Wieża ciśnień

Pierwsza wieża ciśnień w Hajnówce została wybudowana w 1935 roku . Była ona zlokalizowana w dzielnicy Serny Worek (obecne Międzytory). Zasilana była w wodę ze specjalnie wykopanych w tym celu w dolinie rzeki Leśnej stawów na tzw. Klimku. Wieża została zniszczona 15 lipca 1944 r. przez wycofujące się wojska niemieckie. Pozostały po niej fragmenty żelbetowej konstrukcji przyziemia oraz kamienno- ceglany loch stanowiący komorę zasuw. Po zakończeniu działań wojennych ze względu na znaczenie stacji kolejowej w Hajnówce podjęto próbę uruchomienia źródła wody dla parowozów. Prawdopodobnie przez pewien czas były one napełniane wodą ze stawów na Klimku Nieopodal osiedla Mazury w roku 1953 odwiercono studnię głębinową o głębokości 116,5 i o średniej wydajności 20 m 3/h . W 1956 r. wg typowego projektu z tamtych lat wybudowano nową wieżę ciśnień . Powierzchnia zabudowy stanowi 53 m ²., zaś kubatura 1100 m sześc.. Średnica zewnętrzna trzonu wieży wynosi 8,3m, zaś głowicy 9,2m. Grubość ścian trzonu to 0,75m. Ściany są wykonane z cegły pełnej i obustronnie tynkowane. Trzon wieży posiada boniowanie o płytowym układzie rowków w dolnej części oraz pasowym w górnej. Nad drzwiami znajduje się pole w kształcie zwornika. Łączna pojemność zbiornika to 250 m³ Proces napełniania zbiornika był sterowany za pomocą pływaka i wyłącznika krańcowego.
Od sierpnia 2005r. PKP przekazało wieżę wraz z całą infrastrukturą wodociągową Gminie Miejskiej Hajnówka. Od tego czasu wodociąg jest eksploatowany przez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Hajnówce.
Na podst.: http://www.encyklopedia.puszcza-bialowieska.eu/index.php?dzial=haslo&id=674