadach. Wieńczący budowlę krenelaż, formy wieżyczki oraz prostokątne okna z łamanym ponad ich górną krawędzią gzymsem nadają dziełu piętno angielskiego romantyzmu. Założony współcześnie z budową dworu park posiada obrys czworoboku. Na drzewostan składają się topole, robinie, lipy, dęby, jesiony i modrzewie.
Po II wojnie światowej zespół dworski przeszedł na własność Skarbu Państwa. Przez długi czas miała w nim swoją siedzibę Zasadnicza Szkoła Rolnicza 6 VII 2006 roku Sąd Rejonowy w Krakowie uznał roszczenia rodziny Dobieckich i nakazał w swoim wyroku zwrot majątku ich spadkobiercom. Pałac został następnie sprzedany i znajduje się obecnie w prywatnych rękach.
Na podst. cianowice.pl