†

Restauracja

W roku 1912 restaurację i hotel objął Józef Jordan, który postanowił zapomniany i zaniedbany w ostatnich czasach, a pełen świetnych tradycji lokal, przywrócić do dawnego życia. Całe pierwsze piętro głównego korpusu kamienicy, zajmujące front od ulicy Wierzbowej, zostało wewnątrz przebudowane, rozszerzone i do urządzeń odpowiadających nowoczesnym wymaganiom przystosowane. Z uwagi na pobyt Napoleona I w tych starych murach, nadano głównej części lokalu restauracyjnego piętno czasów cesarstwa. Przebudowy pierwszego piętra i klatki schodowej dokonał architekt radca Gustaw Goldberg, nadając sali głównej i dwom przyległym mniejszym salonom cechy stylu „empire” zarówno w rozkładzie pól plafonu, jak i w stukateryi gzymsów i ścian. Wokoło sali biegnie fryz z orłów napoleońskich, podtrzymujących festony z kwiatów i owoców. Sufit dzielą linie proste, krzyżujące się w polach prostokątnych, zaznaczone łodygą wawrzynu o liściach lekko złoconych. Prostolinijne gałązki łączą plastyczne rozety, w których rozmieszczono światło. Rozkład oświetlenia skoncentrowanego w krzyształowych plafonierach, a rozsianego równocześnie po suficie w rytmicznych odstępach, nadaje sali ton jasny i spokojny. Wytworną prostotę konstrukcyjną ścian urozmaicają liczne lustra w stylowych białych ramach. Umeblowanie głównej sali, jak i bocznych salonów projektowal artysta malarz Karol Frycz. Wygodne i lekkie krzesła i fotele w głównej sali w typie „gondole”, są wykonane z mahoniu, inkrustowanego hebanem, a pokryte zielonym adamaszkiem w złoto żółte palmety. Stylowe świeczniki podwójne, z oksydowanego na czarno bronzu, z cyzelowanymi, złoconymi brzegami wykonał zakład braci Łopieńskich w Warszawie. Abażury z Wiednia, lampy kuliste z Paryża potwierdzają ówczesne znaczenie lokalu dla lokalnej społeczności. W lewej części sali, oddzielonej występami muru, znajduje się estrada dla orkiestry, tak umieszczonej, by muzykę w miarę upodobania gości głośniej lub ciszej słychać było.
(Źródło: "Historya Hotelu Angielskiego w Warszawie i opis pobytu w nim Cesarza Napoleona I w 1812r." z biblioteki CBN)