Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2213%22%3Bi%3A1%3Bs%3A18%3A%22kujawsko-pomorskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22261%22%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Toru%C5%84%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2241534%22%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Toru%C5%84%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Budynek Rozgłośni Polskiego Radia w Toruniu – dawna siedziba Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia w Toruniu, obecne budynek mieszkalny, wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków (nr 2522).
Budynek powstał w 1934 roku według projektu arch. Antoniego Dygata i przeznaczony był na siedzibę Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia, którą otwarto 15 stycznia 1935 roku. Była to ósma z kolei radiostacja w Polsce i jedna z większych w kraju (moc emisji wynosił 24 kilowaty).
W czasie II wojny światowej rozgłośnię przejęły władze niemieckie, wykorzystując nadajnik do zagłuszania audycji nadawanych w Londynie i do retransmisji programów z Gdańska. W styczniu 1945 roku, w czasie wycofywania się wojsk niemieckich z Torunia, została ona przez nie częściowo wysadzona.
Po wojnie budynek został odbudowany i kontynuował swą funkcję jako redakcja Pomorskiej Dyrekcji Okręgowej Polskiego Radia. W latach 1974–1996 gmach stał się siedzibą oddziału Zakładu Usług Foniczno-Wizyjnych Wifon oraz Studia Polskiego Radia w Warszawie.
Obecnie budynek pełni funkcję mieszkalną, a siedziba redakcji Polskiego Radia PiK, które jest spadkobiercą tejże rozgłośni, mieści się przy ul. Ślusarskiej 5.
Budynek powstał w stylu modernistycznym, a jego charakterystycznym elementem jest "kubiczna kompozycja bryły, złożona z przenikających się prostopadłościanów o zróżnicowanych wysokościach, oddających funkcjonalne przeznaczenia poszczególnych części obiektu". Jego forma była skrajnie awangardowa i jak pisze swoim opracowaniu cytowany wyżej Michał Pszczółkowski jest to "przykład nurtu funkcjonalistycznego, inspirowanego teoriami i realizacjami Le Corbusiera".
Po zaadaptowaniu obiektu na cele mieszkalne i jego termomodernizacji stylistyka awangardowego modernizmu uległa zatarciu (dotyczy to np. ceglanych okładzin pomiędzy oknami). Elementy modernistycznego wystroju zachowały się natomiast do dzisiaj wewnątrz (m.in. lastrykowe posadzki z symbolami nawiązującymi do pierwotnej roli budynku, klatka schodowa, stolarka drzwiowa).
więcej 
|
proszę czekać...
|