Wnętrza

Dokładna data tego zdjęcia jest kwiecień 1872 rok. (NIE 1875)

Wymiana, inne źródło.

Dokładna data tego zdjęcia jest kwiecień 1872 rok. (NIE 1875)

Dokładna data tego zdjęcia jest kwiecień 1872 rok. (NIE 1875)

Dokładna data tego zdjęcia jest kwiecień 1872 rok. (NIE 1875)

Dokładna data tego zdjęcia jest kwiecień 1872 rok. (NIE 1875)

Coś skopałem przy dodawaniu ? ? Miał być wielki plan hotelu zoomowalny.

Ja chyba mam przynajmniej nasz Szef mnie o tym zapewniał :-)

Dodam, że obecnie budynek jest w generalnym remoncie i to w sensie dosłownym. Na podwórku wyrósł potężny i wysoki dźwig, remontowane są wszystkie stropy od góry do dołu, podtrzymywane są specjalnymi stalowymi i solidnymi rusztowaniami wewnętrznymi, niektóre stropy sa robione chyba od zera. Jednym słowiem: - siwy dym i biały kurz

Mamy obiekt "Mapy i plany", przypisałam.

do Wiesław Smyk: Sam takiego nie możesz dodać, musisz skontaktować się z Neo lub Mamikiem.

do pawulon: O kurcze... a już myślałem, że mi wszystko wolno .

do pawulon: ...ale nie mogę też teraz tego zmienić na zwykłe.

do pawulon: Poprawione.

do Wiesław Smyk: Nie możesz, musisz usunąć.... albo czekać na pomoc Neo. Uprawnienia do dodawania tych zoomowalnych ma tylko kilka osób, bo to idzie jakąś inną drogą ;)

do pawulon: To idzie inną drogą ale nie przeze mnie ;-) Ja nie mam do tego uprawnień z tego co mi wiadomo.

do mamik: A ja byłem przekonany że masz Ty, esski no i oczywiście Neo ;)

do mamik: A tak przy okazji, czy coś się zmieniło z logowaniem do poczty FP, bo od dwóch miesięcy zalogować się nie mogę? Wiesz coś o tym?

do pawulon: Wysłałem info.

do 4elza: Tyle tylko, że to nie jest ani mapa ani plan, tylko rzuty budynku.

do fantom: "Rzut mieszkania w bloku jest planem nieruchomości zlokalizowanym na określonym piętrze budynku..."

do 4elza: Obiekt "Mapy i plany" odnosi się do map i planów miast i ich fragmentów, a nie rzutów budynków.
Miejsce rzutów budynków jest w obiektach budynków.

do fantom: No i ok.

Hotel Europejski.

Pan się nazywa Ivo Andrić, na dole leży mono kaseciak Phillipsa, natomiast marmur na filarze przypomina Pałac Kultury. Ale tu już nie jestem pewien, bo nie bywałem tam w knajpach :)

Może to Dom Chłopa?

Jak dla mnie na zdjęciu jest Antoni Słonimski

Hotel Europejski.

do polskup: dzięki, to choć pisarza dopiszę :)

do polskup: Ale to okno z tyłu to trochę nie w stylu PKiN.

do polskup: Na pewno ?

do beznik: Ale co "na pewno"? Dwie pierwsze rzeczy na pewno, a trzecia, zwłaszcza po obejrzeniu innych for w NACu to nie na pewno, a właściwie Jak twierdzi przedmówca, nie w stylu PeKiNu. Tyle, że symbolu tego kaseciaka nie pamiętam, ale charakterystyczną ma tę jedna wajchę do wszystkiego i czerwony guzik REC z jednego boku, a wskazówkowy wskaźnik wysterowania z drugiego boku tej wajchy na panelu górnym nad klapką .

do polskup: W ogóle niepodobny:

do fantom: :) A tu:

do polskup: A na którym konkretnie niby?

do polskup: W tym linku widać że miał więcej włosów na głowie niż ten pan na naszym zdjęciu :))

do polskup: Też mi się wydaje, ze to nie on, nawet na o wiele późniejszych zdjęciach nie ma tak wysokiego czoła :)

do polskup: brwi

do ulec: Zawsze mnie zastanawiał brak w Warszawie Domu Baby. ;)
Za PRLu krążyły hasła typu "Kobiety na traktory", a rzeczywistego równouprawnienia jak widać nie było.

do fantom: Na większości. Oczywiście jest w różnym wieku, a na naszym miał umrzeć za 2 lata.

do da signa: Nie upieram się. Po prostu tak mi się skojarzył, ale nie umiem tego umotywować. Z czołem oczywiście racja. Ale rysy bardzo podobne.

do polskup: To inna osoba.

do fantom: Dobra. Poddaję się. Prawie mnie przekonaliście. :)

do Stanisław Goś: Prawda. Też podobny. Ale usta trochę inne, szersze, grubsze.

do yani: Zdjęcia mają prawdopodobny związek z rozpoczynającą się 10.04.73 r. X naradą prezydiów zarządów głównych związków pisarzy krajów socjalistycznych. Idąc tym tropem podrzucam pod ocenę kolejną kandydaturę, ówczesnego przewodniczącego związku bułgarskich pisarzy Съюзът на българските писатели (СБП): Пантелей Зарев. Przykładowa fota: Co do miejscówki - nie wypowiadam się. Jedyny lokal, w jakim wówczas bywałem, to była stołówka mojego przedszkola :)

do yani: Przegapiłem wpis - przeprosiny!

do polskup: Tak, to Pantelej Zarew. Na razie tylko znalazłem mało przydatną wzmiankę, że obrady toczyły się w sali kolumnowej Pałacu Prymasowskiego.

do polskup: I zagadka rozwiązana :))

do Krzyś_: Chyba takie same krzesła:

do Krzyś_: Ten sam wzór na płycie marmurowej w 26:27:

do Krzyś_: Tak, czyli Europejski też jakby potwierdzony. A magnetofon to Philips EL-3302 (lub 22-03 - bardzo podobne modele). Dwie wtyczki, bo mikrofon miał wbudowany przełącznik do pauzy na DIN-6, a sygnał na DIN-5. Trzecie gniazdo to wyjście na głośnik zewnętrzny :)

do Jarosław Dubowski: Było za to Rondo Babka :D

do Jarosław Dubowski: Był sklep odzieżowy Dom Pani :)

do polskup:
Nadal jest. Teraz się nazywa Rondo Babki Radosława. ;)

do Stanisław Goś: Pocieszam się, że moje palnięcie z głupia frant na dzień dobry zaowocowało burzą mózgów i jednak happy-endem :)

To kawiarnia, nie restauracja. Kolumny trochę przypominają te w Bristolu.

Czyli hotel Europejski.

do yani: Krzesła jak tu:

do Krzyś_: Ito same żeberko (pilaster) na ścianie.

do Krzyś_: to zdjęcie opublikowano w Światowidzie z października 1931 przy okazji kryzysu w Teatrze Wielkim, zatem byłaby to raczej kawiarnia w tym teatrze -

do verbensis: Tak, i ten sam stolik (10:57):

(to tylko uzupełniająco, bez podanej nazwy kawiarni)

do Krzyś_: W NAC-u jest to opisane jako Lourse. Lourse miał cukiernię w Teatrze Wielkim, no i sporo tu aktorów, więc może... Wizerunków wnętrza przedwojennego nigdzie jednak nie widzę. Tyle widać, że dekoracje ścian (pilastry, choć węższe) można było tam znaleźć w innych pomieszczeniach podobne:

do verbensis:
Okazuje się, że Lourse miał dwie cukiernie - w Hotelu Europejskim i w Teatrze Wielkim. Tu widać podobne pilastry: , ale to może tylko przypadkowe podobieństwo.

do verbensis:
Nie odświeżyłem strony i powtórzyłem Twój link. :/
Ale takie kolumny to chyba bardziej się kojarzą z Teatrem Wielkim, niż z Hotelem Europejskim.

do yani: Wnętrze Europejskiego jest w miarę dobrze obfotografowane i tam nie ma takich masywnych kolumn, nie mówiąc już o żłobkowaniu. No i aktorzy...

do yani: Może zdjęcia pod koniec pomogą:

do Krzyś_: Ale nie ma pośrodku tych grubaśnych kolumn (okrągłych). Nie zdziwiłbym się, gdyby obie cukiernie dostały ten sam projekt z pilastrami, dla ujednolicenia wyglądu obu cukierni.
Jeszcze jedno zdjęcie międzywojenne: (ale to już być może z Europejskiego w takim razie)

do Krzyś_:
Na jednym zdjęć z Europejskiego takie same krzesła. Ale mogły być w obu lokalach.

do marekantoniusz: W artykule "Warszawa lubi bawić się..." (strona 8)

jest wzmianka (pisownia oryginalna):
W pobliżu na Krakowskiem Przedmieściu wielka kawiarnia, która ongi przed wojną skupiała cały „beau monde" Warszawy, gdzie zbierali się przedstawiciele finansjery stołecznej, świeczniki świata artystycznego i ziemiaństwo okoliczne przybywające do stolicy.
Dzisiaj kawiarnia Lourse'a, posiadająca stuletnią tradycję — stała się przystanią bezrobotnych aktorów, którzy tam przychodzą na pół czarnej lub szklankę mleka za 25 groszy — dowiedzieć się, czy niema jakiegoś objazdu, jakichś „dogrywek", czy nie błyśnie przypadkiem jakie „engagement".
Istnieje w tej kawiarni stały „klubowy" stolik, przy którym tradycję dawnej świetności towarzyskiej Lourse'a podtrzymują seniorzy sceny: Mieczysław Frenkiel, Władysław Staszkowski, Chmielewski, art.-malarz Lasocki, kilku starszych mecenasów...
W hallu i w sali bilardowej gromadzą się wszelkiego rodzaju aferzyści — bez określonego stanowiska społecznego, o jeszcze bardziej nieokreślonych dochodach...

Może to, co widać za oknem rozstrzygnie?

do Krzyś_: Za oknem widać szyld Gebethnera i Wolffa.

do verbensis: To jest możliwość, że to elewacja od ul. Ossolińskich.

do Krzyś_: Na zalinkowanym zdjęciu - najpewniej. W końcu Gebethner miał lokal pod piętnastką. Ale to powyżej - np. drzwi (widoczne daleko w tle po lewej) ma inne niż tu:
Może kiedyś tam je wymienili, a może to jednak Teatr... Brak sensownych zdjęć podcieni i wnętrz handlowej części Teatru, tak jak i brak sensownych zdjęć Ossolińskich...

do verbensis: Tam może jest lustro i widać odbicie otworów w zaokrąglonym narożniku:

Tu inne drzwi, ale z takimi samymi szprosami:

Może znajdziemy zdjęcia porównawcze, takie na 100%.

do Krzyś_: Szprosy mnie nie martwią. Martwi mnie grubszy kawał drewna wyżej i okienko bez szprosów (wciąż należące do drzwi). ;)

Chyba leży.

Nic nie leży ;)

do Tomiko: ✔️

do Wykusz Warszawski: No teraz rzeczywiście już nie i mogę się normalnie przejrzeć w tym lustrze :)