Ulica Barokowa

Ulica Barokowa w Warszawie - jedna z ulic warszawskiego Nowego Miasta, biegnąca od ul. Długiej do Ogrodu Krasińskich.
Historia
Ulica Barokowa została wytyczona około roku 1937 jako uliczka wiodąca do Ogrodu Krasińskich i będąca dużej mierze jego aleją. Początek Barokowej, tuż przy ulicy Długiej, wyznaczyła kamienica Antoniego Lasockiego, wybudowana w roku 1780, znana też pod nazwą Na Lasockiem (Dluga 28). Poza ową kamienicą, do wybuchu wojny przy ulicy Barokowej powstały jedynie gmach Miejskich Szkół Powszechnych wzniesiony w roku 1938 według projektu Karola Jankowskiego i Romualda Gutta, oraz wybudowane rok później przedszkole pod nr. 4 w budynku autorstwa Jana Łukasika, który wybudował też podobny obiekt przy ul. Wybrzeże Gdańskie.

W czasie okupacji hitlerowskiej, Niemcy częściowo zamienili gmach szkół na szpital Wehrmachtu ("Reserve Lasarett IV"). W czasie Powstania warszawskiego, już pierwszego dnia walk, szpital stał się celem ataku oddziałów polskich. Natarcie zostało odparte przez Niemców, którzy w nocy z 1 na 2 sierpnia wycofali się do Pałacu Krasińskich. W dniach 6 - 13 sierpnia w szkole przy ulicy Barokowej 7 stacjonowała Komenda Główna AK. 1 września ulica została opanowana przez Niemców.

Cała zabudowa ulicy została zniszczona w roku 1944, zaś kamienicę Na Lasockiem odbudowano z wprowadzeniem licznych zmian.
Źródło:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ulica_Barokowa_w_Warszawie

CC-BY-SA 3.0 Polska