Schron Jo.3 to obiekt o lekkiej (C) kategorii odporności. Został bardzo mocno zniszczony - do tego stopnia, iż z całego obiektu zachował się czytelnie dosłownie niewielki jego fragment (wejście dla załogi ze schodnią). Wymiary leja po wysadzeniu obiektu wskazują, że mógł to być nietypowy garaż dla dwóch armat p.panc. (na ogół takie obiekty posiadały jedno stanowisko garażowe).
Najnowsze ustalenia w temacie schronu Jo.3 ( Odcinek Johannisthal) - Muzeum Wału Pomorskiego i Militarnej Historii Pomorza
Odcinek Jo. (Johannisthal) został wybudowany w 1935 roku w celu zabezpieczenia planowanej obwodnicy Wałcza. Położony na północ od miasta składał się z trzech małych schronów bojowych i jednego cofniętego. To właśnie temu ostatniemu poświęciliśmy niniejszy materiał. W najlepszym opracowaniu dotyczącym tego rejonu – Dudek Marcin, Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza. Gliwice 2012 – autor z pewnym prawdopodobieństwem (ze względu na znaczne zniszczenie obiektu) przyjął, że był to schron-garaż na armatę przeciwpancerną PAK 36. Chcieliśmy ustalić szczegóły tego obiektu. W wyniku eksplozji strop w dwóch częściach odrzuciło kilkanaście metrów od budowli. Zachowały się trzy „rozepchane” ściany zewnętrzne, jedna uszkodzona ściana działowa oraz fragment bloku wejściowego. W pierwszym etapie należało określić kształt schronu. Problemem było „sproszkowanie” ściany tylnej (mogącej mieć wrota do wyprowadzania działa). Po uzgodnieniu obrysu obiektu przyszedł czas na ustalenie układu pomieszczeń oraz ich wyposażenia. W tym momencie pojawiły się trudności. Ze względu na zniszczenia należało odkopać metr po metrze posadzkę i stwierdzić, gdzie znajdowały się ściany działowe. Żmudna praca zaczęła przynosić efekty. Były 4 izby i przedsionek. Po rozrysowaniu układu pomieszczeń oraz prycz stało się jasne, że nie był to schron na armatę. Kolejnym krokiem było rozpoznanie zastosowanych drzwi – wejściowe to 14P7, w przedsionku - w którym zlokalizowano wyjście ewakuacyjne - umieszczono drzwi pancerne 51P8, pierwszą izbę zabezpieczały połówkowe 17P7, kolejne to 19P7 i w najmniejszym pomieszczeniu użyto znowu 17P7 (zachowały się dwa fragmenty futryn – 17P7 i 19P7). Nasunęło się pytanie - jakie było przeznaczenie najmniejszego pomieszczenia? Izby o podobnej kubaturze były wykorzystywane do obserwacji pod kopułą, pod płytą lub sytuowano w nich strzelnicę obrony wejścia. Po burzliwej dyskusji Karol pozostał przy tezie, że jest to pomieszczenie obserwatora piechoty przykryte dzwonem 9aP7 (rys. 1). Moim zdaniem była tam strzelnica obrony wejścia. Jeśli tak było, to był to pierwszy schron dowodzenia, w którym w 1935 roku zastosowano zewnętrzną strzelnicę obrony wejścia (rys. 2). W późniejszych obiektach inaczej rozwiązano tę kwestię, np. schron dowodzenia z 1936 roku z Prusinowa Wałeckiego (rys. 3). Może kolejny wyjazd da nam odpowiedź, która z wersji jest prawdziwa;) Obiekt ma ciekawą konstrukcję i został wykonany w jednym egzemplarzu na Pozycji Pomorskiej. Na rysunkach szarym kolorem zaznaczono brakujące fragmenty ścian.
Opracowanie rekonstrukcji schronu – Karol Dalidowicz, Krzysztof Kucharski, Marek Leszczyński, Marcin Sawicz.
Zdjęcia – Krzysztof Kucharski, Marcin Sawicz
Tekst i grafika - Krzysztof Kucharski
Podkład mapa WIG, Warszawa 1934
https://pl-pl.facebook.com/walpomorskiPL/
