Piece wapienne

Piece wapienne zostały zbudowane na początku XIX wieku. W tym okresie prowadzano badania geologiczne karpackich zboczy w celu odnalezienia złóż rudy żelaza dla pobliskich hut żelaza. W XIX wieku na terenie Wędryni wydobywano rudę żelaza dla huty w Ustroniu, a później również dla huty w Trzyńcu. Drewno dla hut pozyskiwano z beskidzkich lasów poprzez ich spławianie rzeką Olzą. Drewniane bale gromadzono wzdłuż rzeki i potoków aż do marca, kiedy to za sprawą roztopów w górach podnosił się poziom wody w rzece Olzie. Do tego okresu spada również wydobycie wapienia oraz jego wypalanie w tzw. "Wopienkach", jak określane były piece wapienne w miejscowej gwarze ludowej. W trzech kamieniołomach wydobywano skałę wapienną, która była poddawana dalszej przeróbce w wapiennikach z dwoma obrotowo-szybowymi piecami wapiennymi. W piecach wypalano wapno dla miejscowych odbiorców nawet po roku 1895, kiedy to z powodu niskiej wydajności złóż rudy żelaza wstrzymano jej wydobycie. Naprawy pieców w czasie ich użytkowania przeprowadzono w bardzo prymitywny sposób. Mury umacniane były za pomocą stalowych obręczy i wzmocnień. Ostatecznie produkcja wapna została wstrzymana w roku 1965 po przerwie spowodowanej II wojną światową. W tym samym okresie zakończono wydobywanie w przyległych trzech kamieniołomach kamienia wapiennego. Do dziś znajdujemy tutaj pozostałości skał wapiennych.
Starszy piec kamienny ma kształt okrągły o średnicy podstawy 3,7 m i wysokości 9,3 m. Do wysokości 4,95 m piec zbudowany jest z naturalnego kamienia i ta część zakończona jest stalowym wieńcem. Górna część zbudowana jest z cegły. Piec posiada otwory, do załadunku wsadu, oraz do odbioru palonego wapna. Rampa załadunkowa została w latach 50-tych usunięta z powodu bezpieczeństwa.
Nowszy piec ceglany ma kształt okrągły o średnicy podstawy 3,45 m. Wysokość pieca wynosi 10,2 m . Wykonany jest w całości z cegły. Stabilność konstrukcji zapewnia pięć stalowych obręczy w obwodzie pieca. Z rampy załadunkowej zachowała się do dziś stalowa konstrukcja, a także służący do łapania wypalonego wapna żelazny dzwon.