†

Pałac Trzcińsko

Z kronik niemieckich wiadomo, że około XV w. na terenie należącym wówczas do księstwa jaworskiego, właścicielami majątku ziemskiego była rodzina Schaffgotschów. Właścicielami byli m.in. Antonius von Schaffrupel, nazywany panem na Rohrlach, około r. 1608, hr. Graf von Bernard Schaffgotch oraz w 1638 r. Rudolf von Planitz.
Na podstawie rysunku pochodzącego prawdopodobnie z okresu bar. można przypuszczać, że przed powstaniem pałacu w miejscu tym istniał dworek drewniany charakterystyczny dla bar. z budynkami gospodarczymi.
Od 1742 r. majątek był w rękach zasłużonego dla wsi katolika Heinricha Leopolda von Borowitz, który będąc w mniejszości religijnej wydzielił podarował teren na miejsce pochówku (dzisiejszy cmentarz). Fakt ten potwierdził stemplem (sygnetem rodowym). Pomagał on również w budowie kaplicy cmentarnej, zwanej „kościółkiem” i wyposażył ją w zakrystię, organy, ołtarz, ambonę i naczynia liturgiczne. Następnie właścicielem został rycerz Erb Lehn, a po nim, około 1790 r., majątek kupił major Królestwa Pruskiego - „wolny pan” – Paul Eberhard von Pfeil, będący przodkiem rodu Pfeil – hrabiów śląskich (potomkini tego rodu jest obecnie mieszkanką Łomnicy).
Do majątku, w 1797 r. wprowadziła się żona hrabiego, Eleonora Beata von Pfeil. Wraz z mężem wspierali finansowo budowę kościoła w Trzcińsku. Po wybudowaniu kościoła, kiedy małżonkowie już nie żyli, powieszono w przedsionku portrety hrabiny i hrabiego oraz herb rodzinny.
Około 1818 r. majątek został kupiony przez byłego wysokiego urzędnika królewskiego, Ernesta Friedricha Buchwald, który szybko stał się urzędnikiem sądowym w Trzcińsku. W 1825 r. umarła jego żona, Anna Susanna. Kilka lat później majątek przejął, w spadku po swoim teściu, Karl Goltz, który zmarł 10 lat później, w wieku 62 lat. W 1841 r. posiadłość kupił Graff Wilhelm zu Stolberg-Wernigerode, o którym nie wiadomo wiele.
Kolejnym nabywcą został w 1849 r. hr. Leo von Schliffen, urodzony w Królewcu. Posiadał on wykształcenie wojskowe i był zdyscyplinowanym, porządnym obywatelem. Najprawdopodobniej na miejscu starego barokowego dworu, został wybudowany, w 1852 r., pałac wraz z budynkami gospodarczymi. Właściciel pałacu w trakcie jego budowy zamieszkiwał w dworku myśliwskim. W 1862 r. majątek ponownie stał się własnością rodziny Stolbergów. W 1873 r. w nowym pałacu urodził się syn, Graff Eberhard zu Stolberg-Wernigerode. W 1882 r. w pałacu zamieszkiwała rodzina barona von Egloffstein. W 1885 r. rodzina hrabiowska obchodziła w Dreźnie diamentowy jubileusz. Dziesięć lat później - 11 listopada - hrabina Elizabet zu Stolberg zmarła, a w marcu 1898 r. zmarł jej mąż. Majątek objął ich syn Graff Constantin zu Stolberg (prezydent prowincji Hannover). Sprawował on także patronat nad dworem w Janowicach Wielkich. Zmarł w 1905 r..
Po śmierci, majątek przejął jego syn Eberhard, który ukończył studia przyrodnicze. W 1929 r. zmarł w tragicznym wypadku podczas czyszczenia broni myśliwskiej. Kolejnym właścicielem, zarządzającym do 1945 r. był Christian Friedrich zu Stolberg-Wernigerode. Rodzina Stolbergów – hr. Eberhard zu Stolberg wraz z małżonką Barbel, do dziś odwiedzają majątki swoich przodków.
Po II wojnie światowej pałac został rozebrany.
rudawyjanowickie.pl (fantom)