Jeziora

To restauracja nad " Jeziorem Średnim"

Czy ktoś mógłby zmienić lokalizację tej restauracji na mapie ? Ona znajdowała się po drugiej stronie jeziora, w dół od wypożyczalni sprzętu pływającego.

Ulica do zmiany

do Desperado: Czy teraz jest dobrze ?

do Gandalf: Niestety nadal tkwi po złej stronie jeziora. Powinien być vis a vis.

do Desperado: Właśnie z przeciwnej strony jeziora przeniosłem znacznik i postawiłem na obiekcie przy ul. Wędkarskiej 1. Teraz to już nic nie rozumie :(

do Gandalf: Powoli :) U mnie na mapie restauracja jest po prawej stronie jeziora Średniego pod barem "U Janka" a powinna być po stronie lewej pod wypożyczalnią sprzętu wodnego. W miejscu jasnej plamki. A Wędkarska jest między Średnim a Małym.

do Gandalf: Dodam :) Restauracja była na przedłużeniu ulicy Średniej.

do Desperado: Ustawiłem wg. Twoich wskazówek, tylko że teraz nie pasuje adres obiektu Wędkarska 1.

do Gandalf: Bo przy Wędkarskiej była spalona restauracja "Świteź" a "Leśna" na przedłużeniu Średniej, przy widocznej wąskiej drodze.

do Desperado: Nie pasuje adres Wędkarska 1, bo na tym adresie jest Port Turawa Beach Bar (jeżeli chodzi o Jezioro Średnie).

To jest akurat Jezioro Duże.

To zdjięcie jest argumentem źe Ziemia jest okrągla ☺☺☺ Dasz rade jakoś wyprostować i podmnienić ???

do vetinari: Można wystawić, zdjęcie zachód słońca nad morzem

do piotr brzezina : Wyprostowalem, i teraz twoja kolej ☺☺☺ Ale ja bym stawial na to jiezioro, bo widać drógy brzeg ☺☺☺

do vetinari: Ja mam widoczny brzeg (plażę)

do piotr brzezina : ☺☺☺

do vetinari: Ja mam jeszcze zdjęcia które wyleciały pomimo że było widać drugi brzeg, chodzi o Hel

Aerator pulweryzacyjny z napędem wietrznym -

Zdjęcie można dać do renowacji. A czy wiesz co to za uroczystość?

Myślę że weswlw będzie?Rodzina czeka na kawalera co pannicę w białym powiedzie do siebie.

To jest wesele, tylko nowożeńcy starsi, panna młoda trzyma bukiet, obok niej pan młody z przystrojoną klapą garnituru. Wówczas nie ubierano białych sukni. Ten mały chłopiec to mój opa, stoi przy swoich rodzicach (jego ojciec, mój praopa jest bratem panny młodej ;) ).

Grzegorzu, zrekonstruowałam to zdjęcie. Priv.

Piękne zdjęcie! Nie mogę się powstrzymać, by nie przytoczyć tu fragmentu ze strony , który pasuje tu jak ulał: "Bardzo interesujące są zdjęcia ślubne i weselne, głównie te uwieczniające kobiety, zwłaszcza panny młode. Każdą z nich wyróżnia wianek mirtowy symbolizujący panieństwo i niewinność. Nakrycie głowy panny młodej – jak widać na zdjęciach – było bardzo ważną częścią jej obrzędowego stroju. Zielony wianek mirtowy mogła założyć tylko dziewica. Był on zawsze bardzo dobrze widoczny, albowiem włosy zaczesane gładko (bez grzywki) były upięte z tyłu głowy w kok. Mężczyźni, w tym nowożeńcy, już w drugiej połowie XIX wieku zaakceptowali zachodnie wpływy kulturowe, a konkretnie – mieszczański strój obrzędowy. I tak, na zachowanych fotografiach każdy pan młody ubrany jest w elegancki czarny garnitur (ancug), białą koszulę z zawiązaną pod szyją białą (rzadziej ciemną) muszką. Z butonierki wystaje gustowna chusteczka, a do klapy marynarki przypięta jest woniaczka, czyli mały bukiecik mirtowy, dodajmy: jedyny tradycyjny rekwizyt mający przypominać dawną „różdżkę weselną”. W ręku trzyma białe rękawiczki, nieraz również cylinder. Taki wizerunek pana młodego dopełniają skórzane półbuty. Natomiast wśród pań młodych staromodną elegancją wyróżniają się te ubrane w strój ludowy zwany chłopskim, czyli w ancug, który był szyty z czarnej tkaniny fabrycznej (weluru, aksamitu, cienkiej wełny, rypsu lub jedwabiu). Składał się on z dwóch części – charakterystycznego kaftana (jupy, inaczej jakli) ze stójką, zapinanego na zatrzaski (ozdobne guziki naszyte w jednym lub dwóch rzędach stanowiły element dekoracyjny), sięgającego za biodra, poszerzanego u dołu i bardzo często zakończonego koronkową falbaną. Spódnica (mazelonka) doszyta była do stanika (lajbika). Widoczne na zdjęciach mazelonki są stosunkowo krótkie, gdyż zgodnie z modą z początku XX wieku sięgają do połowy łydki. Całość tego czarnego stroju ślubnego obowiązkowo dopełnia biały (jasny) fartuch (jedwabny, atłasowy, adamaszkowy, brokatowy lub satynowy), krótszy od mazelonki i typowy dla strojów Śląska Opolskiego. Jak widać, fartucha (zopaski) jako symbolu kobiecości, pracowitości, płodności nie mogło zabraknąć również w stroju obrzędowym. Ten dostojny wizerunek pań młodych spod Góry Świętej Anny, ubranych w tradycyjny strój, zwany też polskim, dopełniają gustowne kolczyki. Co godne uwagi – panny młode nie trzymają już w ręku książeczki do nabożeństwa, zastąpił ją bowiem zgodnie z najnowszymi trendami mody i walorami estetycznymi bukiet kwiatów."

Wymiana (rekonstrukcja - EPI).

do EPI: Kolegi nie ma od dwóch lat na portalu. Chyba się nie uda kontakt.

do Desperado: Ok, dzięki.

do Dana : Zapraszam do "fotografii obok". Przed chwilą załadowałam zrekonstruowane wyżej zdjęcie.

do EPI: Niezła robota.

do Neo[EZN]: Dziękuję.

Witaj, jak to możliwe że tyle już wrzucasz na Fotopolske zdjęć a nadal na Twoim liczniku jest 0 dni?!

do Tomi_Opole: Nie umiem Ci odpowiedzieć:)Już kilka osób mnie o to pytało.W zasadzie ja do tego nie przywiązuję wielkiej wagi, a nie chcę zabierać czasu informatykowi...Mogę Ci powiedzieć,że moja obecność na Fotopolsce z przerwami liczy się na lata i tego będzie już blisko 10000 zdjęć, trochę komentarzy i artykułów własnych...

do JureK: Warto wiedzieć ile się ma fotek , naciskaj na szefa.

do piotr brzezina : Piotrze ja wiem ile mam zdjęć .Na dzień dzisiejszy 9828....

do JureK: Ty wiesz, ale inni nie wiedzą, a chcieli by wiedzieć :-)

do piotr brzezina : Ile zdjęć ma to można wyczytać na profilu . Natomiast tajemnicą jest od kiedy działa na FP ;-)

do ZPKSoft: Zapomniałem o profilu :-)

Kasa była przy średnim jeziorze,był tam plac na, którym autobusy stawały i odjeżdżały i była tez tam kasa . To jest to miejsce

foxi, dostałeś precyzyjne informacje o lokalizacji kasy, załóż proszę obiekt i przypisz do niego to zdjęcie. Dziękuję.

Pozostałe zdjęcia pokazują kasę gdzie wypożyczało się sprzęt wodny ,a nie kupowało bilety autobusowe.Kasa MPK stała przy jeziorze od strony ośrodka bankowego i przy ulicy, a nie koło wypożyczalni.Z początku linia miała oznaczenie "0" dopiero póżniej T.

Podmiana.

do Gandalf: Czy to jest to miejsce ?

do foxi: Tak.

do foxi: To ja wskazała zupełnie inną lokalizację, która jak dla mnie jest bardziej wiarygodna. Ale skoro Desperado jest pewny że to tutaj stała kasa nie będę się sprzeczał bo osobiście nie pamiętam gdzie się znajdowała mimo iż kilkakrotnie tam jeździłem MPK.

do To ja: Zmieniłem lokalizację na sugerowaną. Czy teraz jest Ok. ?

do foxi: Trochę za daleko,podałam link gdzie to miejsce jest.Baru wtedy nie było ,rósł las Do dziś jest tam obecnie przystanek PKS i parking to jest plus minus to miejsce.

do To ja: Dziękuję, poprawiłem.

Właśnie nigdy tak się zbiornik nie nazywał, ale Turawa-Stausee. Hitlersee to wioska Szczedrzyk

Takie schody z ławeczkami obok, były w okolicy wału na drodze dojazdowej do Rybaczówki,

do To ja: Tu mamy wał prowadzący na Rybaczówkę - niewidoczny cypel po prawej stronie. Elektrownia jest za plecami fotografa. Oni się mogli trochę przemieścić ale taka droga z kostki jest od zjazdu przy Marszałkach, obok domów dla pracowników elektrowni aż do parkingu w Kotorzu Wielkim :) Po drugiej stronie Rybaczówki też są takie drogi ale bardzo krótkie, dojazdowe.

Gazeta z lat trzydziestych ubiegłego wieku donosiła: "Mała Panew jest prawym dopływem Odry. Zapora, obecnie w budowie na tym trakcie wodnym, jest opisana przez M.Rossmann w Die Bautechnik z 3, 10, i 17 stycznia. Zagospodarowanie Małej Panwi stanowi całość prac zgłoszonych 14 marca 1933 roku (strona 258 i przedsiębiorstwo główne w regulacji biegu Odry i jego nawigacji). Zapora ma 13 metrów wysokości, 102 metrów długości i zbiornik o zdolności zmagazynowania 90 milionow m³ wody, który zabezpieczony jest kamieniami, ułożonymi na nieprzepuszczalnej warstwie gliny, a część środkowa konstrukcji jest wysypana piaskiem i żwirem. Wyrobiska, które dostarczyły materiałów, są oddalone o około 1,5 km, przewieziona ziemia wynosiła 30,1 milionow m³, z tego część użyto do podsypania zapory, a część do jej pokrycia. Od podstawy odstaje szczelna metalowa kurtyna o wysokości 20 metrów dotykająca dna. Ma ona powierzchnię 59000 metrów kwadratowych i zestawiona jest z metalowymi słupami o łącznej wadze 9000 ton. Na umocnienie zapory zużyto 200 000 ton kamienia. Prace rozpoczęto w 1933 roku, koszt budowy miał wynieść 905 milionow marek." Tak pisali Francuzi A jak wyglądało to bardziej szczegółowo ? Tego dowiecie się z poniższego linku Źródło: Kocham Opole & Opolskie via FB. Dziękujemy za udostępnienie.