Zajezdnia MPK

Dnia 26 lipca 1820 roku radca królewski Karl Georg Treutler zakupił w Starym Zdroju młyn, który następnie przebudował na odlewnię żelaza. Adaptacja młyna następowała dosyć szybko, bo rok później, w dniu 21 września 1821 roku dokonano rozruchu odlewni i rozpoczęto produkcję. W pierwszych latach działalności zakład produkował artykuły gospodarstwa domowego a podstawowym produktem były żelazne garnki. W roku 1837 do odlewni dobudowano oddział budowy maszyn, który rozpoczął produkcję urządzeń do młynów i fabryk porcelany oraz magli skrzynkowych dla powstających w tym czasie tkalni. W związku z postępującą mechanizacją kopalń węgla kamiennego rozpoczęto również produkcję maszyn i kotłów parowych. Stopniowo wybudowany w roku 1837 oddział budowy maszyn przekształcił się w podstawową jednostkę produkcyjną „spychając” odlewnię na drugi plan. Do roku 1890 zakład stale się powiększał i stopniowo przestawiał na produkcję urządzeń i maszyn dla górnictwa węgla kamiennego i brunatnego. Wtedy to właśnie rozpoczęto dla kopalń węgla brunatnego produkcję czerpaków z napędem elektrycznym. Do roku 1900 zakład powiększył się niemal pięciokrotnie. W czasie I wojny światowej zakład prowadził produkcje na potrzeby sprzętu wojennego. W roku 1923 nabyto położoną na Piaskowej Górze fabrykę „Wilhelmshütte” tworząc z niej oddział Huty Karol produkujący maszyny wyciągowe, urządzenia dźwigowe i transportowe i przenosząc tam kierownictwo i administrację zakładu. Dotychczasowy zakład przy obecnej ul. Wrocławskiej przekształcił się w oddział pomocniczy, nazywany później zakładem nr 1. W czasie II wojny światowej zakład produkował głównie czerepy do pocisków artyleryjskich, łuski do pocisków karabinowych oraz gąsienice do czołgów. W roku 1945 zakład nr 1 został wyłączony z Huty Karol. W dawnych halach zakładu budowy maszyn urządzono zajezdnię trolejbusową, później autobusową. Po przeniesieniu zajezdni na ul. Ludową obiekt popadał stopniowo w ruinę. Ostatecznie, po uzyskaniu zgody konserwatora zabytków, został wyburzony w I kwartale 2014 roku.
/Petroniusz na podstawie Kroniki Huty Karol i informacji własnych/