1981
Kamera
3 kwietnia ukazał się w Warszawie pierwszy numer Tygodnika Solidarność, którego redaktorem naczelnym został Tadeusz Mazowiecki. A w Gdańsku w głowach kilku zapaleńców pod wodzą Mariana Terleckiego, wówczas 27-letniego scenarzysty i dziennikarza telewizyjnego, zrodziła się idea powołania niezależnej ekipy filmowej działającej pod egidą NSZZ Solidarność. Trzy miesiące upłynęły na staraniach o sprzęt. Ze strony związku uczestniczył w tych zabiegach znawca techniki telewizyjnej Adam Brodziak.
W hali Olivia w Gdańsku rozpoczyna się I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ Solidarności. Zjechało 896 związkowców, reprezentujących 10 milionów członków związku. Stanisław Szymkowiak przyjechał na zjazd z Zielonej Góry. We wrześniu 1980 roku w zakładach Lumen, produkujących aparaturę elektryczną, założył Solidarność. Był pełen nadziei, olbrzymich, jak mówi.
- Jechaliśmy wtedy do Gdańska oznakowanymi autobusami, ludzie zatrzymywali nas po drodze, życzyli powodzenia. Byłem zachwycony, czułem w ludziach wielką moc - wspomina Szymkowiak. - Pamiętam przed halą Olivia ogromny napis farbą na asfalcie: "Telewizja kłamie".
- Otwieram nasz zjazd: Pierwszy Krajowy Zjazd Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność. Jesteśmy tu z woli tych, którzy nas wybrali, ludzi pracy całej Polski. Każdy z nas oddzielnie znaczy niewiele. Wszyscy znaczymy tyle, ile znaczy siła tych milionów, które tworzą Solidarność - mówił Lech Wałęsa.
Pierwsza tura rozmów trwała do 10 września, druga od 26 września do 7 paĽdziernika. Kiedy zjazd pracował nad uchwałą programową, w której ostatecznie zapisano, iż "środki masowego komunikowania są własnością społeczną, muszą służyć całemu społeczeństwu i być pod jego kontrolą", dziennikarz reżimowej TVP przygotował tendencyjną relację ze zjazdu. Materiał w Warszawie przeszedł dalszą obróbkę i trafił do emisji.
W odpowiedzi na poszukiwanie przez Solidarność sposobu na filmowe dokumentowanie życia związku przyszło wsparcie ze strony Międzynarodowej Konfederacji Wolnych Związków Zawodowych, która przysłała na Zjazd kamerę SONY U-matic HB, zestaw montażowy i sto czystych kaset. Pierwszym, w którego ręce trafiła kamera był Krzysztof Kalukin, wówczas operator gdańskiego oddziału TVP. Potem pracowali na niej Marek Gąsecki i Ryszard Troczyński, także z Telewizji Gdańsk. Powołano do życia Agencję Telewizyjną Solidarność, zwaną również telewizją BIPS-u, czyli Biura Informacyjno-Prasowego Solidarność, kierowanego przez Arkadiusza Rybickiego, zrąb dzisiejszego Video Studio Gdańsk. Na czele telewizji BIPS-u stanął Marian Terlecki, wówczas jeszcze etatowy pracownik OTV Gdańsk.
Telewizja BIPS-u przede wszystkim dokumentowała posiedzenia władz naczelnych związku, publiczne wystąpienia Lecha Wałęsy i rozmaite przejawy rodzącego się, niezależnego życia społecznego. Pierwszym samodzielnie zrealizowanym filmem był 20-minutowy dokument pt. "Kandydat", wyreżyserowany przez Mariana Terleckiego, a poświęcony wyborowi Lecha Wałęsy na przewodniczącego Solidarności.
W krótkim, ledwie trzymiesięcznym okresie jawnego działania z telewizją BIPS-u współpracowało około dziesięciu twórców.
W dniach 11-12 grudnia w Stoczni Gdańskiej obradowała Komisja Krajowa NSZZ Solidarność. Związkowcy potwierdzili decyzję o strajku generalnym w razie wprowadzenia stanu wojennego. Towarzyszyła im kamera Agencji Telewizyjnej Solidarność.
W nocy z 12 na 13 grudnia władza wprowadziła w Polsce stan wojenny. Wojsko zajęło strategiczne obiekty. Aresztowano ok. pięciu tysięcy działaczy Solidarności. O północy zamilkły telewizja i radio, wyłączono telefony. Zamknięto przejścia graniczne. Marian Terlecki - przygotowujący w Warszawie relację z Kongresu Kultury Polskiej - uniknął aresztowania. Ukrywał się przez kolejnych 21 miesięcy. Agencja Telewizyjna Solidarność przeszła do podziemia.
1982
Konspira
Kamera Agencji Telewizyjnej Solidarność w stanie wojennym rejestrowała przede wszystkim demonstracje uliczne i spotkania Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ Solidarność, podczas których członkowie zdelegalizowanego związku występowali w perukach, z doklejonymi wąsami czy brodami. Zapis filmowy trafiał do zachodnich stacji telewizyjnych i Międzynarodowej Konfederacji Wolnych Związków Zawodowych w Brukseli. Marian Terlecki nie tylko kontynuował w podziemiu pracę filmową, ale i pisał do prasy drugiego obiegu, prowadził redakcyjnie gdańskie radio "S", a także przez blisko rok redagował Gdański Biuletyn Solidarność.
1983
Razem z Kościołem
Wiosna. Gdańscy pallotyni przymierzają się do utworzenia własnego ośrodka video. Inspiracją okazała się podróż o. Eugeniusza Dutkiewicza do Glasgow, gdzie ks. Marian Łękawa prowadził ośrodek duszpasterski dla Polonii, wykorzystując w swej działalności sprzęt audiowizualny.
Lato. Amatorska kamera video z przenośnym recorderem VHS oraz kilka kaset z filmami religijnymi w wersji anglojęzycznej przesłane gdańskim pallotynom przez ks. Mariana Łękawę zapoczątkowują dalszą współpracą.
Wrzesień. Księża pallotyni życzliwie przyjmują propozycję Mariana Terleckiego, aby w swym ośrodku wykorzystali profesjonalny sprzęt filmowy Solidarności.
10 grudnia Rada Prowincjalna Księży Pallotynów zatwierdziła powołanie Duszpasterskiego Ośrodka Dokumentacji i Rozpowszechniania VIDEO. Podstawowym celem ośrodka było organizowanie na plebaniach kościołów archidiecezji gdańskiej magnetowidów, na których emitowane byłyby filmy religijne w wersji polskiej oraz własna produkcja filmowa.
1984
Robimy filmy
W styczniu prowincjał zgromadzenia pallotynów zatwierdził władze Duszpasterskiego Ośrodka Dokumentacji i Rozpowszechniania VIDEO. Kierownikiem został ks. Jerzy Firczyk SAC, redaktorem naczelnym ks. Eugeniusz Dutkiewicz SAC, reżyserem Marian Terlecki, a technikiem sprzętu Krzysztof Iglikowski. Grono stałych współpracowników tworzyli: Waldemar Banasik, Andrzej Goliszewski, Alicja Hołdun, Hanna Karkowska, Marek Łochwicki, Wojciech Nowicki, Waldemar Płocharski, Włodzimierz Resiak, Jerzy Rozmus i Katarzyna Wojciechowska. Pierwszym zrealizowanym przez ośrodek VIDEO materiałem filmowym było przeniesienie na ekran spektaklu pt. "Wzlot" Teatru Dnia Ósmego (wg O.Mandelsztama), powstałego w 1964 roku. Nagrania dokonano w Poznaniu, pod osłoną nocy. "Wzlot", którego premierowe przedstawienie miało miejsce w roku 1982, był ostatnim ze spektakli TDÓ, będących wyrazem buntu, kwestionującego ówczesną politykę reżimu. W konsekwencji Teatrowi odebrano salę i zakazano występów, aktorów przesłuchiwano i aresztowano. Mimo to zespół nadal występował dla środowisk opozycji politycznej, najczęściej w przykościelnych salach.
19 paĽdziernika zamordowany został przez Służbę Bezpieczeństwa ks. Jerzy Popiełuszko. Marian Terlecki rozpoczął realizację 60-minutowego filmu dokumentalnego pt. "Ksiądz Jerzy" . Skrócona wersja tego obrazu zdobyła w 1988 roku Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Reportaży Telewizyjnych "SCOOP" w Angers we Francji.
1985
Aresztowanie
Duszpasterski Ośrodek Dokumentacji i Rozpowszechniania VIDEO wspierała - służąc kasetami i udostępniając materiały zdjęciowe - Alma Kadragič, szefowa warszawskiego biura amerykańskiej sieci telewizyjnej ABC oraz jej współpracownicy, m.in. Adam Brodziak, Michał Bukojemski, Marek Latoszewski.
Kwiecień. Współpracę z ośrodkiem rozpoczyna Ryszard Grabowski, gdynianin, wspominany jako człowiek wielkiego serca i umysłu, humanista. Kolejne dziesięć lat, aż do swej przedwczesnej śmierci był jednym z najbliższych współpracowników Mariana Terleckiego.
25 maja. Na placu Dzierżyńskiego w Warszawie, w drodze do Ołtarzewa, gdzie odbywał się festiwal pieśni religijnej aresztowano Mariana Terleckiego i towarzyszącą mu ekipę filmową ośrodka pod zarzutem "zaboru mienia wielkiej wartości", czyli nieoddania władzy sprzętu filmowego zdelegalizowanej Solidarności, głównie kamery. Filmowcy spędzili dwa dni w areszcie, a Marian Terlecki przesiedział za kratami szesnaście miesięcy. Bez procesu. Kamera służyła Zakładowi Kryminalistyki Komendy Głównej MO.
Uwięzienie Terleckiego na półtora roku ograniczyło niezależną produkcję filmową w Gdańsku.
1986
Przerwa w pracy
Wrzesień. Kiedy Terlecki na mocy amnestii opuszczał areszt, miał już gotowy plan odrodzenia niezależnej wytwórni filmowej. Skrzyknął dawnych współpracowników i znalazł nowych entuzjastów. Pomoc znaleĽli u ordynariusza gdańskiego, bp Tadeusza Gocłowskiego, który zgodził się wesprzeć swoim autorytetem ideę powołania Działu Dokumentacji i Pomocy Duszpasterskich "Video".
1987
Filmujemy dalej
7 maja 1987 roku na poddaszu plebanii Bazyliki Mariackiej bp Tadeusz Gocłowski poświęcił dwa niewielkie pokoiki, które przez następne kilka lat służyły jako siedziba Działu Dokumentacji i Pomocy Duszpasterskich "Video". Dział współpracował z redakcją dwutygodnika katolickiego Gwiazda Morza.
Dokonania niezależnych filmowców zostały docenione m.in. przez amerykański NED (The National Endowment for Democracy) - instytucję wspierającą przemiany demokratyczne na świecie, a także wiele środowisk polonijnych. To również dzięki ich pomocy niezależna wytwórnia i kopiarnia skompletowała profesjonalny sprzęt zdjęciowy i montażowy w systemie U-Matic.
Ukształtowała się kadra diecezjalnej ekipy filmowej. Wodzę artystyczno-programową dzierżył Marian Terlecki. Za sprawy redakcyjne odpowiadał Ryszard Grabowski. Szefem organizacyjnym był Marek Łochwicki. Waldemar Płocharski kierował stroną techniczną i realizacyjną, Katarzyna Wojciechowska prowadziła sekretariat.
Kamery Działu Dokumentacji i Pomocy Duszpasterskich "Video" towarzyszyły trzeciej pielgrzymce Jana Pawła II do Ojczyzny. Szczególnie oczywiście jego pierwszej wizycie na Wybrzeżu. Spotkanie z wiernymi na Zaspie rejestrowało aż siedem kamer. Pamiętne słowa papieża "O nas i za nas" stały się tytułem 3-godzinnego filmu dokumentującego tamto spotkanie. We współpracy z amerykańską telewizją ABC zrealizowany został reportaż pt. "Kronika III Pielgrzymki".
Tego samego roku powstał film dokumentalny poświęcony Stefanowi Kisielewskiemu pt. "Kisiel".
1988
Dwa Strajki
Na poddaszu siedziby Działu zbudowano "podziemne" studio telewizyjne, umożliwiające rejestrację własnych programów telewizyjnych, m.in. "Wałęsa 2000". Nadal kompletowano i uzupełniano bazę sprzętową, częściowo przywożąc urządzenia zza granicy. Od połowy roku Dział "Video" dysponował już dwiema kamerami z magnetowidami systemu U-matic High Band i Low Band, mikserem wizyjnym i zestawem montażowym Low Band.
Z ośrodkiem "Video" współpracowali m.in.: Bogdan Borusewicz, Andrzej Drzycimski, Maciej Grzywaczewski, Artur Matys, Ewa Oleczek, Zbigniew Pilachowski, Jarek Rybicki, Sławomir Rybicki, Jacek Taylor, Marek Tokarczyk, Wiesław Walendziak, Krzysztof Wyszkowski, Andrzej Zarębski oraz polscy emigracyjni producenci filmowi: Video-Kontakt i Modus Video z Paryża i krajowymi tj. NTV Mistrzejowice i Video Nowa.
Posiadając archiwum, własne i zakupione filmy, montaż oraz sprzęt kopiujący, Dział Dokumentacji w dużej mierze kształtował swoją kondycję materialną w oparciu o rozpowszechnianie kaset video. Przewozili je tak zwani "skoczkowie". Jeden potrafił jednorazowo przetransportować w głąb kraju nawet 500 sztuk kaset! Zyski ze sprzedaży przeznaczano na zakup sprzętu i produkcję nowych filmów. Dzięki menedżerskiemu uporowi Marka Łochwickiego, twórcy działający w podziemiu, którzy do niedawna mało przejmowali się podatkami i opłacalnością swoich produkcji filmowych, musieli przywyknąć do myślenia w kategoriach ekonomicznych.
Ekipa Działu Dokumentacji i Pomocy Duszpasterskich "Video", ciesząca się zaufaniem opozycji, częstokroć była jedyną, dopuszczaną z kamerą na miejsce zdarzeń, ocenianych dziś - z perspektywy czasu, jako historyczne. Tak było chociażby podczas spotkań Lecha Wałęsy z zachodnimi politykami czy w maju 1988 roku, kiedy stanęła Stocznia Gdańska. Robotnicy domagali się ponownej legalizacji NSZZ "Solidarność" i powrotu na drogę demokratycznych przemian. Po dwóch dniach strajku stocznię otoczyły oddziały ZOMO. Odcięto łączność telefoniczną.
Decyzją władz komunistycznych do strajkującej Stoczni Gdańskiej nie wolno było, pod groĽbą cofnięcia akredytacji, wejść żadnej zagranicznej ekipie telewizyjnej. Telewizji Polskiej nie wpuścili na teren zakładu sami stoczniowcy. Swobodą filmowania cieszyli się jedynie operatorzy "Video". Dzięki temu materiały filmowe realizowane podczas strajku przez Piotra Bikonta, Leszka Dziumowicza, Ewę Oleczek, Wojtka Ostrowskiego, Jaśka Pawłowskiego, Jarka Rybickiego, Piotra Semkę, na bieżąco były przekazywane wszystkim zagranicznym stacjom telewizyjnym, trafiając na czołówki światowych programów informacyjnych. Z materiałów tych powstały filmy dokumentalne pt. "Ballada o Strajku" i "Inny Sierpień" w reżyserii Piotra Bikonta i Leszka Dziumowicza.
11 czerwca bp Tadeusz Gocłowski wydał dekret powołujący do istnieniaGdański Magazyn Katolicki, miesięcznik wydawany na godzinnych kasetach video. Pisemna zgoda cenzury na to wydawnictwo mówiła o nakładzie 50 egzemplarzy, które miały być rozpowszechniane przez gdańską kurię. W rzeczywistości technicy z Działu "Video" mnożyli tę liczbę razy dziesięć i rozprowadzali kasety po całej Polsce. Pierwszy numer Magazynu nosił datę 1 sierpnia 1988. Redaktorem naczelnym był Ryszard Grabowski, który - obok materiałów gdańskich - zamieszczał w Magazynie niezależne rejestracje z całej Polski. Pośród współpracujących z Magazynem realizatorów zewnętrznych warto wspomnieć Elżbietę Konderak z Krakowa czy Mariusza Kobzdeja z Warszawy. Pośród stałych gości znajdowali się ludzie opozycji cenzurowani przez komunistyczne władze, m.in.: Stefan Kisielewski, o. Jacek Bocheński, Tadeusz Mazowiecki, Andrzej Wajda, ks. Józef Tischner, Aleksander Hall i Ernest Skalski. Magazyn doczekał się 13 godzinnych wydań.
Gdański Magazyn Katolicki trafiając na antenę Telewizji Gdańskiej w 1990 roku zapoczątkował cykl programów katolickich, poświęconych życiu kościoła gdańskiego. W latach 1994-1998 zrealizowanych zostało 199 odcinków "Leksykonu Katolikiego" (realizacja: B.Gorgol, E.Górska), w latach 1991-2001 93 odcinki programu pt. "2000 lat póĽniej" (realizacja: B. Gorgol, E. Górska), w latach 1997-1999 37 odcinków rozmów "Między panem a plebanem" (realizacja: R. Bongowski, W. Płocharski, z udziałem dominikanina o. Józefa Puciłowskiego), 50 odcinków "Schodów do niebios", redagowanego we współpracy z Biurem Prasowym Arcybiskupa Metropolity Gdańskiego, kierowanym przez ks. Witolda Bocka (realizacja: B. Gorgol, G. Karbowski, M. Suchocka, K. Żelazek), 36 programów z cyklu "Pasterze Dusz" (realizacja: G.Karbowski, M. Suchocka), 7 programów pt. "Rekolekcje ze Słowem" (realizacja: A.Hlebowicz, W. Płocharski)
Na ogólnopolskiej antenie telewizji publicznej zaprezentowane zostały - opracowane w latach1995-1997 polskie wersje 72 odcinków magazynu "Lumen 2000", relacjonującego aktywność Kościoła katolickiego na świecie.
W listopadzie ukonstytuował się Obywatelski Komitet na Rzecz Utworzenia Katolickiej Wytwórni Filmowej. W jego skład weszli: bp Tadeusz Gocłowski, ks. Jan Chrapek, wówczas przełożony generalny Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła), ks. Wiesław Lauer, Juliusz Burski, Marian Terlecki, Jan Józef Szczepański, Andrzej Wajda i Krzysztof Zanussi. Sekretarzem Komitetu został Marek Łochwicki.
Katolicka Wytwórnia Filmowa miała gromadzić materiał, który wypełni lukę w polskiej, z założenia ateistycznej, kulturze powojennego czterdziestolecia, odnotowywać fenomen polskiej opozycji oraz tropić procesy zachodzące na styku moralności pojedynczych ludzi i niewolącego ich systemu politycznego. Planowano zbiórkę pieniężną i wybudowanie hali zdjęciowej. Ostatecznie jednak cele Wytwórni przejął coraz bardziej rozrastający się Dział "Video". Ogłoszone przez Wytwórnię konkursy na scenariusze filmów fabularnych i dokumentalnych zaowocowały realizacją kilku projektów filmowych:: "Misjonarki Miłości" (reż. J. Zajicek, I. Kamieńska) w roku 1990 przez Video Studio Gdańsk oraz "Faustynę" (reż. J. Łukaszewicz) w 1994 roku i filmu "Prymas. Trzy lata z tysiąca" (reż T. Kotlarczyk)w roku 2000 przez M.T. Art.
W 1988 roku Dział Dokumentacji Diecezjalnej i Pomocy Duszpasterskich "Video" wyprodukował 19 filmów i programów, m.in.: "Droga kontemplacji" i "Alfabet Kisiela" (reż. Marian Terlecki i Wiesław Walendziak), "Maki" (reż. Marian Terlecki), "Wojtek" (reż. Ryszard Grabowski), "Ballada o Janku Wiśniewskim" (reż. Ewa Oleczek) oraz 5 godzinnych "Gdańskich Magazynów Katolickich".
1989
Komuniści zmuszeni
do negocjacji.
Przebieg obrad Okrągłego Stołu rejestrowany był nie tylko przez Telewizję Polską , ale także - ze strony "Solidarności" - przez dwie kamery Działu Dokumentacji "Video" . Efektem tej pracy były dwa filmy oraz we współpracy z Video Nową dokumet "Opowieści Okrągłego Stołu (reż. Piotr Bikont i Leszek Dziumowicz).
Po zakończeniu obrad 20 kwietnia ekipa "Video" w składzie: Ryszard Grabowski, Marek Łochwicki, Wojtek Ostrowski towarzyszyła delegacji "Solidarności" z Lechem Wałęsą podczas audiencji, której udzielił im w Watykanie Jan Paweł II. Wtedy to papież powiedział do filmowców : " Światło idzie z Gdańska - na świat".
PóĽną wiosną policja zwróciła zarekwirowany cztery lata wcześniej sprzęt telewizyjny. Na niewiele się on zdał, bowiem telewizja wdrażała właśnie nowy standard: Betacam SP. Kamera posłużyła jeszcze kilku rejestracjom w systemie U-matic i przeszła na emeryturę. Zapisała się jednak szczytnie filmując ostatni, "żałobny" zjazd PZPR w dniach 28-29 stycznia 1990 roku. Z utrwalonego wówczas materiału powstał, wielokrotnie emitowany przez TVP, dokument pt. "Ostatki" (reż. Andrzej Fidyk).
4 czerwca w wyborach do Sejmu kandydaci komitetów obywatelskich zdobyli wszystko, na co pozwalały ustalenia Okrągłego Stołu. "Solidarność" w Sejmie obsadziła 161 miejsc, a w nowo powstałym Senacie zdobyła 99 na 100 mandatów. W zwycięskiej kampanii wyborczej "Solidarności" brały udział ekipy gdańskich filmowców. 24 sierpnia Sejm powołał Tadeusza Mazowieckiego na stanowisko premiera - szefa pierwszego niekomunistycznego rządu.
Nazwa Video Studio Gdańsk (VSG) po raz pierwszy pojawiła się latem 1989 roku. .Nowy znak miał być dowodem przekształcenia się firmy w profesjonalnego producenta filmowego, działającego w realiach wolnego rynku. Gdański plastyk Marek Brzozowski zaprojektował logo w kształcie stylizowanego słowa VIDEO.
Kierownikiem literackim nowej struktury został Jan Purzycki, znany scenarzysta, przedstawicielem firmy i organizatorem produkcji w Warszawie Tadeusz Lampka.
16 listopada Video Studio Gdańsk towarzyszyło Lechowi Wałęsie w podróży do Kanady i USA. "... My naród! Stoję przed Wami jako trzeci w historii cudzoziemiec, niepiastujący żadnych wielkich funkcji państwowych... Chcę tu powiedzieć, że zrodzony przez naród polski ruch społeczny o pięknej nazwie <> jest ruchem skutecznym..." - mówił Wałęsa do obu izb Kongresu Amerykańskiego. Ekipa Video Studio Gdańsk towarzyszyła również Lechowi Wałęsie i delegacji "Solidarności" w podróżach do Caracas, Brukseli i Londynu.
W grudniu Marian Terlecki otrzymał od Andrzeja Drawicza, szefa Radiokomitetu Mazowieckiego, propozycję objęcia funkcji redaktora naczelnego Telewizji Gdańsk. Propozycję przyjął wierząc, że telewizja publiczna będzie wreszcie wiarygodna, "nasza". Zaproponował jednocześnie przejście do Telewizji Gdańskiej wszystkim chętnym z Video Studio Gdańsk. Marek Łochwicki i Waldemar Płocharski podjęli decyzję o zachowaniu dotychczasowej formuły niezależnej wytwórni.
W tamtym okresie rozpoczęto realizację kilku ważnych dokumentów, m.in. : "Polska '891 (reż. Ireneusz Engler) i wielokrotnie emitowany w TVP - pierwszy, pełnometrażowy film o Lechu Wałęsie "Lider1 ( reż. Andrzej Trzos-Rastawiecki) oraz "Po prostu Balcerowicz" (reż. A. Zajączkowski).
1990
Zwycięskie wybory
W kwietniu 1990 władza zniosła cenzurę prewencyjną. Nowym szefem artystycznym Video Studio Gdańsk został Mirosław Bork, scenarzysta, reżyser, a póĽniej i producent. To Bork zainicjował produkcję filmów niepolitycznych, programów telewizyjnych i spektakli teatralnych. Zakres tematów podejmowanych przez VSG był coraz szerszy. Wystarczy wspomnieć obrazy powstające przez dwa kolejne lata, m.in.: "Żołnierz Królowej Madagaskaru" (spektakl Teatru TV, reż. Jerzy Gruza, Mirosław Bork), "Kaszubi" (reż. Ludmiła Niedbalska), "Senior" (reż. Ireneusz Engler), "Przerwane życie Ojca A. Mienia" (reż. Iwona Bartólewska), "Nie będzie zapomniany. Kazimierz Brandys, Paryż 1991" (reż. Mieczysław B. Vogt), "Wczoraj - Dziś - Jutro" (reż. Krzysztof Żurowski), "Gdańsk" (reż. Jacek Sarnacki), "Bogdan i inni" (reż. Krzysztof Tchórzewski).
Jeszcze pod redakcją Ryszarda Grabowskiego zrealizowano kilka obrazów wracających do historii opozycji. Cykl filmów dokumentalnych pod wspólnym tytułem "Telewizja z podziemia", w których wykorzystano wiele bezcennych archiwaliów Video Studio Gdańsk." był pierwszym programem emitowanym na antenie państwowej telewizji, zrealizowanym przez niezależnego producenta.
Kolejne produkcje realizowane były na profesjonalnym sprzęcie telewizyjnym w standardzie BETACAM SP. Video Studio Gdańsk czynnie uczestniczyło w demokratycznych przemianach, biorąc udział w kampaniach wyborczych: w maju podczas pierwszych wolnych wyborów samorządowych, które wygrali kandydaci komitetów obywatelskich. Brało udział w zwycięskiej kampanii wyborczej pierwszego demokratycznie wybranego prezydenta.
22 grudnia Lech Wałęsa złożył przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym.
1991
Gdański desant
W styczniu Marian Terlecki objął funkcję szefa Komitetu ds. Radia i Telewizji. Video Studio Gdańsk realizowało z coraz większym rozmachem filmy dokumentalne, m.in.: "Droga" (reż. Paweł Woldan), cykl filmów polarnych : "Sołowki - Ziemia Obiecana, Ziemia Przeklęta", "Spotkanie z Ziemią Franciszka Józefa, "Ślad na lodzie", " Polonica arktyczne" (reż. Iwona Bartólewska), "Fordon" (reż. Stefan Chazbijewicz), "Mag z Sopotu" (reż. Krzysztof Miklaszewski), "Żenia Priwiezencew, czyli wywiad z samym sobą" (reż. Zbigniew Hałatek), a także filmy o sztuce, m.in. "Scena plastyczna Leszka Mądzika" (reż. Barbara Gorgol), "Siedem przestrzeni" (reż. Helena Włodarczyk), spektakle telewizyjne, m.in. "Peepshow u Holzerów" (reż. Mirosław Bork), "Kobieta z morza" (reż. Krzysztof Babicki), Powstawały również mniejsze formy telewizyjne, m. in. z dziedziny edukacji gospodarczej
Film Iwony Bartólewskiej pt. "Przerwane życie Ojca Aleksandra Mienia" otrzymał Nagrodę Specjalną Festiwalu Niepokalanowskiego.
Jesienią 1991 Terlecki wrócił do Gdańska i założył własną firmę producencką.
1992
Fundacja VSG
14 lutego osobowość prawną uzyskała Fundacja Filmów i Programów Katolickich Video Studio Gdańsk, będąca zarówno kontynuacją, jak i rozwinięciem wszystkich poprzednich form aktywności gdańskiego niezależnego środowiska filmowego. Fundatorami-założycielami byli: Mirosław Bork, bp. Chrapek, bp Tadeusz Gocłowski, Ewa Górska, Ryszard Grabowski, Maciej Grzywaczewski, ks. Wiesław Lauer, Marek Łochwicki, Wojciech Ostrowski, Waldemar Płocharski, Wiesław Walendziak.
Funkcję Prezydenta Fundacji objął ks. Wiesław Lauer. W skład zarządu weszli: Mirosław Bork, Marek Łochwicki i Waldemar Płocharski. Statutowe cele fundacji to:
1) popieranie i upowszechnianie wszelkich form twórczości związanych z etyką chrześcijańską,
2) tworzenie materialnych warunków do działalności w dziedzinie produkcji, opracowania, dystrybucji i rozpowszechniania filmów oraz wszelkich programów audiowizualnych,
3) doskonalenie zawodowe związane ze sztuką filmową,
4) działalność informacyjna i publicystyczna w powyższym zakresie.
19 listopada Video Studio Gdańsk przeprowadziło się do nowej siedziby przy ul. Grodzkiej 20 w Gdańsku. Najważniejszym atutem nowo pozyskanego obiektu stało się profesjonalnie wyposażone studio TV oraz montażownie dające możliwość realizacji własnych produkcji. Mając takie zaplecze, warto było inwestować w sprzęt filmowy oraz rozwój środowiska niezależnych reżyserów i realizatorów telewizyjnych.
W nowopowstałej, pierwszej komercyjnej telewizji POLSAT wyemitowanych zostało blisko 100 filmów i programów telewizyjnych produkcji Video Studio Gdańsk. W strukturze VSG powstaje dział reportaży - dziennikarze trójmiejskich mediów oraz inni współpracujący twórcy realizują blisko 100 reportaży o tematyce regionalnej, emitowanych na antenie Telewizji Gdańsk, część z nich trafia do ogólnopolskiego "Expressu Reporterów". Dokumentalistka Video Studio Gdańsk Barbara Gorgol po raz pierwszy obraduje jako członek Jury Ekumenicznego na festiwalu filmowym w Berlinie.
1993
Na mocy nowej ustawy medialnej powstała Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. Polskę opuścili ostatni żołnierze radzieccy.
Rok 1993 przyniósł niemalże pięćdziesiąt realizacji w kraju i poza jego granicami. Telewizja Polska wyemitowała m.in. spektakle teatralne pt. pt. "Eryk i Laura. Ballada z przyszłości" (real. K. Babicki i J. Szczerkowski), "Peepshow u Holzerów" (reż. M.Bork), Kobieta z morza (reż. K.Pakulski), "Jaskinia filozofów" z udziałem Gustawa Holoubka (reż. S. Chazbijewicz), filmy dokumentalne pt.pt. "30 000 słów" (reż. J. Sarnacki), "jaka była i nie była - Irena Krzywicka" (reż. M. Zmarz-Koczanowicz), "Jarosław Iwaszkiewicz-jakim pozostał w ludzkiej pamięci" (reż. M.Vogt), programy muzyczne pt.pt. "Kolędy na Jasnej Górze" i "Z kolędami u Czarnej Madonny" (reż. M.Wojaczek) oraz cykl programów dokumentalnych pt. "Pocztówki z Moskwy" reż. I.Bartólewska).
Na antenę Telewizji Gdańsk wprowadzony został cykl cotygodniowych programów pt. "Jak pies z kotem" (reż. E.Górska i A. Sawidis), trwający aż do roku 1996 (łącznie 113 odcinków). Zrealizowano także pierwsze duże programy promocyjne dla Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych.
Od tego roku za pośrednictwem międzynarodowej organizacji Catholic Radio and Television Network Video Studio Gdańsk nieodpłatnie przekazuje własne filmy i programy do emisji w niezależnych telewizjach krajów postkomunistycznych.
Fundacja brała także udział w tworzeniu wspomaganych przez Episkopat USA katolickich studiów telewizyjnych w krajach postkomunistycznych Litwy, Łotwy, Ukrainy i Słowacji. Stowarzyszenia Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych.
1994
Zarząd w nowym składzie
Kolejny rok działalności Video Studio Gdańsk przyniósł czterdzieści filmów dokumentalnych, reportaży i spektakli teatralnych w doborowej obsadzie aktorskiej. Powstały: "Dotykanie sacrum -Biblia we współczesnym malarstwie polskim" (reż. Ewa Pytka), zrealizowany na Syberii "Zapamiętać sen - Maria Fołtyn" (reż. Jacek Sarnacki), "89 lat Juliana Stryjkowskiego" (reż. Mieczysław B. Vogt), nakręcony na Ukrainie "Dzieci dwóch ojców" cz. I i II (reż. Jacek Sarnacki), "Manuela Gretkowska - pisarka nieemigracyjna" (reż. Ewa Pytka).
W "Stroicielu" (reż. Paweł Chmielewski) wystąpiła Dorota Kolak, Agnieszka Kotulanka i Jerzy Schejbal. w "Szklanej klatce" (reż. Mirosław Bork) Ewa Kasprzyk, Mirosław , Baka i Piotr Machalica, w "Biurze pisania podań" (reż.Mirosław Bork) - Janusz Gajos i Henryk Bista. Wydarzeniem produkcyjnym i artystycznym było zrealizowanie cyklu 68 offertoriów G.P.da Palestriny z udziałem Scholi Cantorum Gedanensis.M.T.Art. we współpracy z VSG rozpoczęło realizacje pierwszego na Wybrzeżu serialu telewizyjnego pt. "Radio Romans".
Latem Mirosław Bork został dyrektorem Telewizyjnej Agencji Produkcji Teatralnej i Filmowej w TVP. Od tego czasu Fundacją Video Studio Gdańsk kieruje zarząd w składzie: Marek Łochwicki - prezes, Waldemar Płocharski - wiceprezes, Joanna Pacana - wiceprezes.
Video Studio Gdańsk funduje po raz pierwszy nagrodę finansową dla laureata Festiwalu polskich Filmów Fabularnych w Gdyni - za debiut reżyserski i uruchamia wsparcie techniczne dla organizatorów festiwalu./ Współpraca ta trwa do dnia dzisiejszego./
1995
Koncesje
i 'bieguny'
W ogłoszonym przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji procesie koncesyjnym VSG występuje w trzech wnioskach: z Anteną 1 na telewizję ogólnopolską, razem ze szwedzką grupą TV3 na telewizję regionalną "północną" oraz na trójmiejską telewizję "Amber TV".
Sześćdziesiąt reportaży, filmów dokumentalnych, ale i programów rozrywkowych czy talk-show powstało tego roku w Video Studio Gdańsk.
Kontynuowany jest m.in. cykl prezentacji młodej literatury emigracyjnej - "Natasza Goerke czyli przesłuchanie emigranta", "Izabela Filipiak czyli podwójna amnezja" w reż. Ewy Pytki oraz "Gdyby pies pisał na maszynie szczekając" w reż. Jacka Sarnackiego) oraz biografii filmowych wybitnych postaci tj. F.Walickiego, D.Walas-Kobylińskiej, prof. I.Sławińskiej, S. Rodzińskiego, T. Strzembosz.
Niewątpliwym osiągnięciem była rejestracja "Pasji" w wykonaniu Teatru Ekspresji Wojciecha Misiuro (realizacja TV Andrzej J. Jaroszewicz). To jedna z nielicznych rejestracji telewizyjnej spektaklu tego teatru tańca, określanego dziś mianem "zjawiska wyjątkowego".
Jesienią tego roku Video Studio Gdańsk podjęło się bezprecedensowego przedsięwzięcia filmowego: operator Wojtek Ostrowski i reżyser Jerzy Surdel dotarli na oba bieguny Ziemi, rejestrując wyprawy polskich polarników Marka Kamińskiego i Wojciecha Moskala, w wyniku czego powstały filmy dokumentalne: "Dwa Bieguny w jednym roku - Arctica" i "Dwa Bieguny w jednym roku - Antarctica" (reż. J.Surdel).
W póĽniejszych latach Video Studio Gdańsk zrealizowało filmy z ekstremalnych wypraw Marka Kamińskiego na Grenlandię, a także film dokumentujący zdobycie najwyższego szczytu Antarktydy "Dlaczego? Wyprawa na Mt.Vinson" (realizacja Iwona Bartólewska, Wojciech Ostrowski). Podróże wysokogórskie pojawiły się również w reportażach Michała Kochańczyka, który w roku 1996 zdobył alpinistów Klubu Wysokogórskiego "Trójmiasto" na Annapurnę w Himalajach oraz w roku 1999 na Kongur Shan, najwyższy szczyt Pamiru Chińskiego. Swoje miejsce w filmowych dokonaniach Video Studio Gdańsk ma także pierwszy w historii przelot motolotniami przez Morze Bałtyckie (1998).
Video Studio Gdańsk nawiązuje współpracę oraz nieodpłatnie przekazuje własne filmy i programy do emisji w Telewizji Niepokalanów.
Powstaje realizowany przy współpracy koprodukcyjnej Video Studio Gdańsk film fabularny pt. "Gracze" (reż. Ryszard Bugajski), w którym wykorzystano materiały filmowe z archiwum VSG. Zrealizowany został także pierwszy w Gdańsku program typu talk-show pt. "Ludzie sukcesu", emitowany na antenie Telewizji Gdańsk.
1996
Uroczyste
XV-lecie VSG
Do emisji trafiały kolejne reportaże, filmy dokumentalne i programy telewizyjne. Video Studio Gdańsk wyprodukowało w tym roku niemalże pięćdziesiąt pozycji programowych.
Nie sposób pominąć filmów Iwony Bartólewskiej, która w 1995 roku, w trakcie realizacji biograficznego dokumentu o kpt. Danucie Walas-Kobylińskiej, wpadła na trop zatuszowanej przez władze PRL masakry podczas defilady wojskowej w Szczecinie w 1962 roku. Tragedię tę odtworzyła w obrazie z roku 1996 "...i wjechał czołg".
Trzy lata póĽniej, w filmie "List do syna", Bartólewska opowiedziała historię politycznego morderstwa na oficerze AK w Bieszczadach, dokonanego ponad pół wieku temu przez żyjącego do dzisiaj reżysera z Warszawy, który dokumentował szczeciński "wypadek" jako reżimowy filmowiec Wytwórni Filmowej "Czołówka".
Powstały także dwa ważne dokumenty , poświęcone Grudniowi 70, zrealizowane przez A.Mydlarską - "Walka o pomniki Grudnia" i "Grudniowy zmierzch".
Ten rok obfituje w produkcje , realizowane w różnych częściach świata. Kamery Video Studio Gdańsk pracują m.in. w Izraelu ("Dokądkolwiek się udasz..." E.Jabłońskiej), Austrii i Niemczech ("Krzyżacy c.d." A. Sawidis), Grecji ("Rodacy Zorby" A. Sawidis) i Namibii ("Powrót" K.Grabowskiego).
Zakończono produkcję 7-odcinkowego serialu dokumentalnego pt."Świat Bałtyku" (rez. J.Sarnacki), do którego zdjęcia realizowano w całej Skandynawii, Niemczech, Rosji, Litwie, Łotwie i Estonii. Serial zdobył nagrody: Ministra Ochrony Środowiska na VIII Festiwalu Mediów w Łodzi "Człowiek w zagrożeniu", Przewodniczącego Komitetu Kinematografii na V Krajowym i Międzynarodowym Festiwalu Filmów Ekologicznych EKOILM w Nowogardzie i Nagrodę Główną Fundacji bankowej im. L. Kronenberga na VIII Ogólnopolskim Przeglądzie Filmów Przyrodniczych o nagrode im. Włodzimierza Puchalskiego w Łodzi - w 1998 roku.
Dokumentalistka Video Studio Gdańsk Barbara Gorgol zasiadła w Jury Ekumenicznym Międzynarodowego Festiwalu Filmów o Tematyce Chrześcijańskiej w Tuluzie.
1997
1000-lecie Gdańska
"Fakty Północ" z TVN
To również obfity w produkcję rok. Powstało niemalże czterdzieści filmów dokumentalnych, reportaży, programów telewizyjnych i edukacyjnych, począwszy od obrazów dotyczących Gdańska, świętującego w roku 1997 swoje tysiąclecie, przez portrety osób i środowisk, po oddającą stan świadomości Europejczyków na przełomie stuleci 16-odcinkową "Kronikę końca wieku" (realizacja Sławomir Pultyn, Jarosław Rybicki), emitowana w TV POLONIA. W oparciu o pomysły scenariuszowe prof. Jerzego Sampa, Pawła Huelle i Donalda Tuska powstało piętnaście impresji filmowych składających się na cykl "Gdańsk 997-1997" (reż. Ewa Pytka).
Video Studio Gdańsk wzięło również udział w konkursie "Europy Gdański Kalendarz", zainicjowanym przez Gdański Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Komitet Organizacyjny Obchodów 1000-lecia Miasta Gdańska. Dokument Jacka Sarnackiego pt. "Był sobie Gdańsk", przypominający miasto z lat 1919-1945, zdobył pierwszą nagrodę w kategoriifilmu telewizyjnego.
Ważnym dokonaniem tego roku był dokumentalny tryptyk pt. "Partia, pieniądze, rock'n'roll" ( real. W.Fułek i P.Chmielewski) o historii polskiej muzyki rozrywkowej lat 60., 70. i 80. a także obraz B.Gorgol - "Jasnogórska".
Pierwszą prywatną telewizją, z którą Video Studio Gdańsk nawiązało współpracę produkcyjną , był Polsat. Przygotowano w Gdańsku kilkadziesiąt odcinków programów satyrycznych: "Przygody Leona", "Yaya Szoł" i "Estrada dla wszystkich". Potem nadszedł czas realizacji dla anten: Canal Plus Polska (m.in. "Na gapę", "Sport Plus") oraz RTL 7 ("7 minut", "ZOOM"). Od paĽdziernika 1997 roku do sierpnia roku 1998 w studiu Video Studio Gdańsk realizowane były na żywo "Fakty Północ", codzienny lokalny program informacyjny telewizji TVN. Materiały z całej Polski Północnej - od Szczecina po Białystok przygotowywał trzydziestoosobowy zespół redakcyjny. Specjalnie w tym celu zbudowano w siedzibie Video Studio Gdańsk telewizyjne studio newsowe oraz uruchomiono up-link, czyli stację satelitarną do przekazywania programu do Warszawy.
Video Studio Gdańsk zaprezentowało swoje produkcje telewizyjne na międzynarodowym forum edukacyjnym dla katolickich producentów telewizyjnych zrzeszonych w OCIC w Wilnie oraz Kristiansand (Norwegia), zorganizowanym przez WACC/UNDA. Przedstawiony tam dorobek VSG został uznany za najzasobniejsze Ľródło wiedzy na tematy społeczne, religijne i edukacyjne - spośród materiałów zaprezentowanych przez ponad dwustu uczestników obu forów z całej Europy.
Fundacja rozpoczyna finansowanie studiów studentom szkół filmowych , współpracującym z Video Studio Gdańsk a także pomoc sprzętową i organizacyjną przy realizacjach filmów dyplomowych i zaliczeniowych.
1998
Z papieżem na Kubie
Dorobek roku 1998 to ponad 130 filmów i programów telewizyjnych , realizowanych w odległych zakątkach świata.
W styczniu roku ekipa filmowa Video Studio Gdańsk towarzyszyła wizycie Jana Pawła II na Kubie. Efektem tej pracy był film telewizyjny "Cuba Libre - wyspa zniewolona" (realizacja Waldemar Wielczyk). Realizatorzy Fundacji odwiedzili także daleką Syberię, gdzie w opraciu o rozmowy z mieszkającymi tam potomkami polskich zesłańców powstał reporteaż pt. "Przystanek Syberia" (reż. R. Bongowski i W.Ostrowski). A.i J. Mydlarscy zrealizowali we Francji dokument o jednym z najwybitniejszych polskich malarzy - "Roman Opałka - czas artysty, czas sztuki".
Doczekał się także swego filmu fenomen KSW Żak - "Legendę Żaka" zrealizował Mieczysław B.Vogt.
Po przejęciu przez lewicę telewizji publicznej niezależni producenci telewizyjni, w tym VSG tracą możliwość produkcji programów dla TVP przez najbliższe lata.
1999
Papież w Gdańsku
Polska w NATO.
W czerwcu gościł po raz drugi na Wybrzeżu Jan Paweł II. W oparciu o archiwum filmowe Video Studio Gdańsk powstały materiały dokumentalne ilustrujące poprzednią wizytę papieską na Wybrzeżu, które następnie prezentowane były na telebimach przed i po uroczystej liturgii 5 czerwca na hipodromie w Sopocie.
Pielgrzymka Jana Pawła II nad polskie morze stała się inspiracją do kilku filmów dokumentalnych. W roku poprzedzającym papieską pielgrzymkę powstały "Papieskie ołtarze" (reż. Anna Maria i Jacek Mydlarscy), a w następnym roku kolejne filmy dokumentalne: "Dwa ołtarze. Dwie pielgrzymki. Polacy 87/99" (reż. Ewa Pytka) oraz "Przestrzeń oczekiwania" (reż. Anna Maria i Jacek Mydlarscy).
Wizyta Ojca Świętego w OjczyĽnie przyczyniła się niewątpliwie do zrealizowania także dwóch filmów biograficznych: "Święta Matka Kinga" (reż. Piotr Zarębski), która w 2000 roku otrzymała wyróżnienie podczas Festiwalu Niepokalanowskiego "za ukazanie postaci św. Kingi jako wyjątkowego przykładu ofiarnej i mądrej pracy dla człowieka, ojczyzny i Kościoła' oraz "Książę Metropolita. Rzecz o Kardynale Sapieże" (reż. Mieczysław B. Vogt). Prezydent Miasta Gdańska przyznał Video Studio Gdańsk medal wykuty z okazji V Pielgrzymki papieskiej do Ojczyzny " w podziękowaniu za filmy, które utrwaliły niezapomniane dni obecności papieża na gdańskiej ziemi".
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych w Video Studio Gdańsk powstało kilka filmów nawiązujących do tematyki społecznej i politycznej, tak żywej na Wybrzeżu przez ostatnie trzydzieści lat. Warto wspomnieć także : "Stół bez kantów" (reż. Piotr Bikont) - film ukazujący postawy dziennikarzy mediów reżimowych i niezależnych, którzy relacjonowali przebieg obrad Okrągłego Stołu, "10 lat póĽniej" (reż. Piotr Bikont i Leszek Dziumowicz) - również nawiązujący do okrągłostołowych rozmów - reportaż z konferencji pod hasłem "Communism Negotiated Collapse". mającej miejsce w amerykańskim Uniwersytecie Michigan. Temat historycznego czasu Okrągłego Stołu w dokonaniach Video Studio Gdańsk doceniła Kapituła Konkursu "Pro Publico Bono", pod honorowym przewodnictwem Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Video Studio Gdańsk otrzymało wyróżnienie w tym konkursie "za dzielność obywatelską i szczególny wkład pracy dla dobra Rzeczpospolitej".
Ireneusz Engler realizuje "Od opozycji do władzy" - dokument przypominający najważniejsze wydarzenia pierwszej połowy 1989 roku.
Na antenie TVP1 ukazało się pierwszych 10 odcinków programu pt. "Galeria Marka Karewicza" (łącznie 22 odcinki), z udziałem znanego polskiego fotografika i jazzmana.
2000
XX lat "Solidarności"
Festiwal Dobrego Humoru
Latem Video Studio Gdańsk obsługiwało medialnie jubileusz 20-lecia NSZZ "Solidarność". Przygotowano wówczas między innymi filmy stanowiące oprawę koncertu jubileuszowego w hali gdańskiej AWF. Przeprowadzono również transmisję telewizyjną z międzynarodowej konferencji z udziałem prezydentów państw poświęconej roli "Solidarności" w najnowszej historii Europy. Konferencja odbyła się w Dworze Artusa, a dzięki telebimowi stojącemu przy Długim Targu śledzić ją mogli mieszkańcy i goście. Tam również przez dwa dni rocznicowych uroczystości trwały projekcje wyprodukowanych przez Video Studio Gdańsk filmów dokumentujących przemiany w Polsce lat 1981-1989. Jedynym filmem zrealizowanym dla telewizji publicznej była " Sierpniowa przemiana" w reż A. Mydlarskiej - brak zainteresowania produkcjami zewnętrznymi podyktowany był decyzjami politycznymi.
Amber TV otrzymuje koncesje, Video Studio Gdańsk prowadzi przygotowania własnego programu telewizyjnego, emitowanego w Trójmieście.
Do realizacji przystąpiono w lipcu. Program obejmował archiwalne filmy dokumentalne produkcji Video Studio Gdańsk z lat 1980-1989, przede wszystkim dotyczące wizyt papieskich oraz historii Gdańska i regionu gdańskiego.
W czerwcu 2000 roku Video Studio Gdańsk, wspólnie z Urzędem Marszałkowskim Województwa Pomorskiego oraz urzędami miejskimi Gdańska, Sopotu i Gdyni, zorganizowało I Festiwal Dobrego Humoru - konkurs produkcji telewizyjnych o charakterze rozrywkowym, a przy okazji dni dobrej zabawy dla mieszkańców i gości Trójmiasta. O powodzeniu tej imprezy wśród zgłaszających swoje programy do konkursu nadawców telewizyjnych, a także jej znaczeniu dla promocji Wybrzeża świadczy fakt, że w roku jubileuszu 25-lecia Video Studio Gdańsk odbyła się siódma edycja Festiwalu, o znacznie poszerzonej formule.
W listopadzie Video Studio Gdańsk, wspólnie z "Dziennikiem Bałtyckim" i Programem 2 TVP, zorganizowało w Teatrze Wybrzeże benefis telewizyjny 50-lecia działalności artystycznej Zbigniewa Jujki, znanego gdańskiego rysownika.
Na przełomie lat 2000 i 2001 powstał we współpracy z Ministerstwem Edukacji Narodowej pierwszy w historii film dokumentalny ukazujący "Solidarność", jako siłę sprawczą odzyskania przez Polskę niepodległości, a następnie przemian ustrojowych i społecznych: "Polskie drogi do niepodległości. Solidarność". Autorzy tego obrazu (Andrzej Dorniak i Anna Maria Mydlarska) wykorzystali archiwalia filmowe z czasu obu wojen światowych oraz materiały z archiwum Video Studio Gdańsk. Dzięki temu udało się kontekstowo ująć wypowiedzi ponad trzydziestu najważniejszych osobistości polskiej polityki, mediów, kultury i Kościoła. W roli narratora wystąpił Jerzy Zelnik.
Powstała Krajowa Izba Producentów Audiowizualnych, której Video Studio Gdańsk jest członkiem.
2001
Zasłużeni
20-letnia działalność Fundacji Filmów i Programów Katolickich Video Studio Gdańsk znajduje uznanie m.in. w nadanych wyróżnieniach Prezydenta Miasta Gdańska i Wojewody Pomorskiego "Sint Sua Praemia Laudi". Prezydent Fundacji - ks. Infułat Wiesław Lauer, członkowie zarządu : Marek Łochwicki i Waldemar Płocharski oraz operator Wojciech Ostrowski otrzymują odznakę Zasłużonego Działacza Kultury, przyznaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Marek Łochwicki zostaje wyróżniony przez NSZZ "Solidarność" "za osobisty wkład w historię Związku".
Powstaje kolejny film fabularny przy udziale koprodukcyjnym Video Studio Gdańsk : "Róbmy swoje ryzyko jest twoje" (reż. Marian Terlecki).
Ekipa Video Studio Gdańsk realizuje w Iraku film dokumentalny "Daję ci wodę życia" ukazujący społeczny wymiar reżimu S.Husajna , w reżyserii Krzysztofa Kalukina. Na Ogólnopolskim Niezależnym Przeglądzie Form Dokumentalnych NURT film otrzymuje wyróżnienie dziennika "Rzeczpospolita".
Video Studio Gdańsk nawiązało, owocującą kolejnymi produkcjami, współpracę z Państwową Agencją Inwestycji Zagranicznych.
Fundacja zostaje członkiem Ogólnoświatowego Katolickiego Stowarzyszenia ds. Komunikacji SIGNIS z siedzibą w Brukseli, powstałej z połączenia organizacji UNDA i OCIC. Film dokumentalny Wojciecha Ostrowskiego pt. "Grenlandia za plecami Marka Kamińskiego" zostaje wyróżniony na I Międzynarodowym Festiwalu Odkrywców i Podróżników MEDIATRAVEL.
2002
Szkoła Mediów
Video Studio Gdańsk realizuje oprawę multimedialną koncertu Scholi Cantorum Gedanensis I Orkiestry Filharmonii Bałtyckiej"Katyń in memoriam".
Powstaje filmowa relacja z I Światowego Zjazdu Gdańszczan (real. Tomasz Radziemski). Waldemar Płocharski zasiadł w składzie Jury Ekumenicznego Berlinale 2002, Jacek Borzych - w składzie Jury Ekumenicznego na Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Cottbus.
Zrealizowano m.in. przejmujący dokument pt. "Oblicza eutanazji", nakręcony w Holandii i Belgii (reż. Grzegorz Karbowski), a także obraz Michała Nekanda-Trepki pt. "Życie po życiu", zrealizowany w kaszubskiej Krokowej.
Współpracująca od wielu lat z Video Studio Gdańsk Anna Mydlarska otwiera przewód doktorski pracy pt. Obraz przemian społecznych w Polsce w archiwalnych materiałach dokumentalnych Video Studio Gdańsk lat 1981-2001".
Jesienią Video Studio Gdańsk rozpoczyna kilkuletnią współpracę z Wyższą Szkoła Administracji i Biznesu w Gdyni. Uruchomione zostały studia podyplomowe i magisterskie studia uzupełniające na kierunku "Zarządzanie Mediami i Nowe dziennikarstwo". W oparciu o bazę techniczną Video Studio Gdańsk oraz wykładowców - praktyków z grona twórców współpracujących z Fundacją zrealizowano programy dydaktyczne, z których skorzystało na obu poziomach blisko 50 osób.
2003
Do Europy
Począwszy od roku 2003, przez trzy kolejne lata, Video Studio Gdańsk realizowało cykl telewizyjnych programów ekonomicznych i publicystycznych dla Narodowego Banku Polskiego i Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej.
Rok 2003: "Rozmowy kontynentalne" (UKIE), "Kasę mieć czyli pana Grosika rozmowy o pieniądzach" (NBP)
Rok 2004: "Zdrożało potaniało czyli Pana Grosika rozmowy o cenach" (UKIE).
Rok 2005: "Gmina Europa" i "Urządzanie Europy" (UKIE).
We współpracy ze Strażą Miejską w Gdańsku powstaje film edukacyjny pt. "Mój przyjaciel Reks" (real. Grzegorz Karbowski) o bezpiecznym postępowaniu ze zwierzętami. Film dystrybuowany jest w szkłach województw pomorskiego i olsztyńskiego oraz emitowany na antenie Telewizji Gdańsk.
Fundacja wprowadza do swego statutu nowe zapisy , poszerzające zakres jej działalności o:
1) działalność oświatowa i prowadzenie prac naukowo-badawczych w dziedzinie sztuki filmowej, telewizyjnej i multimediów
2) działalność na rzecz wzmacniania świadomości społecznej i tworzenia społeczeństwa obywatelskiego
3) wspieranie i organizowanie działalności kulturalnej i naukowej
4) ochronę dziedzictwa kulturowego.
W efekcie współpracy z Politechniką Gdańską, Waldemar Plocharski i Joanna Pacana zrealizowani 13 odcinków cyklu filmów promujących uczelnię w przededniu obchodów jej podwójnego jubileuszu 100-lecia i 60-lecia.
Na potrzeby kampanii referendalnej powstały w Video Studio Gdańsk materiały filmowe zrealizowane dla NSZZ "Solidarność".
Fundacja nawiązuje współpracę z Telewizją Puls. Na jej antenie emitowane są najciekawsze dokumenty z archiwum filmowego Video Studio Gdańsk.
2004
Fundacja Archiwum Filmowe
Rok 2004 przyniósł rejestrację i inaugurację działalności Fundacji Archiwum Filmowe "Drogi do Niepodległości".
Powstanie fundacji było naturalną konsekwencją zgromadzenia w archiwum Video Studio Gdańsk, pierwszego i najdłużej działającego niezależnego polskiego producenta filmowego i telewizyjnego, bezcennych materiałów filmowych. Rejestrowane od roku 1981 są zapisem wydarzeń politycznych, społecznych, gospodarczych i kulturalnych. Dzięki temu kapitałowi powstały i powstają m.in. dzieła dokumentalne, ukazujące czas transformacji ustrojowej w Polsce i rodzącej się demokracji, powstawania społeczeństwa obywatelskiego. Fundacja Archiwum Filmowe "Drogi do Niepodległości" powołana została dla zabezpieczenia tych zbiorów, poprzez stworzenie odpowiednich warunków ich przechowywania, opracowanie i skatalogowanie, ale także dla upowszechniania informacji o ich zwartości, która jest dobrem wspólnym, narodowym, do korzystania z którego prawo maja środowiska zawodowe, osoby prywatne, instytucje komercyjne i pożyteczności publicznej.
W skład Rady Kuratorów weszli: przedstawiciele prezydenta miasta Gdańska - Ryszard Bongowski, marszałka województwa pomorskiego - Bogdan Borusewicz- przewodniczacy, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego ... Litwin, metropolity gdańskiego - ks. Infułat Wiesław Lauer, Lecha Wałęsy - Janina Mańko, NSZZ "Solidarność"- Dariusz Wasielewski oraz VSG - Joanna Pacana i Waldemar Płocharski.
VSG podjęło współpracę z IPN. Przekazało ze swego archiwum wielu materiałów i filmów, mających służyć Biuru Edukacji Publicznej.
Najważniejszym dokonaniem filmowym tego roku okazał się film dokumentalny Heleny Włodarczyk "Stacja Waliły-Wenecja", poświecony malarzowi Leonowi Tarasewiczowi. Zrealizowany został także m.in. materiał filmowy pt. "Gdańsk - tu narodziła się Solidarność" dla uczestników konkursu architektonicznego na projekt Europejskiego Centrum Solidarności.
2005
Jubileusz "Solidarności"
Powrót VSG na ogólnopolskie anteny TVP
Polska świętowała 25-lecie podpisania Porozumień Sierpniowych i powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność".
Video Studio Gdańsk czynnie zaangażowało się w oprawę medialną uroczystości jubileuszowych. Przygotowano m.in. prezentację filmową wykorzystaną w trakcie koncertu Jean Michaela Jarre'a w Stoczni Gdańskiej i prezentację pt. "Zaczęło się w Gdańsku", dołączoną do okolicznościowego wydawnictwa Miasta Gdańska o tym samym tytule.
Wraz z "Dziennikiem Bałtyckim" Video Studio Gdańsk wydało tryptyk filmowy "O nas i za nas", ilustrujący wizytę Jana Pawła II w Trójmieście w roku 1987.
W telewizji publicznej po kilku latach przerwy pojawiły się możliwości prezentacji dokonań filmowych VSG.
Barbara Madajczyk-Krasowska i Krzysztof Kalukin zrealizowali cykl programów dokumentalnych pt. "18 strajkowych dni" - kalendarium strajku w Stoczni Gdańskiej w1980 roku. W sierpniu w kinie "Neptun" miał swoją uroczystą premierę film dokumentalny pt. "Konfrontacja" (reż. Andrzej Trzos-Rastawiecki), ukazujący walkę reżimu komunistycznego z nowopowstającym związkiem "Solidarność", a także wyprodukowany wspólnie z Urzędem Miejskim w Gdańsku i KK NSZZ "Solidarność" dokument pt. "Solidarność-czas zmiany" (reż. Anna Mydlarska), utrwalający wizerunek "Solidarności" jako ruchu, który zmienił oblicze Europy i świata.
Podczas sierpniowej konferencji pn. "Dziennikarze a Sierpień 80" , zorganizowanej w Sali BHP przez SDP, historię niezależnej produkcji telewizyjnej Video Studio Gdańsk przedstawił Waldemar Płocharski.
Obraz Pawła Zbierskiego pt. "NZS. Tak się zaczęło..." przypomniał gdańskie początki działalności Niezależnego Zrzeszenia Studentów.
W czasie festiwalu pn. "Kocham Gdańsk" w warszawskiej Fabryce Trzciny zaprezentowanych zostało kilkanaście realizacji filmowych Video Studio Gdańsk, m.in. dokumenty pt. "Lider", "Polskie drogi do niepodległości. Solidarność", "Gdańsk 997-1997".
2006
Srebrny rok
To rok wyjątkowy: rok podsumowań 25 lat działalności i wspomnień o tych, którzy odeszli...
Efektem współpracy z TVP3 Gdańsk było m.in. kilka reportaży , przedstawiających życie regionu, jak również cykl wielkopostny "Rekolekcje ze słowem" (realizacja: Adam Hlebowicz i Waldemar Płocharski).
Wspólnie z "Dziennikiem Bałtyckim" Video Studio Gdańsk wydało płytę VCD ze specjalnie na tę okoliczność powstałym filmem pt. "Nie ma solidarności bez miłości" (realizacja: Tomasz Radziemski), relacjonujących przebieg ostatniej pielgrzymki Jana Pawła II do Trójmiasta. Materiały z obu pielgrzymek : 1987 i 1999 z archiwum Video Studio Gdańsk przekazane zostały do oprawy wizualnej uroczystości na Placu Solidarności w dniu 2 kwietnia, w rocznicę Jego śmierci.
Mieczysław B. Vogt zrealizował film dokumentalny pt. "Wspomnienie o Bim-Bomie". To dalsza cześć dziejów pokolenia KSW "Żak".
Kontynuacją ubiegłorocznej współpracy z Urzędem Miasta Gdańska i KK NSZZ "Solidarność" była realizacja drugiej części tryptyku Anny Marii Mydlarskiej pt. "Solidarność - czas spotkania", ukazujący czas powstawania ruchu "Solidarność" jako czas wielowymiarowych spotkań robotników z intelektualistami, warszawiaków z mieszkańcami odległych krańców Polski, spotkania pokoleń i...rozmaitych opcji politycznych.
Ważnym doświadczeniem filmowym okazał się film dokumentalny pt. "Zawód - pracownik socjalny" (realizacja: Willem Blok i Grzegorz Karbowski), zrealizowany ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych Holandii. Film ten złamał wiele stereotypów, panujących w Polsce a dotyczących charakteru pomocy socjalnej i wizerunku pracowników socjalnych. Video Studio Gdańsk czynnie włączyło się także w organizację koncertów w Archikatedrze Oliwskiej i kościele św. Jana , z których dochód przekazany został na odbudowę gdańskiego kościoła św. Katarzyny.
Cdn........
Za:
więcej  |
