†

Ewangelicki Dom Modlitwy

Po zajęciu Śląska przez protestanckie Prusy w 1741 r. pojawiła się możliwość budowy protestanckiej świątyni dla wałbrzyskich luteran. W 1742 r. na pl. Kościelnym (mniej więcej na miejscu dzisiejszego Pomnika niepodległości) stanął Dom Modlitwy, zbudowany w stylu powszechnie stosowanym w tamtych latach, tj. konstrukcji szachulcowej, założony na planie prostokąta i nakryty dachem mansardowym z sygnaturką. Rok później dobudowano wieżę i zamontowano dzwon. W 1754 r. obok świątyni zbudowano plebanię.
Już w latach 80-tych XVIII w. uznano, iż świątynia jest zbyt mała dla rosnącej liczby wyznania luterańskiego w Wałbrzychu, ponadto okazało się, że po 40 latach użytkowania, zbudowana z muru pruskiego na bagnistym terenie budowla groziła zawaleniem.
Powyższe okoliczności przeważyły w 1785 r. o decyzji budowy zupełnie nowej świątyni (obecny kościół Zbawiciela), w lokalizacji nieco bardziej na południe od starego obiektu. Po ukończeniu budowy nowego kościoła, stary Dom Modlitwy jeszcze przez pewien czas istniał (sprrzedano go prywatnemu przedsiębiorcy).