Organy

Pierwszy instrument pojawił się w kościele prawdopodobnie w XVII wieku. Posiadał on dwa manuały i dwadzieścia osiem głosów: 12 głosów w Hauptwerku, 12 w Rückpositivie i 4 głosy w pedale. Na początku XIX wieku jago stan był na tyle opłakany, że zdecydowano się na wybudowanie nowego instrumentu. Prace powierzono warsztatowi Johanna Augusta Wilhelma Grüneberga ze Szczecina. Przeciągające się negocjacje i śmierć organomistrza sprawiły, że prace na jakiś czas przerwano. W 1842 roku wznowiła je firma Schulze. Przy wykorzystaniu niektórych elementów starszego instrumentu wzniesiono nowy. Miał dwa manuały i pedał, a dyspozycja zawierała trzydzieści głosów: 12 w Hauptwerku, 9 w Rückpositivie i 9 w pedale. Zasięg klawiatur C – f’’’, zasięg pedału C – d’. Odbioru dokonał dyrektor muzyczny Carl Löwe ze Szczecina. W latach sześćdziesiątych XIX wieku w kościele trwały prace remontowe. Po ich zakończeniu w 1867 roku oczyszczenie i remont instrumentu powierzono firmie Grüneberg ze Szczecina. Barnim Grüneberg dokonał minimalnych zmian w dyspozycji organów, przesunął instrument w głąb chóru i zamknął go w nowej szafie. 1 listopada 1867 roku odbioru dokonał dyrektor muzyczny Flügel. Instrument otrzymał 32 głosy: 13 w Hauptwerku, 10 w Rückpositivie i 9 w pedale. Z tego okresu pochodzi cała mechanika instrumentu i większość zachowanego materiału piszczałkowego. Najprawdopodobniej podczas pierwszej Wojny Światowej oddane zostały na przetopienie piszczałki cynowe. Przestał więc istnieć prospekt, a także dolna, „wielka” oktawa niektórych głosów. Na mniejsze piszczałki, ukryte między rzędami wyższych od nich piszczałek drewnianych, na szczęście nie zwrócono uwagi. Z czasów powojennych (lata 20-30 ?) pochodzą piszczałki z przeróżnych stopów cynkowych. Po II Wojnie Światowej myślano o przebudowie instrumentu, na szczęście jednak nie doszło do realizacji tych zamierzeń. Ostatnio przeprowadzony został gruntowny remont instrumentu.
Źrórdlo

http://architektura.pomorze.pl/