Ulica Wronia

Leszno 98 z 1912 roku to późniejsze Leszno 104 (widać zresztą, że żaden narożnik z Wronią tu wchodzić nie może, zwłaszcza że narożnik zajmowała kamieniczka wybudowana jeszcze w XIX w.). Co by znaczyło, że w miejscu dworku stanęła ta kamienica: . Tyle że jest kłopot - widoczna po prawej kamienica. Pod numerem 102 w 1939 stał parterowy dom, a pod 100 kamienica (stara) o innym wyglądzie: .. Jak by co - pod 96 też stało co innego:

do verbensis: Kamienica widoczna po prawej to Leszno 50
Natomiast w miejscu dworku powstały bliźniacze wczesnomodernistyczne kamienice Leszno 52 i 54

do roox: Czyli 48, nie 98, na działce później przenumerowanej z rozbiciem na dwa adresy policyjne, ale wciąż stanowiącej jedność hipoteczną. Poprawiam obiekt, przesuwam znacznik i aktualizuję opisy.
Dzięki. :)

do verbensis: Ok, ale to nie powinno mieć ostatniego adresu, jaki posiadla dana działka? Bo adres policyjny z okresu wykonania zdjęcia jest trochę mylący. Poza tym samo przypisanie do Leszna wprowadza w błąd. Współcześnie jest to plus minus okolica al. „Solidarności” 84. Nie wiem jaka jest przyjęta zasada przypisywania obiektów...

do roox: Dajemy ostatnie znane adresy budynku. Przypisanie do adresu późniejszego byłoby niewłaściwe, skoro budynek go nigdy nie otrzymał (później zapewne było to Leszno 52, następnie 52/54, aczkolwiek miejsce po budynku zostało podzielone pod dwie kamienice, więc znowuż nie bardzo da się to ująć w adresie). A przypisujemy budynki, nie zaś działki.
Co do Leszna - wszystkie nieistniejące budynki dawnego Leszna są tak przypisane. Trudno im nadawać adresy od Solidarności, bo obecna zabudowa często stoi okrakiem na kilku działkach. Np. Solidarności 84 to dawne Leszno 52 do 62, ale przy tym na dawnej działce Leszno 56 - tyle że w głębi - stoi też blok z adresem Nowolipie 25a. W tym momencie 6 przedwojennych kamienic musiałoby mieć taki sam adres z grubsza dzisiejszy, co dopiero wywołałoby bałagan, a przy tym uniemożliwiło odnalezienie w przypadku poszukiwań prowadzonych wedle starego adresowania i starych opisów zdjęć...

do verbensis: Ok, jasne.

W roku 1969 czy też 1970 w tym budynku urzędował szewc—od ulicy wchodziło się do jego zakładu, składającego się z jednego pomieszczenia, a na górze, pod sufitem, ustawione było wyrko, na którym również spał. Kiedyś poszedłem zanieść mu buty do reperacji—sam szewc, zapewne kompletnie pijany, spał na pawlaczu, a na dole urzędowali jego koledzy, siedząc przy stoliku zastawionym butelkami wódki. Gdy moja mama poszła odebrać buty, nie miał ich—po prostu sprzedał na wódkę! Po kilku miesiącach zmarł i chyba wraz z jego odejściem zakład się zamknął.

W latach 80. na dole był wulkanizator (okno i drzwi między bramami). Rosło tu drzewo pod którym leżał. Pod numerem 57 był sklep zaopatrzenia plastyków (pamiętam starszą Panią, która go prowadziła). W podwórku 57a, w suterenie był zakład przewijania silników. Moja babcia ze swoim tatą i mamą po powrocie z wojny zajęli tu mieszkanie i odbudowywali dom. Mieszkałem tu z dziadkami. Bacia mieszkała aż do zamknięcia kamienicy. Wiele nazwisk, wiele wspomnień.

W tej kamienicy brakuję jeszcze okien po przekątnej;)

do Jacek_1000: Historia będąca potwierdzeniem powiedzenia "Pije jak szewc"...

do TomTomWawa83:
W latach 70-tych w tej kamienicy był warsztat, w którym dorabiano uszczelki do silników samochodowych, głownie pod głowicę. Czasami jedyny ratunek do nietypowych lub zachodnich samochodów. Pamiętam, że wejście było z bramy.

do TomTomWawa83: "Pod którym leżał" w sensie że wulkanizator leżał pod drzewem? ;)

Warto dodać do "Warszawskie murale"

Autorem murala jest Paweł Swanski – ur. 1980, malarz, grafik, ilustrator, projektant, łączący w swojej działalności sztukę z rzemiosłem. Warszawski twórca związany z kulturą miejską. Zrealizował wiele grafik deskorolkowych dla firm z całego świata oraz wielkoformatowe murale w przestrzeni takich miast jak: Warszawa, Berlin, Bristol czy Los Angeles. Tworzy również w pracowni – obrazy na płótnie i drewnie, ilustracje, rzeźby, projekty graficzne i animacje. Jest autorem opraw graficznych dla telewizji, w tym teledysku Marii Peszek „Moje miasto” nagrodzonego nagrodą „Yach”. Na co dzień prowadzi studio Swanarts, jest również twórcą firmy Turbokolor.

do Paulus: Już ktoś dodał.

Za moich czasów drzwi na wprost to była toaleta dla wulkanizatora, który miał zakład od ulicy.

do TomTomWawa83: Dzięki za info! Mieszkałeś może w tej kamienicy? My ją zwiedzaliśmy w momencie, gdy była totalnie zdewastowana i jeszcze zasiedlona przez bezdomnych. Jeden z nich został znaleziony z raną głowy przed kamienicą dosłownie na dzień przed naszą wizytą...

do marekantoniusz: tak, mieszkałem tu przez wiele lat :)

można dodać jeszcze znacznik Wroniej 68 róg Ogrodowej 56A i Wroniej 55 na rogu Ogrodowej. Mało jest zdjęć z tego rejonu :(

do marekantoniusz: Szczerze powiedziawszy Wronią 68 średnio tu widać (jest cała w cieniu). Prędzej Wronią 66 / Ogrodową 57 (jasna kamienica narożna). Natomiast Wroniej 55 tu nie widać wcale...

Moim zdaniem już było, ale nie ma. Kolejny dowód na znikanie zdjęć?

Dopisałem do tramwajów.

do nyskadolniak:
Co to za BMW? 327?

do yani: Może było, ale... nie tutaj? :) Bo samo foto oczywiście znane. To skład "wrocławski", tj. silnikowy typu L i doczepa typu P17. Do tego datowanie do zawężenia, bo zdjęcie wykonano już po przekuciu torowiska na ul. Towarowej. Czyli najwcześniej w końcu sierpnia 1947 roku.

do lipton:
Może tak być, że foto widziałem gdzieś indziej.

do yani: No chyba, że faktycznie zdjęcia w jakiś tajemniczy sposób stąd znikają :) I jeszcze jedno: wydaje się, że z tyłu jedzie wagon linii 8, więc dolną cezurę wykonania tej fotki można przesunąć na połowę września 1947 roku.

do yani: Tak.

do nyskadolniak:
Sądząc po dodatkowym reflektorze, to może być to samo BMW, co tu:

Przerzucam pod odpowiedni obiekt.

Dam Ci malą porade, choć ja uźywam aparat z obiektywem, czas od czsu teź pstrykne coś telefonem. Zawsze jest dobre w podobnych situacjiach zrobić krok, dwa nazad. Moźe by się przydala obcjia panorama, albo zrób dwie trzy zdjięcia i sklej w jakymś programie graficznym.

do vetinari: No właśnie robione na szybko i nie zawsze jest gdzie się cofnąć, postaram się wyprostować w jakimś edytorze :)

do marekantoniusz: Nie ma co się spieszyć. Budynki nie uciekną.

Wszystkie plakaty czytelne. :)

do verbensis: Niesamowita ilość detali - nie ma to jak wielki format, dobry sprzęt, dobra opieka nad fotografią przez 110 lat, porządny skaner, douczony skanujący i publikujący zdjęcie w archiwum a potem ostatni element ogniwa - ten który wrzuca skan na stronę :)

Ciekawe jak się potoczą losy budynku Wronia 43?
U nas we Wrocławiu to samo