Ulica Kamienne Schodki

Pierwsza wzmianka o ulicy pochodzi z 1527 r. Kamienne Schodki dawniej prowadziły do Furty Białej znajdującej się w murach obronnych miasta, a dalej do Wisły. Ulica była wykorzystywana do noszenia wody z rzeki.

W XVII wieku nazywana była Na Schodkach, w XVIII wieku Schodki, a od końca XVIII wieku Kamienne Schodki (co miało być podkreśleniem zastąpienia drewnianych stopni kamiennymi). Nazywano ja także: Przechodnią, Ciasną i Pieszą.

W grudniu 1806 r. z ulicy Kamienne Schodki Napoleon Bonaparte w towarzystwie księcia Józefa Poniatowskiego oglądał Wisłę. Ulica zabudowana była dwoma domami i kamienicą. W XIX i XX wieku stanowiła miejsce, które często odwiedzali artyści.

Zniszczone podczas II wojny światowej budynki w części odbudowano (1952-1962). Rozluźniono wówczas zabudowę pomiędzy ulicą Brzozową a Bugaj.

Kolejny remont ulicy miał miejsce w 2002 r. (między ul. Brzozową a Bugaj). 78 stopni schodów wymieniono na nowe, wykonane z szarego granitu. Wymieniono też drewniane poręcze, żelazne kraty, furtki oraz w niektórych miejscach mur oporowy wzdłuż ulicy (część muru wzmocniono). Dodatkowo mur obłożono jasnymi płytami piaskowca. Podczas prac remontowych natrafiono m.in. na fundamenty kamienicy z XVIII wieku oraz stary rynsztok.

3 kwietnia 2008 r. władze stolicy ogłosiły wyniki kolejnego przetargu dotyczącego wykonania modernizacji skarpy staromiejskiej – Kamienne Schodki w Warszawie.

Wikipedia